VII SA/Wa 538/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2012 r. po rozpoznaniu wniosku E. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać E. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 12 listopada 2012 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. T., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Podał, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 1.966,46 złotych miesięcznie. Zaznaczył, że wraz z małżonką są osobami starszymi, schorowanymi ponoszącymi znaczne koszty na leczenie. Wnioskodawca zakreślił w formularzu, że posiada mieszkanie o pow. 28 m², budynek gospodarczy 8,20 m² x 4,20 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 172 m². Nie podał, że posiada jakiekolwiek oszczędności pieniężne bądź przedmioty wartościowe. Mając na względzie przedstawioną sytuację materialną wnioskodawcy uznano, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę i jego małżonkę z tytułu emerytur wystarczają jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach koniecznego utrzymania wnioskodawcy i jego małżonki. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.