VII SA/Wa 536/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a., oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...]– utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] września 2014 r. ([...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...]pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...]w [...], polegającej na przyłączeniu do lokalu nr [...] z lokalu nr [...] pokoju na piętrze w celu przywrócenia samodzielności trzech znajdujących się w tym budynku lokali mieszkalnych nr [...]. Organ przytoczył przepisy regulujące zawartość wniosków o pozwolenie na budowę – art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i stwierdził, że przedstawiona dokumentacja nie spełnia wszystkich wymogów zawartych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z tej przyczyny pismem z [...] grudnia 2014 r. wezwał inwestora do złożenia ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego, aby zbadać zgodność inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U.2002. Nr 75. poz. 690 ze zm.). Inwestor przedłożył ekspertyzę techniczną sporządzoną przez mgr inż. [...], uprawnionego do kierowania i nadzorowania oraz sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjnych, budowlanych wszelkich budynków i budowli (nr [...]). W ekspertyzie wskazano, iż przebudowa nie zwiększy obciążeń konstrukcji i możliwe jest prowadzenie prac przewidzianych projektem budowlanym". Odnosząc się do zarzutów [...], zawartych w piśmie z [...] grudnia 2014 r., Wojewoda wyjaśnił, iż nie tytuł opinii przesądza, czy można ją zakwalifikować jako ekspertyzę techniczną, ale jej zawartość. Z "opinii technicznej" wynika cel, w jakim została sporządzona, podano dane konstrukcyjne, obliczenia statystyczne, a także wymagane wnioski i zalecenia. Została wykonana przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia. Po ponownej analizie akt Wojewoda stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisami: złożył oświadczenie co do prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projektowane przedsięwzięcie jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] (uchwała Rady [...]Nr [...]z dnia [...] czerwca 2009 r. Dz. Urz. [...]), dokumentacja projektowa spełnia wymogi art. 35 ust. 1 ustawy. Projekt budowlany jest kompletny i sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Do projektu budowlanego dołączono oświadczenia projektanta, iż został on sporządzony zgodnie z przepisami prawa budowlanego i zasadami wiedzy technicznej. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 35 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu odwoławczego brak jest merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści niż zawarte w decyzji z dnia [...] września 2014 r. Zarzuty odwołania organ ocenił jako niezasadne. Odnośnie braku kompleksowego projektu na całkowitą realizację postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego [...]z dnia [...] stycznia 2012 r., II Ns [...]organ wskazał, że postanowienie nie przewiduje obowiązku wykonania wymienionych w nim robót w jednym postępowaniu. Sąd Okręgowy oddalając apelację od ww. postanowienia stwierdził, że "na obecnym etapie postępowanie nie jest możliwe określenie terminu wykonania tych prac, w szczególności jeżeli wykonanie niektórych prac wymagało będzie pozwoleń na budowę lub zgłoszenia odpowiednim organom zgodnie z prawem budowlanym". W zakresie zarzutu niezgodności inwestycji z § 37 ust. 3 pkt 1 lit. a miejscowego planu rejonu [...] wobec tego, że przebudowa doprowadzi do wyodrębnienia trzech samodzielnych lokali mieszkalnych, a więc powstanie budynek wielorodzinny, organ wyjaśnił, że sporny budynek zgodnie z ww. zapisem znajduje się na terenie o symbolu E 68 MN, o podstawowym przeznaczeniu którym jest "zachowanie i rozwój mieszkalnictwa jednorodzinnego w formie domów wolnostojących, bliźniaczych i szeregowych". Sąd Rejonowy ww. postanowieniem wstępnym zobowiązał inwestora do wykonania robót budowlanych określonych we wniosku o pozwolenie na budowę, w celu zniesienia współwłasności. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, wiążącego organ, "wnioskodawca i uczestnicy postępowania są współużytkownikami wieczystymi gruntu i współwłaścicielami posadowionego na gruncie budynku nieruchomości położonej w [...] przy ul, [...] (...). Budynek od wielu lat faktycznie podzielny na trzy lokale mieszkalne o nr 1, 1a, 2, zajmowane przez wnioskodawcę i uczestników, który to stan istnieje do chwili obecnej (...) Niespornym jest też fakt, który wynika z dokumentacji złożonej do akt, iż pomimo zastosowanej przez biegłego nomenklatury, w budynku znajdują się 3 lokale mieszkalne (...)". Budynek funkcjonował i funkcjonuje zatem jako budynek 3-lokalowy, przy czym nie doszło do prawnego ustanowienia samodzielności tych lokali. Wskazane przez Sąd prace mają czynić zadość przesłance samodzielności 3 lokali, które już istnieją. Zapis planu dotyczy już istniejącego budynku (3 lokalowego), podlegającego wyłącznie przebudowie. Inwestycja nie stoi zatem w sprzeczności z § 37 ust. 3 pkt 1 lit. a planu. Odwołujący się podniósł kwestie bezpieczeństwa w rozwiązaniach projektowych. Jego zdaniem, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, projektowany obiekt winien spełniać określone wymogi, przede wszystkim o charakterze technicznym. Organ powołując się na wyrok NSA z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt. II OSK 44/12 wskazał, że na str. 9/10 projektu budowlanego mgr inż. arch. [...]złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Odpowiadając na zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niepełne i niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz niepełne uzasadnienie decyzji, które uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do argumentacji organ przytoczył art. 107 § 1 i 3 k.p.a. wskazując, że postępowanie dowodowe przeprowadzono prawidłowo, zajęto stanowisko wobec całego materiału oraz uzasadniono jasno i należycie argumentację w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożył [...], zarzucając naruszenie: 1) art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez błędne stwierdzenie, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 2) art. 5 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, a tym samym dopuszczenie do sytuacji, gdy roboty budowlane mogą naruszyć konstrukcję budynku mieszkalnego, 3) art. 34 ust. 4 i art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy nie było podstaw do wydania takiego rozstrzygnięcia, 4) art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niepełne i niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w sytuacji, gdy okoliczności sprawy wskazywały na uzasadnione wątpliwości, co do możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, 5) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe i niepełne uzasadnienie decyzji, które uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do argumentów organu, które stały się podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 6) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, pomimo naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a. oraz art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 pkt 1a, art. 34 ust. 4 i art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. Skarżący wniósł m.in. o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przedstawioną argumentację. W piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. inwestor wniósł o oddalenie skargi jako oczywiście bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do art. 145 § 1 pkt lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady nie wystąpiły, zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] września 2014 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...]pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego położonego na terenie dz. nr ew. [...] z obr. [...] przy ul. [...]w W., polegającej na przyłączeniu do lokalu nr [...] z lokalu nr [...] pokoju znajdującego się na piętrze w celu przywrócenia samodzielności trzech znajdujących się w tym budynku lokali mieszkalnych nr [...]. Zaznaczyć zatem na wstępie trzeba, że decyzja o pozwoleniu na budowę, wydawana na podstawie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, jest decyzją związaną, co oznacza, że organ nie może odmówić inwestorowi zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę po spełnieniu przewidzianych w przepisach Prawa budowlanego warunków: złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2); stwierdzenia zgodności projektowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 35 ust. 1 pkt 1); kompletności projektu budowlanego i jego wykonanie przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia (art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4); złożenia projektu budowlanego w czterech egzemplarzach (art. 33 ust. 2 pkt 1); dołączenia przez projektanta oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4). W ocenie Sądu, zasadnie wskazał organ odwoławczy, że inwestor spełnił wszystkie warunki wymienione w przepisach Prawa budowlanego, z wyjątkiem przedłożenia ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów ww. budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], niemiej brak ten został uzupełniony na etapie postępowania przed organem drugiej instancji, na którym spoczywa obowiązek, oprócz rozpatrzenia zarzutów odwołania, rozpoznania sprawy po raz drugi w jej całokształcie, z ewentualnym uzupełnieniem materiału dowodowego W tej sytuacji organ miał obowiązek zatwierdzić projekt budowlany i wydać inwestorowi pozwolenie na budowę. Skarżący słusznie podniósł, iż podział przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z punktu widzenia art. 3 pkt 2 a Prawa budowlanego, (zawierającego definicję legalną budynku mieszkalnego jednorodzinnego) może nastąpić na maksymalnie dwa lokale mieszkalne. Budynek z trzema wyodrębnionymi lokalami należy bowiem zakwalifikować jako wielorodzinny. Uchwalony w 2009 r. plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości budowy budynków wielorodzinnych przy ul. [...], jednak z materiału dowodowego wynika, że wykonanie zamierzonych prac budowlanych jedynie utrwali faktyczny, wieloletni, a więc wyprzedzający uchwalenie planu, podział ponad 60-letniego budynku na trzy samodzielne lokale mieszkalne. Ten stan rzeczy potwierdza przede wszystkim zaświadczenie z dnia [...] kwietnia 2008r., zgoda udzielona przez Wydział Architektury z dnia [...] maja 1981r. na wydzielenie trzech lokali mieszkalnych .Ponadto doprowadzi do wykonania postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Uchybienie to nie może zatem – wbrew zarzutom skargi - stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Zarzuty co do kompletności projektu budowlanego należy ocenić jako niezasadne, bowiem dołączona do akt opinia techniczna usuwa wątpliwości, jakie przedstawił skarżący. Podobnie, zarzuty dotyczące samej opinii technicznej nie zasługiwały na uwzględnienie. Z jej treści wynika bowiem jednoznacznie, który projekt budowlany uzupełnia, do opinii dołączono kopie dokumentów, z których wynikają uprawnienia osoby ją sporządzającej - magistra inżyniera budownictwa [...] (zaświadczenie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa oraz stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnej funkcji w budownictwie w specjalności konstrukcyjno – budowlanej wydane z up. Prezydenta [...]). Nazwa "opinia techniczna" nie przesądza o treści dokumentu. Odnośnie zaś zarzutu przyjęcia, że ściana o grubości 12 cm będzie wykonana z karton-gipsu zamiast cegły dziurawki wskazać należy, że fragment zawierający opis tej pracy został z projektu budowlanego wykreślony przez projektanta. Sąd nie dopatrzył się również zarzucanego w skardze naruszenia art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a., ani też naruszenia innych przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu determinującym uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ zebrał i przeanalizował kompletny materiał dowodowy i z wyłączeniem opisanego powyżej uchybienia dokonał jego prawidłowej oceny w świetle przepisów prawa, a postępowanie zostało przeprowadzone z poszanowaniem praw stron oraz właściwie uzupełnione. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uchylenia wydanych rozstrzygnięć, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).