VII SA/Wa 553/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. i M. I. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić uczestnikowi postępowania E. B. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W przedmiotowej sprawie uczestnik postępowania E. B. składając zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 2 lipca 2009r. zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje małżonka. E. B. posiada mieszkanie o powierzchni 42 m2 oraz nieruchomość rolną (1500 m2). Wnioskodawca utrzymuje się wraz z żoną ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3555 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym (a więc poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu) może być przyznane osobie fizycznej wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Biorąc pod uwagę sytuację finansową E. B. uznać należy, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślić trzeba, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy musi być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem możliwości finansowych strony, z drugiej strony - wysokości wymagalnych kosztów sądowych. E. B. uiścił wpis od zażalenia w należnej wysokości, nie jest zobowiązany na obecnym etapie do ponoszenia jakichkolwiek innych kosztów, natomiast wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń (np. wpis od skargi kasacyjnej – 250 zł) jest w zasięgu możliwości finansowych wnioskodawcy. Biorąc pod uwagę sytuację finansową E. B. uznano, że jest on w stanie ponieść koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, jak również koszty postępowania, jeżeli ewentualnie pojawiłyby się na późniejszym etapie postępowania, z dochodów w wysokości 3555 zł miesięcznie, z których utrzymują się dwie osoby. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.