VII SA/Wa 57/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2005 r. sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2004 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Decyzją z dnia [...]listopada 2003 roku Starosta Powiatowy w [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zakładowi [...] A. B., W. K., Spółka Jawna [...], ul. [...] pozwolenia na budowę polegającego na rozbudowie Zakładu [...] Zakładu [...] na działkach o nr Ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]położonych przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia [...]maja 2004 roku E. Ł. zaś pismem z dnia [...] czerwca 2004 roku, W. P. oraz M. i M. S. wystąpili o stwierdzenie nieważności wymienionej wyżej decyzji. Decyzją z dnia [...]września 2004 roku, Nr [...] Wojewoda [...]stwierdził nieważność decyzji Starosty Powiatowego w [...]z dnia [...]listopada 2003 roku. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że inwestycja zrealizowana została na działkach, które w planie zagospodarowania przestrzennego nie są przeznaczone pod tego rodzaju inwestycję. Nadto załączony do pozwolenia na budowę raport oddziaływania inwestycji na środowisko sporządzony został na podstawie postanowienia Burmistrza Miasta [...] podczas gdy nie był on osobą uprawnioną do wydawania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Nieprawidłowo też został określony inwestor w decyzji o pozwoleniu na budowę. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Zakład [...] Spółka Jawna podnosząc zarzut, iż Wojewoda nie posiadał kompetencji do dokonania interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto, że interpretacja ta jest błędna. Decyzją z dnia [...]listopada 2004 roku, nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...]września 2004 roku i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...]z dnia [...]listopada 2003 roku. W uzasadnieniu swojej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyraził pogląd, że stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnej. Decyzja Starosty Powiatowego w [...]nie posiada wad, które mogłyby być podstawą stwierdzenia jej nieważności. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w świetle uregulowań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestycja była dopuszczalna zaś pozostałe uchybienia nie są na tyle istotne by mogły być one podstawą stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła E. Ł. podnosząc zarzut, iż decyzja Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego została wydana w oparciu o fałszywe informacje przekazane przez właścicieli [...]oraz organy niższych instancji zaś interpretacja prawna zawarta w tej decyzji uwzględnia jedynie interesy inwestora. Nadto skarżąca stwierdziła, że Wojewoda unieważnił pozwolenie na budowę z dnia [...]listopada 2003 roku, które wcześniej było unieważnione przez Starostwo Powiatowe w [...]decyzją , Nr [...]z dnia [...] lipca 2004 roku na prośbę samych właścicieli [...]. Właściciele [...]w dniu [...] lipca 2004 roku złożyli nowy wniosek na rozbudowę Zakładu w dalszym ciągu matacząc i ukrywając, czym się faktycznie zajmują i zajmować będą w przyszłości. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zdaniem Sądu zapadła z naruszeniem art.7 kpa i art.77 kpa. Nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie wdając się w ocenę argumentów przemawiających za lub przeciw stwierdzeniu nieważności decyzji o Starosty Powiatowego w [...]z dnia [...]listopada 2003 roku stwierdzić należy, iż zagadnieniem kluczowym jest wyjaśnienie czy w dacie wydawania rozstrzygnięcia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja Starosty Powiatowego w [...]z dnia [...]listopada 2003 roku istniała w obrocie prawnym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że można stwierdzić nieważności decyzji tj. wyeliminować ją z obrotu prawnego tylko wówczas jeśli decyzja ta w obrocie prawnym pozostaje. Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku, Nr [...] Starosta [...]na podstawie art.162§1 i §3 kpa stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia [...]listopada 2003 roku Starosty Powiatowego w [...]zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Zakładowi [...] A. B., W. K., Spółka Jawna [...], ul. [...] pozwolenia na budowę polegającego na rozbudowie Zakładu [...] Zakładu [...] na działkach o nr Ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]położonych przy ul. [...] w [...]. Brak jest jednak na tej decyzji adnotacji, że jest ona decyzją ostateczną. Gdyby decyzja ta była ostateczna wówczas oznaczałoby to, że już w dacie wydawania rozstrzygnięcia przez Wojewodę [...]pozwolenie na budowę było wyeliminowane z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy konieczne jest więc ustalenie, czy i kiedy decyzja Starosty [...]z dnia [...] lipca 2004 roku stwierdzająca wygaśnięcie pozwolenia na budowę stała się ostateczna. Jeżeli bowiem decyzja ta stała się ostateczna przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I lub II instancji w postępowaniu nieważnościowym to postępowanie to winno być umorzone. Jego prowadzenie stałoby się bowiem bezprzedmiotowe wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.1 b, art.153 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.