VII SA/Wa 572/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik, , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę I. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] udzielił [...] S.A. pozwolenia na budowę inwestycji pn.: przebudowa stacji [...] na odcinku od km 44,800 do km 46,700 linii kolejowej nr [...] w ramach zamierzenia: Modernizacja linii kolejowej[...], etap II, odcinek[...] . Przetarg nr 2 - Modernizacja odcinka [...] (km 29,110-46,700 linia nr[...]) na działkach o nr ew. [...] w obrębie [...] gmina K., [...] w obrębie [...] gmina K., [...] w obrębie [...] gmina K., [...] w obrębie [...] gmina K. Decyzja ta obejmuje m.in. budowę w ciągu ulicy [...] estakady drogowej nad torami. II. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. ([...]marca 2016 r. - data wpływu do GUNB) L.S. (dalej jako Skarżąca) wniosła o "wszczęcie kontroli postępowania administracyjnego" zakończonego ww. decyzją Wojewody [...] Po doprecyzowaniu wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody[...]. Postępowanie to zakończyło się decyzją GINB z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr[...], odmawiającą stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody w części dotyczącej działki o nr ewid. [...]w kilometrażu od 44,938 do 45,091 oraz działek o nr ewid. [...] w pozostałej części umarzającej postępowanie. Na skutek odwołania Skarżącej, GINB utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] III. W dniu [...] października 2017 r. Skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr[...]. Poinformowała, iż jej działka o numerze [...] położona przy ul. [...] w K. graniczy z działką objętą inwestycją oraz że nie brała udziału w postępowaniu o udzieleniu pozwolenia na budowę ww. inwestycji mimo, że jej nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania (budowa wiaduktu w ciągu ul.[...]). Wnioskująca wskazała także, że o wydaniu decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę dowiedziała się z artykułu pt.: "[...]podpisało umowę na modernizację trasy z [...] do [...]" zamieszczonego w dniu [...] października 2017 r. na portalu [...] Podniosła, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, a podstawę wznowienia postępowania stanowi art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej jako k.p.a.). IV. Wojewoda[...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., nr[...], na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 150 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2015 r., nr[...]. Odwołując się do treści art. 148 k.p.a. wskazał, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jedne go miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, w tym przypadku termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt zgromadzonych przez Wojewodę wynika, że Skarżąca wiedziała o wydanej decyzji najpóźniej w dniu [...] marca 2016 r. kiedy wystąpiła do GINB o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Składając zatem wniosek o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zakończonego decyzją ostateczną uchybiła terminowi wskazanemu w art. 149 § 2 k.p.a. V. Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej, GINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. Pierwszym z nich jest etap wstępny (wyjaśniający), w trakcie którego organ bada wyłącznie kwestię formalnej dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. W sytuacji wniesienia na tym etapie ocenie winno podlegać tylko to czy zachowano termin do wniesienia żądania i czy wnoszący żądanie wskazał przesłankę wznowienia określoną przepisem art. 145 § 1 k.p.a. Dopiero po stwierdzeniu formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania, właściwy organ może merytorycznie badać przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., a następnie wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych przez art. 151 k.p.a. W przeciwnym przypadku organ odmawia wznowienia postępowania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. W ocenie GINB L.S. uchybiła jednomiesięcznemu terminowi do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Z analizy akt Wojewody [...] wynika jednoznacznie, że wiedziała ona o wydanej decyzji najpóźniej w dacie [...] marca 2016 r. kiedy wystąpiła do GINB o stwierdzenie nieważności ww. decyzji, zatem składając wniosek o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zakończonego decyzją ostateczną uchybiła terminowi wskazanemu w art. 149 § 2 k.p.a. Z uwagi na formalny charakter podjętego rozstrzygnięcia organ nie oceniał merytorycznych zarzutów Strony. VI. Skargę na powyższe postanowienie wywiodła L.S., kwestionując je w całości. Rozstrzygnięciu GINB zarzuciła naruszenie: I. przepisów stanowiących podstawę wznowienia w postaci: 1. art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (aktualnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż istotne kwestie, niezbędne do stwierdzenia zgodności inwestycji z obowiązującymi przepisami, uprawniające do wydania decyzji w sprawie zostały wyjaśnione, czego konsekwencją było przez organ I instancji brak weryfikacji dokumentów przedłożonych przez inwestora w sposób dokładny i rzetelny i bezzasadne wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji, podczas gdy niewłaściwie zostały zweryfikowane dokumenty przez organ I instancji, a w konsekwencji właściwie wydano decyzję jak i później postanowienie. II. przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: 1. art. 10 § 1 i art. 8 w zw. z art. 40 § 2 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego i naruszenie jej prawa do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania; 2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 104 § 2 k.p.a. poprzez dowolność w wydaniu decyzji przez niedostateczne i niepełne uzasadnienie postanowień, z którego nie wynika dlaczego nie wzięto pod uwagę wielokrotnych wniosków skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, która została wydana z naruszeniem przepisów prawa tudzież w wyniku przestępstwa, bowiem uzurpuje się moje prawo własności wskutek wyższego interesu[...]; 3. art. 6 i art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez umyślne działanie GINB przy wydaniu zaskarżonego postanowienia i niedziałanie na podstawie przepisów i w granicach prawa oraz naruszenie przy tym zasady legalności, praworządności oraz zasady prawdy obiektywnej; 4. art. 32 Konstytucji RP w związku § 3-8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz.1588) przez ich niezastosowanie, polegające na przyjęciu przez Wojewodę nieobiektywnych założeń, nierównych kryteriów - prawa [...]są najważniejsze a osoby fizycznej prawa w ogóle się nie liczą - przy ustalaniu: powierzchni zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz szerokości inwestycji, czy jej zacienienia, a naruszenie to skutkuje podjęciem przez Organ działań mających celowo naruszyć prawo; 5. art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589) przez braki uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób logiczny i rozumny. Nienależyte zbadanie stanu faktycznego sprawy, pominięcie wyjaśnienia kluczowych kwestii, a w tym nienależyte wyjaśnienie kwestii obszaru oddziaływani inwestycji i jego skutków, pominięcie zabudowy terenów należących do właścicieli sąsiednich terenów, z którymi planowana inwestycja koliduje oraz braki w odniesieniu do parametrów technicznych inwestycji, która stoi w sprzeczności z zabudową działek sąsiednich, które będą kompletnie zacienione i pozbawione światła i słońca; 6. art. 9 k.p.a., poprzez naruszenie obowiązku do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego i wydanie postanowienia, która koliduje z zagospodarowaniem działek sąsiednich w tym teren je i pozbawia je światła; 7. art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) przez błędną ich wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do zastosowania tych przepisów w sprawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako naruszającego prawo i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Strona Skarżąca podniosła iż z artykułu pt. "[...]", a nie jak wskazano błędnie nazwę artykułu "[...]podpisało umowę na modernizację trasy z [...] do[...]" dowiedziała się o rozpoczęciu inwestycji, a nie o wydaniu decyzji. Pismo Skarżącej miało na celu poprosić o pomoc i nadzór w budowie trasy [...] z [...] do [...] tudzież o wizję w terenie, choćby ze względu na fakt, że jej mieszkanie będzie wskutek budowy teraz kompletnie zacienione i będzie ona pozbawiona słońca. Skarżąca zaznaczyła, iż prosiła nie tyle o wznowienie postępowania, choć faktycznie, kilka dni temu dowiedziała się, że jej dom będzie teraz kompletnie pozbawiony słońca i światła, co inklinuje możliwość wznowienia postępowania, bowiem jest to nowy fakt, który ma na celu zniszczyć jej dom i rodzinę przez budowę trasy [...][...]-[...]. VII. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: VIII. Skarga jest bezzasadna. Przypomnieć na wstępie należy, iż uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego procedura wznowienia postępowania przebiega - jak słusznie wskazały organy - dwuetapowo. Jej pierwszy, wstępny etap, polega na zbadaniu, czy podanie o wznowienie postępowania dotyczy sprawy zakończonej decyzją ostateczną, czy wskazuje podstawy z art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy zostało złożone w terminie, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Spełnienie tych przesłanek warunkuje dopuszczalność wznowienia postępowania, co z kolei następuje w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 149 § 1 k.p.a. To postanowienie stanowi natomiast podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ drugiego etapu postępowania, w ramach którego badane są przyczyny wznowienia oraz sprawa rozstrzygana jest co do istoty - art. 149 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie Sąd nie ma wątpliwości, iż wniosek o wznowienie postępowania z przyczyn polegających na pozbawieniu możliwości brania przez stronę bez własnej winy udziału w postępowaniu został złożony z naruszeniem ustawowego, miesięcznego terminu. Słusznie wskazały organy obu instancji, iż Skarżąca, miała pełną wiedzę o treści decyzji budowlanej Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. najpóźniej z chwilą złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji (w dniu [...] marca 2016 r.). Wniosek o wznowienie postępowania tą decyzją zakończonego złożyła zatem po upływie blisko 1,5 roku od momentu, w którym dowiedział się o tej podstawie wznowienia. Z tej już przyczyny odmowa wszczęcia postępowania o wznowienie na wniosek Skarżącej była w pełni uzasadniona. W tym względzie istotne jest bowiem powzięcie przez nią wiedzy o przyczynie wznowienia i nie złożenie w terminie stosownego wniosku (art. 148 § 1 i 2 k.p.a.). IX. Odnosząc się natomiast do zarzutów sformułowanych w skardze należy podnieść przede wszystkim, iż nie mogło budzić żadnych wątpliwości to, że Skarżąca domaga się wznowienia postępowania. Takie stanowisko wprost wynika z jej pisma w tym zakresie. Wobec jasnego sformułowania żądania, organy prawidłowo zatem przeprowadziły postępowanie w procedurze wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Należy ponadto wskazać, iż Skarżąca zdaje się nie dostrzegać tego, że jej sprawa o wznowienie postępowania zakończyła się na etapie badania przesłanek formalnych (terminowości złożenia wniosku) i w związku z tym organy w ogóle nie badały merytorycznej zasadności jej zarzutów kierowanych pod adresem decyzji Wojewody. W tej sytuacji żaden z zarzutów nie zasługiwał na uwzględnienie, z uwagi na to, że są one formułowane w kontekście decyzji i postępowania objętych żądaniem wznowienia (decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r.), nie zaś postępowania dotyczącego wznowienia. Zdaniem Sądu w przeprowadzonym postępowaniu wznowieniowym (jego wstępnym etapie) organy dokonały prawidłowej oceny okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia i słusznie odmówiły wznowienia postępowania. Jednocześnie Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie nie jest możliwe dokonywanie ocen lub wartościowania ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. W powyższej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), oddalił skargę. Na mocy art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.