VII SA/Wa 538/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska ( spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi M. C. i T. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] stycznia 2014 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję PINB dla [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., stwierdzającą wykonanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r.polegającego na doprowadzeniu budynku " oficyny" na działce przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na zamurowaniu dwóch otworów okiennych o wym. Ok. 0,36 m x 0,80 m w ścianie usytuowanej od strony nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w związku z pismami M. i T.C., PINB dla [...] przeprowadził w dniu [...].06.2011 r. kontrolę w sprawie robót budowlanych związanych z rozbiórką budynku gospodarczego i szopy drewnianej na terenie działki przy ul. [...] w [...]. Ustalono, iż na podstawie decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...].08.2010 r. na terenie działki nr [...] obr [...] przy ul. [...] w [...] dokonano rozbiórki budynku gospodarczego i szopy drewnianej zgodnie z pozwoleniem na rozbiórkę. Teren został uporządkowany. Podczas ponownej kontroli na przedmiotowej nieruchomości przeprowadzonej w dniu [...].08.2011 r. ustalono, że na terenie posesji w granicy z działką przy ul. [...] znajduje się murowany budynek parterowy, częściowo podpiwniczony. Odległość lica ściany podłużnej od reperu geodezyjnego wynosi 0,83 m. wymiary budynku to 6,30 m x 12,10 m, wysokość 5,65 m – 4,65 m. Dach jednospadowy. Odprowadzenie wód gruntowych na własną działkę. W ścianie podłużnej usytuowane są wrota drewniane dwuskrzydłowe, o wym. otworu 3,00 x 3,09 m oraz drzwi wejściowe usytuowane 1m nad poziomem terenu. Do drzwi prowadzą schodki wejściowe w ilości 6 stopni zaopatrzone w barierki. Podczas kontroli stwierdzono, że obiekt w tej części nie był użytkowany – pomieszczenia puste. Widoczne odnowione ściany i strop. Położona terakota, wymienione skrzydła okienne. Zamontowane ościeżnice. Brak skrzydeł drzwiowym do WC i drugiego pomieszczenia. W ścianie północnej od strony [...] usytuowano 2 sztuki okien o wym. 0,36 x 0,8 m. Decyzją nr [...] z dnia [...].01.2013 r. organ I instancji nakazał J. C. i E. Ż. doprowadzenie budynku "oficyny" położonego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na zamurowaniu dwóch otworów okiennych o wym. 0,36 m x 0,8m w ścianie usytuowanej od strony nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W dniu [...].06.2013 r. dokonano oględzin na przedmiotowej nieruchomości i stwierdzono wykonanie w/w obowiązku. W ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając kontrolowaną decyzję dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Organ stopnia podstawowego właściwie podjął rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, który stanowi, iż Po upływie terminu lub na wniosek inwestora właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż dwa otwory okienne o wym. 0,36 m x 0,8 m w ścianie szczytowej budynku gospodarczego zostały zamurowane. Organ odwoławczy podkreślił, że głównym celem postępowania na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie robót budowlanych wykonanych niezgodnie z przepisami prawa do takiego stanu, aby było możliwe ich usankcjonowanie w świetle obowiązujących przepisów. W ocenie organu II instancji obecny stan inwestycji nie powoduje niezgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Oznacza to, że cel decyzji PINB dla [...] Nr [...] z dnia [...].01.2013 r. został osiągnięty. Odnosząc się do zarzutów wskazanych w odwołaniu wyjaśnił, iż brak jest podstaw do twierdzenia aby omawiany budynek był wybudowany bez akceptacji organu architektoniczno-budowlanego, gdyż został naniesiony na mapy sytuacyjne. A zinwentaryzowanie budynku następuje podczas jego oddania do użytkowania. Tym samym pomimo braku odpowiedniej dokumentacji budowlanej nie można domniemywać, iż został wybudowany samowolnie. W konsekwencji organy nadzoru budowlanego nie mają uprawnień do kontroli zgodności jego wybudowania z przepisami prawa. Zatem kwestie naruszenia prawa własności należy dochodzić przed sądem powszechnym. Ponadto wskazał, że przedmiotem postępowania na obecnym etapie nie jest badanie legalności całego obiektu budowlanego, ale sprawdzenie wykonania obowiązków zawartych w poprzedniej decyzji organu. PINB dla [...] miał obowiązek zajęcia stanowiska jedynie w tym przedmiocie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. C. i T. C.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji skarżący zarzucili naruszenie art. 4 i art. 51 ustawy Prawo budowlane i art. 77 kpa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. ) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działania administracji pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola, o której mowa w tym przepisie sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§2 cytowanego przepisu). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego,, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postepowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. Z zasady, że sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wynika konsekwencja co do tego, iż sąd ten rozważa prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan prawny na dzień wydania rozstrzygnięcia. Zgodnie zaś z art. 134 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższą regulację należy uznać, że skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję PINB dla [...] z dn. [...] listopada 2013 r. stwierdzającą wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...].01.2013 r. polegającego na doprowadzeniu budynku "oficyny" na działce przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie dwóch otworów okiennych o wymiarach 0,36 x 0,80 m w ścianie usytuowanej od strony nieruchomości sąsiedniej, przy ul. [...]. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że J. C. i E. Ż. wykonały obowiązek nałożony na nie decyzją organu nadzoru budowlanego w określonym przez organ terminie (decyzja PINB dla [...] z dnia [...].01.2013r.) Istotne w niniejszym postępowaniu jest to, że powyższa decyzja z dnia [...].01.2013r. stała się ostateczna, gdyż nie została zakwestionowana przez żadną ze stron postępowania, w tym przez skarżących. Sąd w niniejszej sprawie nie zajmował się kwestią ewentualnej wadliwości tejże decyzji, gdyż wykraczałoby to poza ramy postępowania, a ponadto, zgodnie z zasadą domniemania ważności aktu administracyjnego, akty administracyjne jako prawomocne formalnie, funkcjonują w obrocie prawnym i wywołują skutki prawne, jeśli nie zostały skutecznie zakwestionowane w prawem przewidziany sposób. Skoro zatem decyzja z dnia [...] stycznia 2013r. nie została wzruszona zarówno w administracyjnym toku instancji, jak również w żadnym z kodeksowych nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych, pozostaje ona w obrocie prawnym i wiąże Sąd w niniejszej sprawie. Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 3 prawa budowlanego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku (pkt 1) albo w przypadku niewykonania obowiązku – nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt 2). Z gramatycznej konstrukcji tego jednoznacznego w swej treści przepisu wynika zatem, iż wykonanie przez adresata ostatecznej decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nałożonego w niej obowiązku, obliguje organ nadzoru budowlanego do stwierdzenia wykonania tego obowiązku (użycie przez ustawodawcę trybu oznajmiającego "wydaje decyzję"), nie pozostawiając mu w tym względzie żadnej swobody. W zaistniałej sytuacji, wobec obowiązywania w obrocie prawnym decyzji wydanej w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego i wykonania przez adresata tej decyzji nałożonego w niej obowiązku, organ odwoławczy nie mógł przyjąć wadliwości zaskarżonej decyzji stwierdzającej wykonanie tego obowiązku na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego. Z tych względów, działający na podstawie art. 151 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.