VII SA/Wa 552/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Skarżący – P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [....] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. W skardze pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [....]. W uzasadnieniu podniósł, że w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bowiem w sytuacji utrzymania w mocy powyższych decyzji może zostać wydana kolejna decyzja z rygorem natychmiastowej wykonalności w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a to uniemożliwi skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej, narazi na koszty związane z transportem zastępczym, a nawet na odpowiedzialność karną związaną z poruszeniem się pojazdem bez posiadanych uprawnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, lex nr 477258). Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący nie wykazał, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wskazał, że w sytuacji utrzymania w mocy powyższych decyzji może zostać wydana kolejna decyzja w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, a to uniemożliwi skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej, narazi na koszty związane z transportem zastępczym, a nawet na odpowiedzialność karną związaną z poruszeniem się pojazdem bez posiadanych uprawnień. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy - powodowało niebezpieczeństwo zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim stwierdzić należy, że nałożony na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami, ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku kwalifikacji do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem przez skarżącego 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje zatem bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie poddać się sprawdzeniu kwalifikacji. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić natomiast będzie odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Zatem, decyzja w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie powoduje automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości, co do rzeczywistej znajomości przepisów ruchu drogowego przez kierowcę, który je wielokrotnie naruszył w obiektywnie krótkim czasie (por. np. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 461/16; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1238/16; dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie przywołane okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie został przez skarżącego dostatecznie uzasadniony, a charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie zasługiwał na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.