VII SA/Wa 557/14

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowa wszczęcia postępowania w sprawie anulowania opłaty legalizacyjnej postanawia : przyznać A.P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła w dniu 25 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) skarga A.P. na postanowienie Ministra Finasów z dnia [...] znak : [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1.090,00 złotych netto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że jest osobą starszą (ponad 70 lat) samotną, schorowaną, otrzymującą się jedynie z renty, z której spłaca raty kredytu w wysokości 250,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że pozostał środki przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, na za zakup żywności i lekarstw. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 32 m ² oraz działkę o powierzchni 1.200 m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych wnioskodawca oświadczył, że nie posiada. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotem niniejszego postępowania jest nałożona na wnioskodawcę opłata legalizacyjna w wysokości 50.000.00 złotych za samowolną nadbudowę kondygnacji mieszkalnej na parterowym budynkiem gospodarczo – mieszkalnym na działce nr ewidencyjny [...] w miejscowości S. gmina P. W piśmie z dnia 27 listopada 2013 r. skierowanym do Wojewody [...] wnioskodawca podał, że na przedmiotową nadbudowę zaciągnął kredyt w banku w kwocie 9.000,00 złotych ze spłatą rat w wysokości po 250,00 złotych miesięcznie, który nadal spłaca. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca utrzymuje się z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 1.090,00 złotych netto miesięcznie. Z uzyskiwanego dochodu ponosi koszty związane ze spłatą kredytu w wysokości 250,00 złotych miesięcznie. Pozostałą po spłaceniu kredytu kwotę w wysokości 840,00 złotych miesięcznie przeznacza na bieżące utrzymanie siebie, domu, na zakup żywności i lekarstw. Stwierdzono zatem, że przy wysokości uzyskiwanego dochodu i ponoszonych wydatkach wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów sądowych samodzielnie, bez uszczerbku w środkach koniecznych dla utrzymania siebie. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.