VII SA/Wa 570/04

Sygn. akt VII SA/Wa 570/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek Sędziowie  WSA WSA Ewa Machlejd Krystyna Tomaszewska (spr.) Protokolant Piotr Zawadzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi G. i J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej zatwierdzenia zamiennego projektu zagospodarowania terenu i budynku skargę oddala VII SA/Wa 570/04 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2004r., po rozpatrzeniu odwołania G. i J. P od decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...]zmieniającej decyzję na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r w części dotyczącej zatwierdzenia zamiennego projektu zagospodarowania terenu oraz budynku pawilonu handlowego wraz z infrastrukturą techniczną na terenie działek położonych przy ul. [...] róg ulicy [...] o numerach geodezyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]dla inwestora [...] Sp. z o.o. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ustalił, iż pierwotnie wydana przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] kwietnia 2001r. decyzja Nr [...] o pozwoleniu na budowę pawilonu handlowego, wydana została na rzecz inwestorów E. i Z. A i obejmowała swym zasięgiem teren na przedmiotowych działkach łącznie z działką Nr [...], której prawo własności jest obecnie przez skarżących kwestionowane. Następną decyzją z dnia [...] września 2003r. Nr [...], Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1994r. przeniósł decyzję Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2001r. na rzecz inwestora "[...]" Sp. z o.o. Mając na względzie dobrosąsiedzkie stosunki, inwestor wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie zamiennego projektu zagospodarowania terenu wyłączając z zakresu opracowania działkę nr [...], w granicy, której zaprojektował mur oporowy o wysokości 1m. Zdaniem organu odwoławczego, wykonanie tego muru oporowego całkowicie zabezpieczy nieruchomość sąsiednią przed ewentualnym spływem wód opadowych. Ponadto, jak ustalił organ odwoławczy "z opracowanej dokumentacji technicznej wynika, iż lokalizacja projektowanego pawilonu handlowego nie będzie powodowała zacienienia pomieszczeń mieszkalnych w budynku G. i J. P., a przepisy warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie odnoszą się do upraw działek i ich wykorzystania rolniczego czy też sadowniczego". Wojewoda [...]nie znalazł podstaw do wzruszenia decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. wydanej na podstawie art. 36a ust 1 Prawa budowlanego z 1994r. uznając, iż decyzja ta w żaden sposób nie narusza praw skarżących, natomiast "decyzja udzielająca pozwolenia na budowę dla poprzednich wnioskodawców stała się prawomocna". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] wnieśli G. i J. małż. P. Zaskarżonej decyzji zarzucają naruszenie art. 5 ust 1 pkt 9 prawa budowlanego i art. 37 pkt 1 prawa budowlanego oraz § 323 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także art. 144 k.c.. art. 92 i 94 § 2 kpa.. Skarżący podnoszą, iż zmieniając decyzję o pozwoleniu na budowę, Prezydent Miasta [...] nie sprecyzował w decyzji z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...]na czym te zmiany mają polegać i dlaczego zostały wprowadzone. Zdaniem skarżących decyzja ta w sposób istotny odbiega od decyzji pierwotnej naruszając interes prawny skarżących. Mianowicie w decyzji zmieniającej decyzję pierwotną zaprojektowano budowę muru oporowego w granicy z działką skarżących oraz podjazd do sklepu na wysokości okien budynku skarżących z którego samochody będą zjeżdżały bezpośrednio przy ich ogrodzeniu. Skarżący uważają, iż zaprojektowany mur utrudni dostęp światła, a sama inwestycja pogorszy ich warunki egzystencji i zakłóci korzystanie z nieruchomości. Ponadto, skarżący zarzucają brak ustosunkowania się Wojewody [...] do zarzutów podniesionych w odwołaniu Podnoszą, iż zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy administracyjnej otrzymali bez zachowania 7 dniowego terminu co uniemożliwiło im skorzystanie z pomocy pełnomocnika, a nadto decyzja pierwotna o pozwoleniu na budowę z dnia [...] kwietnia 2001r. wygasła przed dniem 24 grudnia 2003r. więc nie mogła podlegać zmianom. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Z decyzji Prezydenta Miasta [...] Nr [...]z dnia [...] grudnia 2003r., którą zmieniono decyzję pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. w części dotyczącej zatwierdzenia zamiennego projektu zagospodarowania terenu oraz budynku pawilonu handlowego wraz z infrastrukturą techniczną i zatwierdzono zamienny projekt budowlany wynika, iż wprowadzone zmiany dotyczyły wyłączenia spornej działki Nr [...]z planowanej inwestycji, a tym samym odsunięciu projektowanej inwestycji od działki Nr [...] stanowiącej własność skarżących. Z zamiennego projektu zagospodarowania terenu i przekroju A-A pawilonu handlowego " [...]" wynika, iż inwestor zaprojektował budowę muru oporowego w granicy spornej działki Nr [...]. Pawilon usytuowany został ścianą zachodnią wzdłuż granicy działki skarżących w odległości 4 m od granicy. Wjazd na teren zaprojektowano od strony ulicy [...] i ulicy [...]. Zamienny projekt budowlany przewiduje budowę instalacji odwadniających które wykluczają niebezpieczeństwo zalania działki skarżących. Niezasadny jest zarzut skarżących, iż decyzja Prezydenta Miasta [...] Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2001r. o pozwoleniu na budowę wygasła na podstawie art. 37 prawa budowlanego przed dniem 24 grudnia 2003r., więc nie mogła podlegać zmianom. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia w którym decyzja ta stała się ostateczna lub została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata, wymaga wydania przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzji na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Z akt sprawy nie wynika aby wydana została decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym usunięcia jej z obrotu prawnego. Niezasadny jest też zarzut dotyczący naruszenia art. 5 ust 1 pkt 9 prawa budowlanego czyli uzasadnionych interesów osób trzecich. Przestrzeganie przewidzianej w art. 5 zasady zapewniają przede wszystkim przepisy techniczno-budowlane, a w szczególności przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych oraz obowiązujące Polskie Normy. O naruszeniu art. 5 ustawy można zatem mówić w szczególności wtedy, kiedy naruszone są konkretne warunki techniczne lub Polskie Normy obowiązujące w budownictwie. Skarżący nie wskazali naruszenia konkretnych przepisów lub norm obowiązujących w budownictwie podnosząc jednie, iż realizacja przedmiotowej inwestycji zakłóci korzystanie z nieruchomości ponad przeciętną miarę. Zakłócenie to zdaniem skarżących, sprowadzać się będzie do zacienienia działki przez mur oporowy, niebezpieczeństwo zalewania działki wodami opadowymi z uwagi na podwyższone posadowienie pawilonu handlowego oraz nadmierny hałas. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich obejmuje jedynie dopływ światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, a nie dotyczy zacienienia działki. Zgodnie z wytycznymi wydanymi przez Miejską Spółkę Wodną w [...], dotyczącymi warunków technicznych przyjęcia wód opadowych z terenu projektowanego pawilonu handlowego projekt budowlany zawiera opracowanie dotyczące przebudowy instalacji kanalizacji deszczowej i odwodnienia terenu. Wynika z niego, iż zaprojektowany mur oporowy oraz instalacje odwadniające wykluczą niebezpieczeństwo zalewania działki skarżących. Nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący przeprowadzenia rozprawy administracyjnej bez udziału skarżących. Z akt sprawy wynika wprawdzie że, rozprawa taka została wyznaczona na dzień 16 lutego 2004r lecz brak jest protokołu rozprawy w związku z czym należy przyjąć, iż pomimo wyznaczenia nie doszło do jej przeprowadzenia. Uznając, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.