VII SA/Wa 575/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...], decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2007 r. W skardze do Sądu z dnia 25 marca 2009 r. A. M. reprezentowany przez A. M. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...], decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] września 2007 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że "... zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił tytuł wykonawczy celem egzekucji ostatecznej decyzji. W każdej chwili, wraz z rodziną skarżący może zostać usunięty z domu, za stan którego odpowiedzialni są urzędnicy organów administracji publicznej. Gdyż gdyby w porę zabezpieczono skarpę do zniszczeń w budynku by nie doszło. Skarżącego nie stać na dokonanie nakazanych w decyzji prac, ponadto z uwagi na fakt, iż ich wykonanie okaże się całkowicie nietrwałe, a co za tym idzie nieskuteczne i niecelowe (...) skarżący wstrzymał się z ich wykonaniem." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004 niepubl.). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu będzie więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004 niepubl.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż zaskarżona w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym decyzja wydana została na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), który to przepis jest przepisem prawa procesowego. W niniejszej sprawie skarżący niedostatecznie uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji a co za tym idzie nie wskazał wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 155 Kpa okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż dopiero, w sytuacji gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie Ppsa, wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05 niepubl.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...] a co za tym idzie, tym bardziej poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...], decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]września 2007 r. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.