VII SA/Wa 55/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić B. D. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. B. D. w skardze wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, iż skarżący posiada dom o powierzchni 110 m2 oraz samochód osobowy SAAB 9,5 (rok produkcji 2005). We wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostają żona i córka. Skarżący oświadczył, że uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 3200 zł miesięcznie, natomiast jego żona – w wysokości 3800 zł. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ustawy). Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły. Biorąc pod uwagę sytuację finansową B. D. uznano, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uzyskiwane przez skarżącego wraz z żoną dochody z wynagrodzenia za pracę w łącznej wysokości 7.000 zł miesięcznie (z których utrzymują się trzy osoby) pozwalają na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Niewątpliwie konieczność zapłaty kosztów sądowych zawsze powoduje uszczerbek i ewentualnie konieczność ograniczenia innych wydatków, jednakże podkreślić trzeba, że zastosowanie instytucji przyznania prawa pomocy jest możliwe tylko w sytuacji powstania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, nie zaś w przypadku powstania jakiegokolwiek uszczerbku. Okoliczności wynikające ze złożonego wniosku pozwalają zaś na stwierdzenie, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie pozbawi skarżącego możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych własnych i rodziny (nie spowoduje uszczerbku w utrzymaniu koniecznym), brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270).