VII SA/Wa 578/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, asesor WSA Aneta Żak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Prezesa Wód Polskich z dnia 11 stycznia 2023 r. nr 2/2023/KUZ w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. z dnia [...] września 2022 r. znak [...], II. zasądza od Prezesa Wód Polskich na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z 11 stycznia 2023 r. nr 2/2023/KUZ Prezes [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia spółki [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...], utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki [...] z [...] września 2022 r., znak: [...] prostujące z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji tego organu z [...] grudnia 2017 r. znak: [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. PGW Wody Polskie decyzją z [...] grudnia 2017 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] października 2015 r. znak: [...] udzielającej E. C. pozwolenia wodnoprawnego na: przebudowę urządzenia wodnego, regulację przepływu wody na czas wykonywania robót, korzystanie z wód rzeki [...] do celów energetycznych oraz piętrzenie rzeki [...], orzekł o uchyleniu ww. decyzji organu I instancji w części pkt 1, 5 i 6 i w tym zakresie orzekł o udzieleniu E. C. pozwolenia wodnoprawnego na: 1) przebudowę urządzenia wodnego — jazu na rzece [...] w m. [...], gmina [...] 2) piętrzenie wód rzeki [...] na jazie młyńskim oraz 3) korzystanie z wód rzeki [...] w km 6+400 do celów energetycznych w m[...] gm. [...] zaś w pozostałej części utrzymał decyzję Starosty [...] w mocy. Postanowieniem z [...] września 2022 r. ([...]), Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] PGW Wody Polskie, na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w treści ww. decyzji tego organu z [...] grudnia 2017 r. w ten sposób, że zawarty w pkt I decyzji zwrot "pozwolenie wodnoprawne" w liczbie pojedynczej zastąpił zwrotem "pozwolenia wodnoprawne" w liczbie mnogiej, z uwzględnieniem użycia zwrotów w odpowiedniej odmianie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka [...]Sp. z o.o. w [...] wnosząc o jego uchylenie i zarzucając wydanie go z naruszeniem: 1) art. 113 § 1 k.p.a. poprzez sprostowanie treści prawomocnej decyzji tylko po to, aby stwierdzić wygaśnięcie pozwolenia w pkt I, a nie w pełnym jego zakresie; 2) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej: p.p.s.a., poprzez nieuprawnione poczynienie ustaleń sprzecznych z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 maja 2022 r. III SA/Po 65/22, w którym Sąd ten uznał, że E. C. udzielono jednego, a nie kilku pozwoleń wodnoprawnych. Zaskarżonym postanowieniem z 11 stycznia 2023 r. Prezes Wód Polskich utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z [...] września 2022 r., stwierdzając, że sprostowanie decyzji z [...] grudnia 2017 r. w zakresie zwrotu: "pozwolenie wodnoprawne" w liczbie pojedynczej na zwrot: "pozwolenia wodnoprawne" w liczbie mnogiej na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. zostało dokonane prawidłowo. Zdaniem Prezesa Wód Polskich, treść art. 113 § 1 k.p.a. wskazuje na szeroki zakres przedmiotowy objęty możliwością sprostowania decyzji administracyjnej, a oczywiste błędy, o których w nim mowa, muszą należeć do kategorii błędów, które można zauważyć "na pierwszy rzut oka", bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań czy ustaleń. Pomyłki muszą więc być widoczne, a ich oczywistość musi polegać na niewłaściwym, wbrew zamierzeniu organu, użyciu czy sformułowaniu wyrazu i nie mogą dotyczyć rozstrzygnięcia merytorycznego. Przechodząc do realiów rozpoznawanej sprawy Prezes Wód Polskich stwierdził, że, jego zdaniem, z treści orzeczenia i uzasadnienia sprostowanej decyzji z [...] grudnia 2017 r. wynika jednoznacznie, iż zamiarem organu było udzielenie wnioskodawcy, tak jak wynikało to z art. 122 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469), pozwoleń wodnoprawnych na szczególne korzystanie z wód, którym było piętrzenie wód powierzchniowych i korzystanie z wód do celów energetycznych oraz na wykonanie urządzeń wodnych, do których zgodnie z przepisami stosowało się odbudowę, rozbudowę, przebudowę, rozbiórkę lub likwidację tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. Wpisanie w orzeczeniu określenia, że udziela się pozwolenia wodnoprawnego, zdaniem organu rozpoznającego zażalenie, było zatem oczywistą omyłką. W ocenie Prezesa Wód Polskich, patrząc konsekwentnie na ustalone w decyzji szczegółowe warunki udzielonych pozwoleń wodnoprawnych oraz wskazanie, zgodnie z art. 127 ust. 5 ww. ustawy, że obowiązek ustalenia czasu obowiązywania nie dotyczy pozwoleń wodnoprawnych na wykonanie urządzeń wodnych w związku z tym zgodnie z art. 127 ust. 1 pkt 2 p.w. organ ustalił termin obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego w zakresie szczególnego korzystania z wód na okres 20 lat, trudno z całą stanowczością stwierdzić, że sprostowany niniejszym postanowieniem zapis nie był pomyłką. Z tych względów Prezes Wód Polskich uznał, że sprostowanie, którego dokonał organ I instancji z pewnością może zostać ocenione jako spełniające warunki określone w art. 113 § 1 k.p.a. Odnosząc się zaś do zarzutów przedstawionych w zażaleniu organ wskazał, że uprawnienie do sprostowania oczywistych omyłek nie zostało przez ustawodawcę ograniczone żadnym terminem. Oznacza to, że organ mógł sprostować błąd również po otrzymanym wyroku sądu administracyjnego, który był wydany w innym postępowaniu, w szczególności jeśli dopiero wówczas dostrzegł popełniony błąd. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Wód Polskich z 11 stycznia 2023 r. wniosła spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zarzucając wydanie go z naruszeniem: 1) przepisów postępowania mającym istotny wpływ na treści wydanego postanowienia, a mianowicie: a) art. 113 § 1 w zw. z art. 6 i art. 16, a także art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] września 2022 r., b) art. 113 §1 w zw. z art. 6 i art. 16, a także art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. polegające na wydaniu postanowienia, które w swych skutkach godzi w merytoryczne znaczenie pozwolenia wodnoprawnego z [...] grudnia 2017 r. i oznacza możliwość innego sposobu korzystania z wód rzeki [...], aniżeli legło to u podstaw wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, c) art. 153 p.p.s.a. mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, polegające na nieuprawnionym poczynieniu w zaskarżonym postanowieniu ustaleń sprzecznych z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 maja 2022 r. III SA/Po 65/22, w którym Sąd ten uznał, że E. C. udzielono jednego a nie kilku pozwoleń wodnoprawnych, d) art. 7, 8, 11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. polegające na braku odniesienia się przy wydaniu zaskarżonego postanowienia do argumentów zażalenia skarżącego, e) art. 7, 8,11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. polegające na braku wzięcia pod uwagę przy wydaniu zaskarżonego postanowienia, że wnioskowana przez wnioskodawczynię przebudowa jazu stanowi nieodłączny element udzielonego mocą decyzji z [...] grudnia 2017 r. pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód rzeki [...] i energetyczne z nich korzystanie albowiem bez przebudowy jazu wnioskodawczyni nie uzyskałaby w ogóle pozwolenia wodnoprawnego, gdyż korzystanie z wód bez przebudowy nie zapewnia wykorzystywania potencjału hydroenergetycznego wód rzeki [...] w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, co nie występuje w przypadku braku wykonania przebudowy; f) art. 6, 7, 8, 11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez pominięcie przy wydaniu zaskarżonego postanowienia, że wszystkie elementy pozwolenia wodnoprawnego są funkcjonalnie ze sobą powiązane i nie można ich traktować jako różnych pozwoleń wodnoprawnych, a w konsekwencji wydanie oczywiście mylnego rozstrzygnięcia, g) art. 7, 8,11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez zaaprobowanie rozstrzygnięcia organu I instancji, które w swej wymowie kłóci się z zasadami logicznego rozumowania albowiem nie jest możliwe samodzielne funkcjonowanie w obrocie prawnym różnych elementów pozwolenia wodnoprawnego z [...] grudnia 2017 r. i nie można tym samym zakładać, że wnioskodawczyni przy wydaniu decyzji z [...] grudnia 2017 r. wydano różne pozwolenia wodnoprawne, 2) prawa materialnego - art. 126 pkt 2 ustawy Prawo wodne z 18 lipca 2001 r oraz art. 399 ust. 1 pkt 2 obecnego prawa wodnego poprzez niezastosowanie tych regulacji prawnych, co doprowadziło zaskarżonym postanowieniem do sytuacji, w której korzystanie z wód rzeki [...] z powołaniem się na decyzję z [...] grudnia 2017 r. bez wykonanej przebudowy jazu prowadzić będzie do tego, iż potencjał hydrotechniczny wód rzeki [...] nie będzie wykorzystywany w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, a do przepuszczania wód wysokich i ekstremalnych wykorzystywane będzie urządzenie wodne i nieruchomość nie objęte pozwoleniem wodnoprawnym. W odniesieniu w powyższych zarzutów, szczegółowo uzasadnionych w dalszej części skargi, skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie poprzedzającego to postanowienie rozstrzygnięcia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. oraz zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Wód Polskich podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd związany był ponadto zasadą wynikającą z art. 134 § 1 p.p.s.a., nakazującą mu rozstrzyganie w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że kontrolowane postanowienie z 11 stycznia 2023 r. zostało wydane z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na mocy tego przepisu organ administracji publicznej posiada kompetencję do wydania ingerującego w treść decyzji postanowienia o jej sprostowaniu po to, aby adresat tej decyzji miał potwierdzenie, jaka jest jej prawidłowa treść. Wydanie postanowienia o sprostowaniu decyzji na podstawie ww. przepisu, w świetle jego treści, aktualizuje się w warunkach oczywistej omyłki w decyzji administracyjnej, a ta cecha wadliwości decyzji manifestuje się wtedy, gdy, jak trafnie zauważono w zaskarżonym postanowieniu, analiza treści decyzji pozwala potwierdzić "na pierwszy rzut oka" popełniony przez organ błąd. W orzecznictwie sądowym stwierdza się, że wprawdzie przepis ten nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", a więc ewidentny, łatwo zauważalny i niewymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Oczywistość omyłki w decyzji administracyjnej może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W tym trybie nie można natomiast dokonywać merytorycznej korekty rozstrzygnięć (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2019 r., II OSK 2800/18), zatem nie podlegają przy zastosowaniu art. 113 § 1 k.p.a. sprostowaniu błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej (B. Adamiak, Rektyfikacja decyzji w postępowaniu administracyjnym, AUWr 1988, Nr 153, s 9-10). Przedmiotem sprostowania nie może być treść rozstrzygnięcia, np. poprzez rozszerzenie jego zakresu, gdyż tego rodzaju skorygowanie decyzji wymaga podjęcia decyzji o charakterze merytorycznym (np. o jej zmianie bądź wyeliminowaniu z obrotu prawnego), a nie jej poprawienia. Powyższe zastrzeżenie jest niezwykle istotne, gdyż związanie decyzją administracyjną dotyczy jej realnego brzmienia, a więc takiej treści, jaką organ administracyjny zamierzał nadać swemu rozstrzygnięciu, a nie jaką na skutek błędów pisarskich lub rachunkowych albo innej oczywistej omyłki nadał w rzeczywistości (zob. wyrok NSA z 23 lipca 2020 r., I OSK 3113/19). Odniesienie powyższych uwagi do okoliczności rozpoznawanej niniejszej skutkowało uznaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że sprostowanie, którego dokonał organ I instancji postanowieniem z[...] września 2022 r., utrzymanym następnie w mocy zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2023 r. nie może zostać ocenione jako spełniające warunki określone w art. 113 § 1 k.p.a. Zasadniczą okolicznością, która przesądziła o powzięciu przez Sąd powyższego wniosku, jest to, że decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego - w jej pierwotnej postaci, tj. nieobjętej sprostowaniem - była przedmiotem kontroli sądowej dokonanej przez sądy administracyjne obu instancji. Sąd stwierdza bowiem, że wyrokiem z 19 lipca 2018 r., II SA/Po 166/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na ww. na decyzję z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego, zaś skarga kasacyjna ww. Spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 lipca 2018 r. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 stycznia 2020 r. wydanym w sprawie II OSK 3499/18, co jest Sądowi wiadome z urzędu. W obu tych postępowaniach, przedmiotem kontroli sądów obu instancji było rozstrzygnięcie o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego, a nie o udzieleniu pozwoleń wodnoprawnych. Jeśli zatem zważyć, że ocenę legalności decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] grudnia 2017 r. nr [...] sądy administracyjne obu instancji przeprowadziły w odniesieniu do niesprostowanego brzmienia tejże decyzji, tj. kierowały się jej pierwotnym brzmieniem, nie uznając go za obarczone omyłką, to na gruncie tej sprawy brak było podstaw do uznania, że decyzja z [...] grudnia 2017 r. powinna posiadać w związku z tym inne brzmienie i objąć je następczo sprostowaniem w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Ubocznie zauważyć trzeba, że decyzja z 21 grudnia 2017 r., w jej brzmieniu pierwotnym, była także – choć nie bezpośrednio - przedmiotem innych postępowań administracyjnych i sądowych, i Sąd ma tu na uwadze postępowanie w przedmiocie wygaszenia pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją z [...] grudnia 2017 r., objętego kontrolą sądową w sprawie rozstrzygniętej powołanym w skardze prawomocnym wyrokiem WSA w Poznaniu z 19 maja 2022 r., sygn. III SA/Po 65/22. Sąd stwierdza, że na gruncie niniejszej sprawy skarżący w sposób nieuprawniony wadliwość zaskarżonego postanowienia łączy z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. z uwagi na zarzucane w skardze nierespektowanie przez organy oceny prawnej wyrażonej w ww. wyroku. Powyższa ocena Sądu ma związek z tym, że w przywołanej powyżej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie kontrolował merytorycznie decyzji z [...] grudnia 2017 r., gdyż przedmiotem postępowania w sprawie III SA/Po 65/22 było postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] . z [...] września 2021 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Dyrektora RZGW z [...] grudnia 2017 r. Powyższe powodowało, że ocena prawna Sądu wyrażona w sprawie III SA/Po 65/22 ograniczała się do wykładni i zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i nie obejmowała w związku z tym, wbrew stanowisku skarżącego, oceny prawnej dotyczącej meritum rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z 21 grudnia 2017 r. Sąd za zasadne uznaje także pokreślić, że pozwolenie wodnoprawne jest aktem prawnym mającym charakter decyzji konstytutywnej, czyli takim, który tworzy nowe prawa i obowiązki adresata. Uwzględniając zatem, że dokonana postanowieniami objętymi rozpoznawaną skargą ingerencja w treść decyzji z 21 grudnia 2017 r. dotyczyła tego jej kluczowego elementu, którym jest rozstrzygnięcie (art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a.), które to rozstrzygnięcie było przedmiotem uprzedniej merytorycznej kontroli sądowej, jak i uwzględniając potencjalne skutki zastosowania art. 113 § 1 k.p.a. wyrażające się tym, że akt rektyfikacyjny jakim jest postanowienie wydane w trybie art. 113 § 1 k.p.a. staje się integralną częścią sprostowanej decyzji, to zdaniem Sądu, nie może budzić wątpliwości, że możliwość "skorygowania" decyzji z [...] grudnia 2017 r. w trybie art. 113 § 1 k.p.a. w zakresie, w jakim dokonał tego organ I instancji postanowieniem z [...] września 2022 r. na gruncie zaistniałego w tej sprawy przypadku była wyłączona. Nie bez znaczenia dla wyniku sprawy w aspekcie analizowanej "oczywistości omyłki" decyzji z [...] grudnia 2021 r. pozostaje akcentowana przez skarżącego w skardze konieczność oceny funkcjonalnego powiązania ze sobą wszystkich elementów pozwolenia wodnoprawnego udzielonego mocą ww. decyzji, co również przesądza, zdaniem Sądu, o braku możliwości aprobaty na gruncie rozważanego przypadku stanowiska organów Wód Polskich co do tego, że użycie w decyzji z [...] grudnia 2017 r. zwrotu "pozwolenie wodnoprawne" zamiast "pozwoleń wodnoprawnych" stanowiło oczywistą, a więc dostrzegalną "na pierwszy rzut oka", ewidentną, niewymagającą dodatkowych zabiegów myślowych czy ustaleń, omyłkę organu. Nie może bowiem budzić żadnych wątpliwości to, że ustalenie, czy poszczególne elementy decyzji z [...] grudnia 2017 r. mogły stanowić przedmiot odrębnych pozwoleń wodnoprawnych w związku z czym decyzja ta powinna zawierać rozstrzygnięcie o udzieleniu pozwoleń wodnoprawnych zamiast pozwolenia wodnoprawnego, wymagało analizy stosownych przepisów materialnoprawnych w ramach przeprowadzenia procesu stosowania prawa, co w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 1 k.p.a., z przyczyn opisanych powyżej, jest wykluczone, a czego na gruncie tej sprawy w istocie dokonał organ I instancji, analizując przez pryzmat poszczególnych, wskazanych w swoim postanowieniu, przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2021 r. Prawo wodne zasadność zakwalifikowania poszczególnych elementów pozwolenia wodnoprawnego z [...] grudnia 2021 r. jako odrębnych pozwoleń. Działanie takie wprost świadczy o tym, że nie może być mowy w tej sprawie o "oczywistości omyłki" w decyzji z [...] grudnia 2017 r., a w konsekwencji, o nieuprawionym sprostowaniu ww. decyzji na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Z przedstawionych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę uwzględnił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. z uwagi na stwierdzone w tej sprawie wadliwe zastosowanie przez organy obu instancji art. 113 § 1 k.p.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego, Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość poniesionego przez skarżącą Spółkę wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej ustalone zgodnie z § 15 ust. 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.) w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 120 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi było postanowienie o którym stanowi przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a.