VII SA/Wa 567/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzającą je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego P. S. kwotę 400 zł (cztery złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 567/04 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...]postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania K. i S. J. oraz G. i K. J. od decyzji nr [...] Starosty [...]z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu P. S. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej i CO w lokalu nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w [...] do czasu sprowadzenia przez Prokuraturę Rejonową w [...] prawdziwości złożonego przez P. S. oświadczenia z dnia 4 listopada 2003r. o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu postanowienia odwołujący zakwestionowali prawdziwość oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ w związku z tym wystąpił do Prokuratury Rejonowej o zbadanie prawdziwości danych zawartych w oświadczeniu. Jest to, więc zagadnienie wstępne konieczne do rozstrzygnięcia sprawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł inwestor P. S.przedstawiając, iż jest on właścicielem lokalu – odrębnej nieruchomości, a inwestycja dotyczy wyłącznie tego lokalu. Oświadczenie złożył on w obecności Kierownika Wydziału Architektury i Budownictwa, który zapewnił inwestora o prawidłowości i zgodności z przepisami oświadczenia. Inwestor dopełnił wszystkich wymogów koniecznych do uzyskania pozwolenia na budowę i brak jest podstaw tak do kwestionowania wydanej decyzji jak i złożonego świadczenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Skargę na powyższe postanowienie złożył P. S., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 136 i 138 § 2 kpa. Zdaniem skarżącego nie można uznać by w niniejszej sprawie zaistniało zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Przesłanie oświadczenia inwestora do organów ścigania i wynik tego postępowania nie jest zagadnieniem prawnym. Inwestor przedstawił organowi drugiej instancji odpisy z księgi wieczystej stwierdzające jego prawo własności do lokalu kancelarii notarialnej. Organ drugiej instancji winien we własnym zakresie wyjaśnić czy w takim przypadku, gdy roboty budowlane dotyczą wykonania wewnętrznej instalacji gazowej i CO w tym lokalu wystarczy powołanie się na własność lokalu. To nie do organów ścigania należy ocena czy podstawowy dokument jest wystarczający z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego do tego postępowania. Nie do prokuratury należy sprawdzenie oświadczeń przez inwestora. Organ odwoławczy mógł skorzystać z uprawnień art. 136 kpa i uzupełnić materiał dowodowy zwłaszcza, iż dysponował aktem notarialnym inwestora lub mógł wydać decyzję kasacyjną. Brak zaś było podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Zdaniem organu z faktu, iż w oświadczeniu inwestora o posiadanym przez niego prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane znajduje się pouczenie o odpowiedzialności karnej za poświadczenie nieprawdy w tym oświadczeniu, wynika, że weryfikacja danych podanych w tym oświadczeniu zgodnie z art. 233 kk. dokonany będzie w postępowaniu karnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Od dnia 11 lipca 2003r. obowiązują zmienione przepisy art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawa budowlanego (Dz. U. z 2000, Nr 106, poz. 1126 ze zm.). W świetle tego przepisu – art. 32 ust. 4 pkt 2 pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dla oceny prawidłowości wydanego postanowienia zawieszającego postępowanie administracyjne przed organem odwoławczym, należy przede wszystkim rozstrzygnąć czy orzeczenie Prokuratury Rejonowej w [...], sprawdzającej prawidłowość w załączonym do akt oświadczeniu inwestora, może być uznane jako zagadnienie wstępne innego organu lub sądu, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, jak przyjęły to organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowana jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnym zagadnienia prawnego, przy czym ocena tego zagadnienia należy do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Trudno uznać za zagadnienie wstępne – wystąpienie przez organ odwoławczy do organów ścigania w celu zbadania prawdziwości oświadczenia złożonego przez inwestora o posiadanym przez niego prawie do nieruchomości na cele budowlane. Przede wszystkim do kompetencji prokuratury należy ściganie sprawców, którzy dokonali przestępstw kryminalnych nie zaś ocena dokumentów złożonych w postępowaniu administracyjnym. Oświadczenie jak każdy inny dokument, a więc dowód w sprawie podlega ocenie orzekającego w niniejszej sprawie organu administracyjnego. Okoliczność, iż oświadczenie złożone zostało pod rygorem odpowiedzialności karnej, nie przenosi kompetencji jego badania na inny organ lub sąd. Świadkowie przesłuchani w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 83 § 3 kpa są pouczani o odpowiedzialności za fałszywe zeznania, a więc o ewentualnej odpowiedzialności karnej. Organ administracji nie przedstawia zaś zeznań świadków organom ścigania w celu zbadania prawdziwości tych zeznań. Oczywiście w przypadku zaistnienia uzasadnionych podstaw, iż dokument złożony w sprawie administracyjnej lub zeznania świadka mogą stanowić czyn przestępczy zagrożony przepisami prawa karnego, organ administracyjny ma obowiązek powiadomić o tym organy ścigania. Wynik postępowania karnego może, ale nie musi mieć wpływu na toczące się postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie przedstawione przez inwestora oświadczenie jest zdaniem Sądu administracyjnego niepełne. Z pism inwestora oraz pozostałych współwłaścicieli przedmiotowego obiektu przy ul. [...]w [...] wynika, iż inwestor dysponuje prawem własności do lokalu, w którym mieści się jego kancelaria notarialna. Z oświadczenia nie wynika czy inwestor dysponuje zgodą pozostałych współwłaścicieli na prace związane z instalacją gazową w jego lokalu. Jeżeli organ administracyjny uznał, iż zakres prac dotyczyć będzie również części wspólnych obiektów powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w kwestii i w wyniku tego postępowania wydać decyzję merytoryczną. Zawiadomienie prokuratury o fałszywym oświadczeniu, nie zwalnia organów administracyjnych od dokonania oceny tego dowodu. Brak, więc było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego przez organ odwoławczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił postanowienia wydane przez organy obu instancji. W związku z wnioskiem pełnomocnika skarżącego Sąd zasądził na rzecz skarżącego od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zwrot niezbędnych kosztów postępowania sądowego, w wysokości określonej w przepisach.