VII SA/Wa 57/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J.G. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011r. w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia wniosek J.G. o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania Pismem z dnia 10 lutego 2011r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2011r. odmawiającego przyznania J.G. prawa pomocy. W tym stanie rzeczy ww. zarządzenie traci moc, a wniosek podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie w dniu 19 sierpnia 2010r. do Sądu wpłynął wniosek J.G. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010r. zobowiązano skarżącą do nadesłania, we wskazanym terminie (7 dni), wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF przedstawiającym jej sytuację materialną (w załączeniu przesyłając formularz w celu jego wypełnienia). J.G. nie wykonała zarządzenia w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego sprzeciw skarżącej pozostaje bez znaczenia, gdyż Sąd nie ma możliwości rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tego względu, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania.