VII SA/Wa 534/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku S. O. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji postanawia: przyznać S. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 29 marca 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy S. O. uzupełniony na formularzu PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i życiową. Do wniosku załączył kserokopię wyciągu z rachunku bankowego za okres 11 stycznia 2017r. do 10 lutego 2017r., kserokopię potwierdzającą uiszczenie kwoty w wysokości 200,00 złotych w miesiącu styczniu i lutym 2017r. na rzecz Urzędu Skarbowego w S. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.060 złotych miesięcznie. Podał, że posiada część domu o pow. ok. 36 m² do remontu (jeden pokój 20 m² a drugi 15 m²). Poza tym oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, przedmiotów wartościowych, oszczędności pieniężnych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że stałe wydatki i zobowiązania jakie ponosi tj. (opłatę za wodę, prąd, gaz, leki wynoszą ponad 400,00 złotych. Ponadto spłaca miesięczną ratę w wysokości 200,00 złotych. Pozostałe środki z uzyskiwanej emerytury przeznacza na zakup żywności. Podał, że jest to kwota ok. 500,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochód z jakiego utrzymuje jest niewielki, wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.