VII SA/Wa 550/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi E. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] W piśmie procesowym z dnia 25 czerwca 2015 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...], nakładające na E. W. opłatę legalizacyjną w wysokości 50.000 złotych, z tytułu rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] obręb [...] przy ul. B. [...] w P. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązać się będzie z powstaniem znacznej szkody, a także może doprowadzić do niemożliwych do odwrócenia skutków. W świetle art. 49 ust. 3 w związku z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w przypadku braku płatności opłaty legalizacyjnej w kwocie 50.000 złotych, organ nakaże rozbiórkę stwierdzonej samowoli. Równocześnie, dobudowane w budynku znajdującym się na działce nr [...] obr. [...] przy ul. B. [...] w P, pomieszczenie sanitarne ulegnie rozbiórce. Skarżąca zaznaczyła, iż w chwili obecnej znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji ekonomicznej, a tym samym dokonanie płatności nałożonej opłaty legalizacyjnej stanowi wydatek przekraczający w sposób znaczny jej możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem wykonanie zaskarżonego postanowienia będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wziął po uwagę te argumenty wniosku, które wskazują na ciężką sytuację materialną skarżącej. Jak zaznaczyła E. W., w chwili obecnej znajduje się ona w bardzo ciężkiej sytuacji ekonomicznej, a dokonanie płatności nałożonej opłaty legalizacyjnej stanowi wydatek przekraczający w sposób znaczny jej możliwości finansowe. Sąd miał na uwadze także fakt, że postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2015 r. przyznane zostało skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, z uwagi, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast, okoliczność ewentualnego wydania nakazu rozbiórki w przypadku nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej, pozostaje bez większego wpływu, na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu. Należy mieć bowiem na uwadze, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mogą dopiero powstać w wyniku wydania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki. Na tym etapie postępowania, skoro decyzja nakazująca rozbiórkę nie została wydana, rozważanie powyższych okoliczności należy uznać za przedwczesne. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.