VII SA/Wa 545/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 czerwca 2015r. po rozpoznaniu wniosku S. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. J. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać S. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 6 maja 2015r. do Sądu wpłynął wniosek S. J. o przyznanie prawa pomocy w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przestawiła swoją sytuację finansową i majątkową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubentem i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.033,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 983,00 złotych oraz dochód uzyskiwany przez córkę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.050,00 złotych. Wnioskodawczyni podała, że konkubent nie uzyskuje żadnych dochodów, w kwietniu przeszedł operację usunięcia tętniaka aorty, na którą oczekiwał dwa lata. Nie otrzymał renty. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada mieszkanie o pow. 52,10 m². Zaznaczyła, że mieszkanie w którym zamieszkuje z córką i konkubentem nie posiada ogrzewania oraz ciepłej wody. Ogrzewają się prądem z piecem kaflowym natomiast w łazience termą elektryczną. Wnioskodawczyni poinformowała, że kredyt gotówkowy zaciągnęła na wymianę instalacji elektrycznej. Skarżąca podała, że miesięcznie wydatki rodziny to: opłata za wodę w wysokości 112,00 złotych, opłata za energię elektryczną w wysokości 274,00 złotych, opłata wywóz śmieci 28,00 złotych, ubezpieczenie mieszkania 100,00 złotych, zakup lekarstw 200,00 złotych, spłata kredytu mieszkaniowego 600,00 złotych, spłata kredytu gotówkowego 547,00 złotych. Po podsumowaniu wskazała, że wydatki te wynoszą 2.045,00 złotych. Zaznaczyła, że na bieżące utrzymanie pozostaje im kwota 988,00 złotych miesięcznie. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochody z jakich utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z córką i konkubentem są niewielkie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.