VII SA/Wa 555/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi [...]S.A. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu zamiennego oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] – uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. ([...]) nakazującą ww. spółce sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z robót budowlanych przy budowie słupów niskiego napięcia na działce nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], zrealizowanych na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 1994 r., ([...]), w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego i nałożył na spółkę opisany wyżej obowiązek w terminie 90 dni. Z akt sprawy wynika, że 8 lutego 2007 r. organ powiatowy podczas kontroli na działce [...] nie ustalił, czy dwa słupy niskiego napięcia leżą na tej działce. Według oświadczenia D. M. słupy usytuowane są na ww. działce będącej jej własnością. Fakt ten potwierdza mapa do celów projektowych z dnia 10 lutego 2007 r. Natomiast z decyzji z dnia [...] lipca 1994 r. zezwalającej na ww. terenie na budowę linii energetycznej NN napowietrznej z przyłączem kablowym oraz z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej z dnia 20 grudnia 1994 r. wynika, że słupy zrealizowano zgodnie z geodezyjnym wytyczeniem projektu w terenie tj. poza granicami działki nr [...]. W celu wyjaśnienia ww. sprzeczności organ pismami z 15 maja 2007 r. i 13 grudnia 2007 r. wezwał inwestora do dostarczenia dokładnych pomiarów geodezyjnych inwestycji ze wskazaniem, czy słupy wykonano zgodnie z projektem budowlanym, a następnie wydał postanowienie z dnia [...] stycznia 2008 r. którym nałożył ww. obowiązek zakreślając termin 30 dni. W piśmie doręczonym 12 marca 2007 r. inwestor stwierdził, że słupy wybudowano zgodnie z przepisami oraz pozwoleniem na budowę i wytyczeniami geodezyjnymi w terenie nie przedstawiając jednak żądanej dokumentacji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nakazał Zakładowi Energetycznemu [...] - Teren S.A., Rejon Energetyczny [...] rozbiórkę słupów. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze. Po uchyleniu ww. decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1375/08 decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., organ uchylił decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia podnosząc, że obowiązki nałożono na niewłaściwy podmiot. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] organ powiatowy nakazał [...] - Teren sp. z. o. o. rozbiórkę opisanych słupów. Organ II instancji decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. organ powiatowy nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia powykonawczej inwentaryzacji architektoniczno - budowlanej z oceną techniczną ze wskazaniem, czy inwestycję wykonano zgodnie z projektem. Po analizie ww. dokumentacji i stwierdzeniu istotnych odstępstw od projektu organ powiatowy opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r., którą [...]WINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylił i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego orzekł co do istoty sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1412/13 uchylił zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że po ponownym przeanalizowaniu akt oraz zastosowaniu się do wytycznych wyroku z dnia 6 listopada 2013 r., stwierdził, iż nałożenie obowiązku przedstawienia projektu zamiennego było właściwe. Jednak z uwagi na niepełną podstawę prawną decyzji (tj. pominięcie art. 51 ust. 7 cyt. ustawy) należało uchylić decyzję i orzec co do istoty, wyznaczając termin na wykonanie obowiązku. Skargę na powyższą decyzję złożyła [...] S.A. i domagając się jej uchylenia zarzuciła naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie polegające na nałożeniu obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany dokonane przy budowie ww. słupów NN, pomimo niewykazania, iż istotnie odstąpiono od zatwierdzonego projektu budowlanego; - art. 51 ust. 1 pkt. 3 cyt. ustawy, poprzez określenie zbyt krótkiego terminu, nie pozwalającego na wykonanie obowiązku. Zdaniem skarżącej organy obu instancji wskazały ogólnikowo i powierzchownie, iż odstępstwo polegało na wykonaniu linii energetycznej na odcinku 1-4 bez uzgodnienia. Nie podały dokładnego zakresu, skali i rodzaju prac, które skarżąca dokonała rzekomo bez uzgodnień na działce nr [...]. Wobec tak nieprecyzyjnego określenia, nie sposób ustalić, czy i jakich zmian dokonał inwestor, w szczególności czy są to zmiany istotne, uzasadniające nałożenie obowiązku przedłożenia projektu zamiennego. Z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy powinien jasno wynikać zakres czynności zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Organ powinien określić czynności jakie należy wykonać. Skarżąca podniosła, że skoro złożona przez nią dokumentacja powykonawcza różni się zasadniczo od sporządzonej przez K. M. w dniu 22 października 2012 r. powykonawczej inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej, to organy powinny ustalić i wskazać jakie roboty wykonał skarżący niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, które z tych robót mają charakter istotnych odstępstw od projektu. Na koniec strona zakwestionowała długość wyznaczonego terminu, uznając go za zbyt krótki z uwagi na fakt, że skarżąca podlega rygorom ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo Zamówień Publicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przedstawione stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nakładającą obowiązek przestawienia projektu budowlanego zamiennego i nałożył obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego w terminie 90 dni. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zapadła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1412/13, uchylającym uprzednią decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. wydaną również na postawie art. art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. W związku z powyższym wskazać trzeba, że zgodnie z art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Zatem nie ma miejsca na polemikę organu, czy sądu z oceną prawną i wskazaniami do dalszego postępowania. Natomiast, naruszenie przez organ art. 153 ppsa w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Zaś niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej przewidzianej w komentowanym przepisie jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej (zob. wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1591/11, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 153/13, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 537/13). We wspomnianym wyżej wyroku z dnia 6 listopada 2013 r. Sąd uznał jednoznacznie, że prawidłowo ustalono, iż linię energetyczną na odcinku 1-4 wykonano bez uzgodnienia, co stanowiło wypełnienie przesłanki, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Sąd stwierdził jednak, że organ odwoławczy naruszył art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego bowiem nie określił terminu wykonania nałożonego obowiązku, co powoduje, że organ nie będzie mógł kontynuować czynności sprawdzających wykonanie przez stronę nałożonego na nią obowiązku, nakazanie rozbiórki obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Czynności te mogą być bowiem podjęte dopiero po upływie zakreślonego stronie terminu na wykonanie nałożonego na nią obowiązku. Skoro w przytoczonym wyroku Sąd zawarł jednoznaczne wskazania co do podstaw materialnoprawnych dalszego postępowania, to jest art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego oraz wskazania w zakresie elementów składowych decyzji tj. konieczność zakreślenia terminu wykonania nałożonego obowiązku, a także za prawidłowe uznał ustalenia stanu faktycznego, to tymi wytycznymi – stosownie do art. 153 ppsa – organ oraz Sąd orzekający w niniejszej sprawie był związany. Oznacza to, że organ nie mógł orzec w oparciu o inną niż wskazana uprzednio przez Sąd podstawę materialnoprawną, jak i czynić nowych ustaleń faktycznych. Wywiązując się z nałożonego ww. wyrokiem obowiązku prawidłowo zatem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się - po uchyleniu zaskarżonej decyzji i nałożeniu obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego – do wyznaczenia inwestorowi terminu na wykonanie obowiązku. Z podanych przyczyn nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 51 ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego poprzez błędne zastosowanie. Odnosząc się natomiast się do zarzutu nałożenia zbyt krótkiego terminu wykonania obowiązku wyjaśnić należy, że określenie długości terminu leży w gestii organu i zaliczane jest do sfery uznania administracyjnego. Zatem przy jego ocenie Sąd sprawdza, czy przy jego wyznaczaniu nie doszło do przekroczenia granic tego uznania. W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę, że długość terminu została określona na 90 dni, nie można było uznać, iż doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego. Nadto, w przypadku potrzeby przedłużenia terminu strona może złożyć wniosek do organu o jego przedłużenie z podaniem okoliczności uzasadniających taki wniosek. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.