VII SA/Wa 559/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2010 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z odwołaniem R. O. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...], stwierdzającej z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], znak: [....] [...], zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]grudnia 2000 r., nr [...], znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. O. pozwolenia na przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego wraz z przebudową dachu, na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] K., przy ul. K. [...] w K., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [....]listopada 2009 r., [....]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej S. K. w dniu [...] listopada 2009 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 grudnia 2009 r., a odwołanie zostało wniesione osobiście, w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. w dniu [...] grudnia 2009 r., co oznacza, iż nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia. Skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła R. O. reprezentowana przez radcę prawnego S. K. Skarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 134 kpa oraz art. 7, 8, 11 i 77 kpa. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż list polecony zawierający decyzję Wojewody [..] został odebrany w siedzibie pełnomocnika, przez osobę upoważnioną do odbioru korespondencji, w dniu [...] listopada 2009 r., a nie, jak twierdzi organ, w dniu 19 listopada 2009 r. Termin do wniesienia odwołania został zatem zachowany, gdyż upłynął w dniu 4 grudnia 2009 r. i w tej dacie odwołanie zostało złożone. W skardze zakwestionowano ponadto przyjętą przez organ datę wniesienia odwołania (4 grudzień 2009 r.). Zdaniem skarżącej fakt złożenia przez stronę odwołania osobiście w kancelarii urzędu powinien być potwierdzony, obok prezentaty, podpisem osoby przyjmującej korespondencję. W niniejszej sprawie termin wniesienia odwołania ustalony został tylko na podstawie prezentaty Urzędu, bez podpisu pracownika. W skardze dodatkowo wskazano, iż data odbioru korespondencji zawierającej decyzję organu I instancji jest przedmiotem postępowania reklamacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. W uzupełnieniu skargi pełnomocnik skarżącej w dniu 19 maja 2010 r. przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pocztowej karty doręczeń opatrzonej datownikiem 28 listopad 2009 r., z której wynika, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. została doręczona pełnomocnikowi w dniu 20 listopada 2009 r. Do akt złożono także pismo P. S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy K. – Miasto z dnia [...] maja 2010 r., znak [...] Wynika z niego, iż przesyłka nr R [...] adresowana do S. K. Kancelaria Radcy Prawnego ul. Z. K., nadana przez [...] Urząd Wojewódzki została doręczona adresatowi w dniu 20 listopada 2009 r. Datę doręczenia mają potwierdzać wyjaśnienia złożone przez listonosza doręczającego przesyłkę, który oświadczył, że "mylna data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru została umieszczona przez pomyłkę". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym oraz przepisami postępowania, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu kontrolowane w powyżej wskazanym aspekcie postanowienie nie narusza prawa. Art. 134 kpa stanowiący materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia obliguje organ odwoławczy do stwierdzenia, w drodze postanowienia, niedopuszczalności odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie aprobowany jest pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, co wynika wprost z art. 134 kpa. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania wskazać należy, iż organ niewadliwie ustalił datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu S. K. decyzji Wojewody [...] z dnia[...] listopada 2009 r. znak: [...]. Data doręczenia decyzji wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (K-103 akt administracyjnych). Dokument ten nie budzi wątpliwości co do okoliczności w nim potwierdzonych, tj. adresata, daty doręczenia przesyłki oraz potwierdzenia jej odbioru przez osobę upoważnioną. Wynika z niego, że pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego o wyżej wskazanym znaku, oznaczone jako przesyłka [...] zostało doręczone adresatowi w dniu 19 listopada 2009 r. W ocenie Sądu bezsporna jest także data nadania odwołania od decyzji Wojewody M[...]. Odwołanie z datą 1 grudnia 2009 r. zostało złożone osobiście w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. w dniu 4 grudnia 2009 r., co zostało potwierdzone prezentatą Kancelarii Urzędu. Ustalenie powyższych okoliczności obligowało organ odwoławczy do stwierdzenia, że odwołanie skarżącej R. O. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Do akt postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej złożył w dniu 19 maja 2010 r. kserokopię karty doręczeń. Z dokumentu tego wynika jedynie, iż odbiór przesyłki [...] został pokwitowany przez wskazaną w dokumencie osobę w dniu 19 listopada 2009 (datownik), przy czym data ta jest ręcznie przerobiona na 20 listopada 2009 r. W dniu 21 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył także pismo P. . S.A. Centrum Poczty Oddział Rejonowy K. – Miasto z dnia [...] maja 2010 r., z którego wynika, że przesyłka nr R [...] adresowana do Kancelarii Radcy Prawnego S. K. została doręczona w dniu 20 listopada 2009 r. "(...) a mylna data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru została umieszczona przez pomyłkę". Nie oceniając wartości dowodowej złożonych pism stwierdzić należy, że złożone przez pełnomocnika skarżącej pismo P. z dnia [...]maja 2010 r. dotyczy przesyłki innym numerze - R [...], natomiast znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego dotyczy przesyłki [...]. Podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku prowadzonego postępowania. Sąd bierze ponadto pod uwagę, stosownie do art. 106 § 3 i § 4 cytowanej ustawy, fakty powszechnie znane, a także dowody uzupełniające z dokumentów. W ocenie Sądu przedstawione przez pełnomocnika skarżącej dokumenty nie dają wystarczającej podstawy do przyjęcia, że decyzja Wojewody [...] doręczona została w innej dacie niż to wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (K-103). Zważywszy na powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.