VII SA/Wa 557/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata T. K. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. N.p. I, [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Sygnatura akt VII SA/Wa 557/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. P.utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...]12.2008r. znak: [...] umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. P. w sprawie budowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. K. w Ż.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: W dniu [...].01.2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. na wniosek A. P. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie tarasu budynku mieszkalnego oraz budowy wiaty na nieruchomości położonej w Ż. przy ul. K. oraz ustawienia reklam. W dniu [...].01.2008r. dokonano oględzin budynku mieszkalnego oraz wiaty na nieruchomości położonej w Ż. przy ul. K., w trakcie których ustalono, że przedmiotowy budynek mieszkalny - bliźniak z częścią handlową został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Prezydenta Miasta Ż .z dnia [...].03.1992 r. Budynek został zrealizowany zgodnie z projektem i warunkami pozwolenia na budowę. Inspektorzy PINB w Ż. stwierdzili brak na w/w posesji wiaty i konstrukcji reklam. Decyzją z dnia [...].01.2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. umorzył postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego, położonego przy ul. K. w Ż. stanowiącego własność E. i M.C. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].06.2008 r. zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ż. uzupełnienie postępowania dowodowego. Decyzją z dnia [...].07.2008r. MWINB uchylił decyzje PINB w Ż. z dnia [...].01.2008r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując na niedostateczne ustalenie stanu faktycznego. Po ponownym przeprowadzeniu w dniu 2.03.2008r. kontroli na działce nr [...] położonej przy ul. K. w Ż. ustalił, ze w wyniku postanowienia Sądu Rejonowego w Ż.sygn. akt [...] z dnia [...].12.2003r. została wytyczona nowa granica między działkami przy ul. K.. Przed ustaleniem nowych granic pomiędzy działkami odległość budynku od granicy działek spełniała obowiązujące w tym czasie wymagania warunków technicznych to jest budynek był oddalony od granicy z działką o 4m. Po wytyczeniu nowych granic odległość została pomniejszona o 0,47m. Decyzją z dnia [...]12.2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. P.w sprawie budowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ew.[...] położonej w Ż. przy ul. K.. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie A. P. złożyła odwołanie. Rozpoznając sprawę w wyniku rozpoznania odwołania organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Budynek mieszkalny usytuowany na działce przy ul. K.został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].03.1992r. W aktach sprawy znajduje się plan realizacyjny zagospodarowania terenu działki stanowiący załącznik do w/w decyzji o pozwoleniu na budowę, który wskazuje na prawidłową odległość od granicy z działką sąsiednią, tj. 4,20 m. Jednakże po wytyczeniu nowych punktów granicznych odległość od budynku wynosi ok. 3,70 m. Organ wyjaśnił, że w jego ocenie zbliżenie budynku mieszkalnego do granicy z nieruchomością sąsiednią ze ścianą z otworami okiennymi do odległości około 3.70 m, a więc niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i warunkami technicznymi, nastąpiło z uwagi na późniejsze, po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę wznowienie granic między działkami stron, to za trafny należy uznać pogląd organu I instancji, iż w tej sytuacji brak było podstaw do podejmowania przez organ nadzoru budowlanego czynności zmierzających do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Natomiast odnosząc się do kwestii tarasu należy wyjaśnić, iż w projekcie przedmiotowego budynku przesłanym przez Prezydenta Miasta Ż.w elewacji północnej widnieje taras, nie zaś dwa mniejsze balkony, na co wskazuje Skarżąca. Wobec powyższego MWINB utrzymał w mocy inkryminowaną decyzję PINB w Ż., ponieważ bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 Kpa oznacza, brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie ma podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. A. P. złożyła skargę na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazała, że podstawą złożenia wniosku do organów nadzoru budowlanego było niezachowanie przez Państwa C. wymaganej przez przepisy 4-metrowej odległości pomiędzy ścianą budynku z otworami okiennymi a granicą działki. Na pp. C. ciążył obowiązek ustalenia granic swojej działki aby móc przystąpić do budowy domu. Sąsiedzi mieli świadomość tego, że granica pomiędzy ich nieruchomościami jest wytyczona nieprawidłowo, a postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia trwało 9 lat. Dodała także, że nieprawidłowo ustalono stan faktyczny albowiem granica została przesunięta o 0,90 m a nie o 0,47 m jak to wskazuje organ. Ponowiła zarzuty dotyczące budowy tarasu, który w jej ocenie stanowi samowolę budowlaną. W zatwierdzonych planach znajdowały się 2 małe balkony umieszczone w odległości 3 m od szczytu budynku. Wskazała także, że sposób korzystania przez sąsiadów z tego tarasu jest dla niej bardzo uciążliwy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jej uchyleniem. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, b) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 105§1 kpa, zgodnie z którym organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. W doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym reprezentowany jest jednolity pogląd, że z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas gdy brak jest któregoś elementów materialnego stosunku prawnego a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Na gruncie prawa budowlanego postępowanie, co do zasady, staje się bezprzedmiotowe, jeżeli organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie nie znajdują podstaw do wydania nakazów lub zakazów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Niesporne w niniejszej sprawie jest, iż postępowanie zostało wszczęte na wniosek uprawnionego podmiotu A.P. ostatecznie w sprawie budowy budynku mieszkalnego. Skarżąca zarzuciła, że budynek ten stoi za blisko granicy z jej nieruchomością. Przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie wyjaśniające doprowadziło do ustalenia, że przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z udzielonym dnia [...]03.1992r. pozwoleniem na budowę. Z niewadliwych ustaleń organu wynika także, że w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę jak i realizacji inwestycji budynek był oddalony 4,20m od granicy z działką sąsiednią to jest stanowiącą własność skarżącej. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w znajdującym się w aktach sprawy planie realizacyjnym terenu działki jak i mapie tyczenia budynku dokonanego przez geodetę E. S Powyższe wskazuje, że organy prawidłowo ustaliły, że inwestycja nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych. §12 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki obowiązujący w dacie realizacji inwestycji wskazywał, że budynki mieszkalne powinny być sytuowane w odległości 4 m od granicy działki a jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych i drzwiowych odległość ta może być zmniejszona do 3 m. Budynek będący przedmiotem kontroli spełniał te parametry. Obecne zbliżenie budynku do granicy o ok. 90 cm związane jest z późniejszym zakończeniem postępowania o rozgraniczenie nieruchomości przy ul. K. w Ż i przesuniecie tej granicy w kierunku nieruchomości inwestorów (postanowienie Sądu Rejonowego w Ż. z dnia [...].12.2003r.). Wbrew twierdzeniom skarżącej okoliczność ta nie oznacza, że inwestor zrealizował inwestycję z naruszeniem przepisów prawa. Natomiast tylko w takim przypadku organy nadzoru budowlanego zobowiązane są podjąć czynności w celu usunięcia tego naruszenia. Bez znaczenia dla oceny Sądu pozostaje również podnoszona przez skarżącą okoliczność, że inwestycja została zrealizowana w trakcie toczącego się postępowania o rozgraniczenie. Nie przesądzając prawdziwości tego twierdzenia wskazać należy, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę zobowiązany był przedłożyć m.in. plan zagospodarowania terenu, który winien był być sporządzony na mapie przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w odpowiedniej skali. Dopóki zatem postępowanie o rozgraniczenie nie zostało zakończone i nie doszło do wznowienia granic i naniesienia zmian w zasobie geodezyjno kartograficznym, dopóty mapy te stanowią jedyną podstawę do wydawania rozstrzygnięcia. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącej dotyczący samowolnej zmiany budowy tarasu. Wbrew twierdzeniom skarżącej ze znajdującego się w aktach sprawy fragmentu zatwierdzonego projektu architektoniczno -budowlanego wynika, że budynek inwestorów posiada 2 tarasy, które licują ze ścianą budynku od strony nieruchomości skarżącej (i odpowiednio nieruchomości położonej przy ul. K.). Zarzut ten nie znajduje zatem potwierdzenia w materiale dowodowym. Natomiast sposób korzystania z tego tarasu przez uczestników postępowania nie może być przedmiotem kontroli przez organy nadzoru budowlanego. Skarżąca winna poszukiwać ochrony prawnej w tym względzie na drodze postępowania cywilnego. Reasumując - skoro brak jest w niniejszej sprawie podstawy do tego aby organy nadzoru budowlanego podjęły czynności nakładające na stronę obowiązki należało przyjąć, że trafnie organ uznał, że brak jest przedmiotu, który mógłby być rozstrzygnięty decyzją administracyjną w a w konsekwencji umorzył postępowanie w ramach nadzoru budowlanego. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że przyjęcie za słuszne stanowiska skarżącej, że przesuniecie granicy w wyniku postępowania o rozgraniczenie winno skutkować nałożeniem na pp. C. określonych obowiązków w celu usunięcia naruszenia prawa powodowałoby konieczność przyjęcia, że również budynek skarżącej usytuowany jest w nieprawidłowej odległości od granicy z działką sąsiednią. O ile bowiem budynek uczestników postępowania usytuowany jest od granicy w odległości ponad 3 m co w świetle przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki z 2 lipca 1980r. było dopuszczalne o ile zbliżenie to dotyczyło ściany nie posiadającej otworów okiennych i drzwiowych, o tyle przepisy prawa budowlanego nie przewidywały możliwości - w żadnych okolicznościach usytuowania budynku w odległości 90 cm od granicy z działką sąsiednią. Reasumując - Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznano w oparciu o treść rozdziału 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).