VII SA/Wa 539/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. i A. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek B. G. i A. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...] W skardze z dnia 22 lutego 2010 r. B. G. i A. G. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla D. S. [...] pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie domu jednorodzinnego w zabudowie szeregowej oraz rozbiórce garażu na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...] położonej przy ul. K. [...] w W. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że "rozpoczęcie prac budowlanych ma nastąpić w sytuacji, gdy istnieje zagrożenie bezpieczeństwa użytkowników obiektu należącego do skarżących lub obniżenia jego przydatności do użytkowania, co zostało potwierdzone opinią biegłego przedstawioną przez skarżących". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie oparł się zarówno na ocenie wniosku skarżących jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym Sąd wyjaśnia, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Jednocześnie Sąd zauważa, iż w przypadku decyzji o "pozwoleniu na budowę" ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). W konsekwencji Sąd przyjął, iż w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wobec argumentacji przedstawionej przez skarżących, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Z opinii biegłego powołanej przez skarżących nie wynika bowiem, aby w związku z realizacją inwestycji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym bardziej biorąc pod uwagę dokumentację przedłożoną przez inwestora oraz planowane roboty budowlane związane z zabezpieczeniem garażu pozostającego na działce przy ul. K. [...]. Fakt istnienia niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności. Prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się zaś na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.