VII SA/Wa 57/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 17 marca 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 57/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 22 kwietnia 2010r. sprecyzowanym pismem z dnia 1 czerwca br. skarżąca złożyła wniosek o wykładnię wyroku. Skarżąca wskazała, że aby wnieść skargę kasacyjną musi wiedzieć na podstawie jakich okoliczności ma uzasadnić swoje pismo, podczas gdy uzasadnienie zawiera jedynie powołane artykuły, procedury, a nie zawiera uzasadnienia merytorycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej ppsa) - Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie dotyczyło oceny zasadności odmowy wznowienia posterowania administracyjnego. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku jest to postępowanie zmierzające do ponownej oceny sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie to składa się z dwóch etapów, w niniejszej sprawie sprawa zakończyła się na wstępnym etapie badania czy wniosek oparto na konkretnej podstawie prawnej i czy został zachowany termin. Organy odmawiając wznowienia nie badały zatem ponownie sprawy odmowy nakazu rozbiórki. Z tego względu oceniając decyzję o odmowie wznowienia postępowania Sąd nie badał meritum sprawy, a jedynie to czy pojawiły się przesłanki dotyczące przyczyn odmowy wznowienia postępowania i poprawności decyzji rozstrzygających te kwestię. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 ppsa orzekł jak w sentencji.