VII SA/Wa 544/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. VII SA/Wa 544/07 Uzasadnienie Najemca lokalu nr [...], w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...]w W., A. D., zamontował dodatkowe drzwi wejściowe o wymiarach l,00x2,05m., otwierające się na zewnątrz lokalu, tj. na klatkę schodową. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W., decyzję Nr [...], na podstawie art.66 ust.1 pkt.2 w związku z art. 5 ust 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zmianami) wydał w dniu [...].09.2006r., nakazał usunięcie stwierdzonej nieprawidłowości, polegającej na zamontowaniu dodatkowych drzwi otwierających się na zewnątrz lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W., poprzez demontaż tych drzwi, które w trakcie otwierania zawężają drogę ewakuacyjną jaką stanowi ogólnodostępny korytarz i wobec tego stwarzają niebezpieczeństwo dla osób poruszających się po klatce schodowej. Po rozpatrzeniu odwołania A. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego. Organ II instancji wskazał, że w myśl przepisu § 242 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, póz. 690 ze zmianami): "Skrzydła drzwi, stanowiących wyjście na drogę ewakuacyjną nie mogą, po ich całkowitym otwarciu, zmniejszać wymaganej szerokości tej drogi". Zdaniem organu sposób zamontowania przedmiotowych drzwi stwarza zagrożenie bezpieczeństwa, a tym samym może zagrażać życiu lub zdrowiu osób zamieszkujących w budynku przy ul. [...] w W. Organ wskazał na naruszenie przepisu art. 5 ust 1 pkt 1 litery b i c prawa budowlanego w zakresie zapewnienia warunków ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwa. A. D. w skardze skierowanej do Sądu wskazał na naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienie z naruszeniem słusznego interesu strony w ten sposób, że organ skarżony nieprawidłowo zinterpretował i zastosował § 242 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinno odpowiadać budynki i ich usytuowanie.( Dz.U. nr 75. poz. 690 z późniejszymi zmianami). Skarżący wskazał, że z treści protokołu nie wynika, iż pomiarów dokonano, jak nakazuje § 242 ust. 4 cytowanego rozporządzenia, po ich całkowitym otwarciu. Wskazał , iż drzwi dodatkowe będące przedmiotem oględzin po ich całkowitym otwarciu opierają VII SA/Wa 544/07 się całą swoją powierzchnią o ścianę klatki schodowej i nie zmniejszają w tym położeniu wymaganej szerokości drogi ewakuacyjnej. Ponadto w przedmiotowym protokole znajduje się stwierdzenie, iż w toku oględzin nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z oczywistym naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych. Przepis art. 66 ust.1 pkt.2 nakłada obowiązek wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w przypadku gdy obiekt budowlany użytkowany jest w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowiska lub bezpieczeństwa mienia. Zdaniem organu, dodatkowe drzwi wejściowe o wymiarach 1,00x2,05m., otwierające się na zewnątrz lokalu, tj. na klatkę schodową stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa dla osób poruszających się po klatce schodowej, ponieważ w trakcie otwierania zawężają drogę ewakuacyjną jaką stanowi ogólnodostępny korytarz i wobec tego stwarzają niebezpieczeństwo. Organ zacytował przepis § 242 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zmianami) stanowiący , że "skrzydła drzwi, stanowiących wyjście na drogę ewakuacyjną nie mogą, po ich całkowitym otwarciu, zmniejszać wymaganej szerokości tej drogi". Jak wynika jednak z ze szkicu sytuacyjnego znajdującego się w aktach to zawężenie drogi ewakuacyjnej następuje w momencie otwierania drzwi i w najwęższym miejscu wynosi 90 cm natomiast po całkowitym otwarciu drzwi wymagana szerokość drogi może być zachowana. Z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy oraz z treści decyzji nie wynika jaka jest szerokość drogi ewakuacyjnej po całkowitym otwarciu drzwi, która VII SA/Wa 544/07 zgodnie z § 242 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. powinna być nie mniejsza niż 1,4 m. Powyższe oznacza, iż stan sprawy nie został należycie wyjaśniony. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 kpa zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Z kolei art. 77 § 1 kpa mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (powołany wyżej art. 77 § 1 kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.