VII SA/Wa 561/13

Dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu 18 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Ł.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Powyższą decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] nakazującą Ł.Z. rozbiórkę wykonanej w warunkach samowoli budowlanej: -ściany o szerokości 4,05m z cegły ceramicznej pełnej wraz z zamontowanymi wrotami garażowymi uchylnymi zlokalizowanej od strony południowej budynku na terenie działki o nr geod. [...] arkusz mapy [...] położonej w [...] przy ul. [...], -ściany konstrukcji drewnianej 0o szerokości 4,05mwykonanej przy granicy działek o nr geod. [...] i [...] obręb [...], -konstrukcję dachową drewnianą opartą na ścianach podlegających rozbiórce opisanych w ww. pkt wraz z pokryciem z blachy trapezowej wybudowanej pomiędzy budynkiem dwukondygnacyjnym a jednokondygnacyjnym budynkiem garażowym na terenie ww. działki o nr geod. [...] w [...] przy ul. [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wniosek wskazał, że opisane roboty stanowiły konieczny remont garażu, którego stan techniczny i konstrukcja na skutek upływu czasu mogły grozić zawaleniem i tym samym zagrażały bezpieczeństwu zdrowia i życia ludzkiego. Niewątpliwie też wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody wynikającej z ewentualnego prawdopodobnego zawalenia się pozostałych elementów konstrukcji i łączyłoby się dla skarżącego z dodatkowymi stratami przez poniesienie niepotrzebnych koszów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd uznał, iż został on w dostatecznym stopniu uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Sąd dokonując takiej oceny miał przede wszystkim na uwadze to, iż rozpoznawany wniosek dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki, stanowiącego jedną z najdalej idących sankcji przewidzianych przepisami prawa budowlanego. Wykonanie takiej decyzji ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile w ogóle jest możliwy, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. W konsekwencji Sąd uznał, iż wykonanie nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z zaistnieniem po stronie skarżącego znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. Jednocześnie Sąd zauważa, iż pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy, i o dalszym losie przedmiotowej w sprawie konstrukcji (dwóch ścian i zadaszenia), tj. o jej ewentualnej rozbiórce. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.