VII SA/Wa 564/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M.Z.S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. D. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) . Zaskarżonym postanowieniem [...] z dnia [...]lutego 2014 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy po rozpatrzeniu zażalenia M. S. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...]odmawiające wznowienia na wniosek M. S. postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak [...]utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]marca 2012 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowalny i udzielającą M. S. i K.S. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku usługowo- handlowego znajdującego się na działce nr ewid. [...] przy ul. [...]w [...]. Skarżący jest właścicielem działki nr [...]sąsiadującej z działką nr [...]. W dniu 8 października 2013 r. M.S.złożył podanie o wznowienie ww. postępowania wskazując przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, tj., że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Organ pierwszej instancji Wojewoda [...] wskazał, że w postępowaniu wstępnym należy zbadać czy wniosek oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia wymienione w art. 145 § 1 Kpa i czy podanie zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 148 Kpa. Organ przeprowadził analizę ww. okoliczności po stwierdzeniu, że M. S. był stroną postępowania o pozwolenie na budowę. W postanowieniu tym pismem z dnia 6 lutego 2012 r. został poinformowany o prowadzonym postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę, a także o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, złożenia wniosków oraz uwag. Została mu także doręczona decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na rozbudowę, a po rozpatrzeniu odwołania pana G. F. także decyzja Wojewody [...] z dnia [...]maja 2012 r., [...]o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji. Wnioskodawca swoje żądanie opierał na art. 145 § 1 pkt 5, zgodnie z którym postępowanie administracyjne wznawia się, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. M. S. we wniosku zaznaczył, że okoliczności, na które się powołuje, były "nie znane organowi, który wydał decyzję lub też pominięte z urzędu przez organ, czy też zlekceważone". Wnioskodawca podnosił, że prowadzona inwestycja zasłania mu dopływ światła dziennego, utrudnia codzienne życie, pogarsza samopoczucie, warunki zdrowotne i normalną życiową egzystencję, a te "skutki ujawniły się dopiero w codziennym życiu". Wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony do organu w dniu 28 października 2013 r. Organ stwierdził, że M. S. w piśmie do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...], z dnia 23 września 2013 r. powoływał się na zbliżone okoliczności, do tych które podał we wniosku o wznowienie postępowania, wiedział więc o nich przynajmniej w tej dacie. W piśmie tym twierdził, że w wyniku inwestycji nie ma on dostępu do światła dziennego i nie może normalnie korzystać ze swojej posesji, a budowa negatywnie wpływa na jego stan zdrowia. Organ podkreślił, że w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję o pozwoleniu na rozbudowę organ odniósł się także do ewentualnego negatywnego oddziaływania inwestycji oraz możliwości korzystania przez właścicieli działek sąsiednich ze swoich nieruchomości i zgodności z prawem inwestycji pod tym względem. Ponadto w toku postępowania o pozwolenie na budowę A. F., będąca również stroną postępowania, w piśmie z dnia 29 lutego 2012 r. podnosiła, że inwestycja może zacienić okna M. S. M. S. jako strona postępowania o pozwolenie na budowę został o nim prawidłowo powiadomiony pismem z dnia 6 lutego 2012 r., miał więc możliwość zapoznania się z wszelkimi dokumentami w sprawie. Zdaniem organu nie można więc uznać, że M.S.dowiedział się o okolicznościach wskazanych we wniosku dopiero w dacie wniesienia wniosku, bądź na miesiąc wcześniej. Pismo do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków datowane jest na dzień 23 września 2013 r., a więc wniosek o wznowienie, złożony 28 października 2013 r. został złożony po terminie, gdyż zgodnie z art. 148 § 1 Kpa: podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o "zmianę postanowienia poprzez wydanie sądowego rozstrzygnięcia własnego". Skarżący zarzucał błąd w ustaleniach faktycznych organó, pominięcie i lekceważenie jego argumentów, a także dowolną interpretację w zakresie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej p.p.s.a.),Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnianie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie [...] Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], odmawiające wznowienia, na wniosek M. S., postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty[...]z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. S. i K.S. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku usługowo- handlowego znajdującego się na działce nr ewid. [...] przy ul. [...]w [...]. Legitymacja skarżącego do złożenia podania o wznowienie ww. postępowania nie budzi wątpliwości wobec faktu, że skarżący jest właścicielem działki budowlanej położonej w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji, a działka ta nr [...]znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Skarżący wskazał jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 Kpa wskazując na fakt zasłaniania przez przedmiotowy budynek usługowo- handlowy dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na jego pobyt oraz bliską odległość okien, a także negatywny wpływ na stan zdrowia i warunki życiowe jego i rodziny. Organy badając kiedy skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia ustaliły, że już w piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] z dnia 23 września 2013 r. skarżący wskazywał, że sporna inwestycja powoduje ograniczenia dopływu światła dziennego do jego nieruchomości oraz utrudnienia związane z normalnym funkcjonowaniem. W tym stanie rzeczy stwierdzenie organów, że powyższe wskazuje iż M. S. o okolicznościach uzasadniających w jego ocenie wznowienie postępowania wiedział już w dniu 23 września 2013 r. należy uznać za zasadne. Zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest okolicznością faktyczną, którą organ ustala w oparciu o materiał dowodowy. Jeżeli podstawą wznowienia ma być sytuacja opisana w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, a więc ujawnienia się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję to termin do wniesienia podania o wznowienie należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o tych okolicznościach faktycznych lub dowodach. W niniejszej sprawie nowymi okolicznościami faktycznymi według skarżącego jest brak dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, pogorszający warunki zdrowotne i normalną życiową egzystencję, a który to stan ujawnił się w codziennym życiu. Jeśli skarżącemu stan ten był znany w dniu 23 września 2013 r. to miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie minął dnia 23 października 2013 r. Wniosek o wznowienie został złożony w dniu 28 października 2013 r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu z art. 148 § 1 Kpa. Organy administracji nie naruszyły więc prawa orzekając na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., nr 267) o odmowie wznowienia postępowania na wniosek M. Z. S. Wszczęcie postępowania na wniosek strony pomimo uchybienia terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa gdyż godziłoby w zasadę trwałości decyzji administracyjnej. Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.