VII SA/Wa 581/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K. i I. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.. skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 581/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego – po rozpatrzeniu odwołania – Stowarzyszenia [...] w K. oraz mieszkańców K. – I. G., M. D., E. i J. R., A. Ł., I. G., E. i T. R., J. K., B. i W. D., A. C., A. T., Z. B., A. K i F. K., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] .12.2009r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Decyzją z dnia [...] 07.2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 104 i 105 § 1 Kpa z urzędu, w sprawie samowolnego wykonania robót budowlanych polegających na budowie fundamentów pod urządzenie produkcyjne P. na hali [...] w [...] w K. , orzekł o umorzeniu postępowania w w/w sprawie. W stosunku do wymienionej decyzji z dnia [...] .07.2007r., organ powiatowy wznowił postępowanie i decyzją z dnia [...].10.2007r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 pa), odmówił uchylenia w/w/ decyzji własnej z dnia [...].07.2007r. W uzasadnieniu wskazał m.in., że w dniu [...].08.2007r., do organu wpłynął wniosek I. G., z żądaniem wznowienia postępowania i uznania ją za stronę w tym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, jednakże w oparciu o wyniki badań oraz wnioski zawarte w ekspertyzie organ ustalił, że I. G. nie jest stroną w/w postępowania, albowiem oddziaływanie pracy urządzeń na zabudowania sąsiednie mieści się w granicach nieszkodliwych dla budynków. I. G. nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem i złożyła odwołanie. [...] WINB decyzją z dnia [...].02.2008r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wojewódzki wskazał (m.in.), że "przeprowadzone postępowanie ujawniło, że I. G. nie jest jego stroną, co znalazło również odbicie w toku postępowania wznowieniowego W wyniku zaskarżenia w/w decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 23.06.2008r., sygn. akt II SA/Op 147/08, oddalił skargę na w/w decyzję. Wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji PINB w K. z dnia [...].07.2007r. wniosło Stowarzyszenie [...] w K. (pismo z dnia [...].01,2009r.) oraz I. C. i inni (pismo z dnia [...] .01,2009r.). Decyzją z dnia [...] 05.2009r. [...] WINB odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] .07.2007r..Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] w K. oraz I. C. (i innych) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie [...] WINB decyzją z dnia [...] .12.2009r., po rozpatrzeniu żądań Stowarzyszenia [...] w K. oraz I. C. (i innych mieszkańców K. ), w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].07.2007r., dotyczącej samowolnego wykonania robót budowlanych, polegających na budowie fundamentów pod urządzenie produkcyjne P. na hali Ż. w P. P. w K., umorzył postępowanie. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż z analizy treści statutu Stowarzyszenia wynika, że nie są w nim zawarte takie cele statutowe organizacji społecznej, które wiążą się z przedmiotem sprawy, a przede wszystkim mogące mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Również brak jest podstaw do uznania legitymacji procesowej pozostałych osób fizycznych, jako stron postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności inkryminowanej decyzji. Postanowieniem z dnia [...].12.2009r., Nr [...], [...] WINB na podstawie art. 31 § 2 Kpa, odmówił z urzędu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji PINB z dnia [...] .07.2007r. Po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia [...] w K. na w/w postanowienie [...] WINB z dnia [...].12.2009r., Nr [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] .01.2010r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Pismem z dnia 14.12.2009r., Stowarzyszenie [...] w K. oraz mieszkańcy K. – I. G., M. D., E. i J. R., A. Ł., I. G., E. i T. R. i J. K., B. i W. D., A. C., A.T., Z. B., A.K. i F. K., wnieśli odwołanie od decyzji [...] WINB z dnia [...].12.2009r umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności PINB w powiecie K. z dnia [...].07.2007r. Po rozpatrzeniu w/w odwołania oraz po przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że należy utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję [...] WINB z dnia [...].12.2009r. W uzasadnieniu tego stanowiska organ stwierdził, że stwierdzenie nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego i stanowi wyjątek od ogólnej zasady stabilności aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 16 § 1 Kpa. Wszczęcie takiego postępowania wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą formalno prawne przesłanki, warunkujące jego dopuszczalność. W rozpatrywanym przypadku istota sporu sprowadza się do tego, czy skarżącym mieszkańcom K. – I. G., M. D., E. i J.R. i A. Ł., I. G., E. i T. R., J.K., B. i W. D., A. C., A. T., Z. B., A. K. i F. K., przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].07.2007r., umarzającej postępowanie w sprawie samowolnego wykonania robót budowlanych, polegających na budowie fundamentów pod urządzenie produkcyjne P. na hali Ż. w P. w K. O tym, czy podmiot ten ma interes prawny nie może natomiast decydować jedynie sama wola tego podmiotu z różnych przyczyn zainteresowanego prowadzeniem tegoż postępowania. Interes prawny nie jest bowiem tożsamy z interesem faktycznym, który oznacza, iż określony podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz to zainteresowanie nie znajduje oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, które stanowiłyby podstawę żądania stosownych czynności organu administracji. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie [...] w K. oraz w/w mieszkańcy K. - nie posiadają interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności kwestionowanej decyzji PINB w K. z dnia [...] 07. 2007r. z uwagi na brak normy publicznoprawnej, z której wynikałyby bezpośrednio dla skarżących określone prawa lub obowiązki w postępowaniu administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja organu powiatowego z dnia [...].07.2007r. umarzająca postępowanie w sprawie samowolnego wykonania robót budowlanych, polegających na budowie fundamentów pod urządzenie produkcyjne P. na hali Ż. w P. w K., nie została skierowana do Stowarzyszenia [...] w K. a także nie została skierowana do pozostałych mieszkańców K. — wnoszących rozpatrywane odwołanie z dnia [...].12.2009r., albowiem nie zostali oni uznani za strony postępowania. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 31 § 2 Kpa, organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. W rozpatrywanym przypadku, biorąc pod uwagę zapisy punktu II Regulaminu skarżącego Stowarzyszenia [....] w K., w którym zdefiniowane zostały jego cele i sposoby realizacji (które dotyczą m.in. ochrony interesów obywateli na etapie postępowania poprzedzającego uzgadnianie warunków środowiskowych, warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanych inwestycji działania, ochrony interesów obywateli narażonych na negatywne oddziaływanie na środowisko przez różne obiekty lub inwestycje), w ocenie GINB, nie dają możliwości prowadzenia przez organy nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego na skutek złożenia wniosku przez to Stowarzyszenie o stwierdzenie nieważności w/w decyzji PINB z dnia [...].07.2007r. Także mieszkańcy K., którzy złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności nie są stronami postępowania administracyjnego, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB. Jakkolwiek skarżącym nie można odmówić interesu faktycznego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności w/w decyzji to jednak jak wskazano powyżej, żaden interes faktyczny nie może być utożsamiany z interesem prawnym w rozumieniu art. 157 § 2 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. Nie każdy bowiem związek pomiędzy subiektywnymi uprawnieniami podmiotu a sprawą administracyjną oznacza, że podmiot ten ma w danej sprawie interes prawny. Istnienie interesu prawnego wymaga, by te uprawnienia znajdowały konkretyzację w postępowaniu administracyjnym z mocy wyraźnego przepisu prawa materialnego o charakterze publicznym. Co do zarzutu skarżącej, że działanie maszyny P. na samowolnie wykonanej komorze żelbetowej powoduje uszkodzenia jej budynków, organ wskazał, iż prawidłowość pracy zamontowanego urządzenia i jego wpływ na środowisko i tereny przyległe nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. W toku postępowania organy nie stwierdziły, aby istniejąca komora fundamentowa naruszała przepis art. 5 Prawa budowlanego, bowiem zapewniono bezpieczeństwo konstrukcji, pożarowe, użytkowania, bhp a także nie powoduje ona drgań i hałasu (w przeciwieństwie do mogących na niej funkcjonować maszyn). W sprawach zaś zapobiegania szkodom w środowisku i ich naprawie, jak również w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji, organ wskazał na unormowania ustawy — Prawo ochrony środowiska oraz na rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 23 listopada 2004r. Uprawnienia natomiast organu nadzoru budowlanego wynikają z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego". Stosownie bowiem do art. 105 k.p.a. organ administracyjny wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny, w tym z powodu braku interesu prawnego podmiotów wnoszących żądanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Stowarzyszenie [...] w K., I. G., M. D., E. i J.R., A. Ł., I.G., E. i T. R., J. K., B. i W. D., A. C., A. T., Z. B., A. K. i F. K. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 201 Or. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: - art. 28 kpa poprzez przyjęcie, że skarżące osoby fizyczne nie są stronami postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji PINB z [...] .07.2007r. umarzającej postępowanie w ramach nadzoru budowlanego; - art. 31 §1 i 2 kpa poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak jest powiązania celów statutowych z przedmiotem postępowania administracyjnego, którego dotyczy żądanie skarżącego i tym samym odmowę wszczęcia postępowania z urzędu; -art. 8, 9, 11, 107§3 kpa poprzez faktyczny brak uzasadnienia przyjętych przez organ II instancji przesłanek decyzji w części odmawiającej wszczęcia postępowania z urzędu na żądanie Stowarzyszenia [...], - art. 7 i 77§1 kpa poprzez pominięcie okoliczności faktycznych niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w szczególności niektórych postanowień regulaminu Stowarzyszenia [...] oraz okoliczności, iż raport z badań i ocena drgań mechanicznych przekazywanych gruntem na budynek mieszkalny przy ul. [...] nie mógł być podstawą wydania decyzji, nadto nieodniesienie się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu. W konkluzji skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że opierają interes prawny o art. 140 i 144 kc Dodatkowo wskazali, ż pomiary drgań zostały wykonane podczas ich znacznie zaniżonej emisji, nieprawidłowo umieszczono punkty pomiarowe, łamiąc podstawowe zasady Polskiej Normy. Skarżący nie zgodzili się z twierdzeniem organu co do braku oddziaływania płyty fundamentowej wraz z posadowionym na nim urządzeniem albowiem budynki właścicieli sąsiednich nieruchomości, które są niszczone przez emitowane drgania, ogromny niskoczęstotliwościowy hałas. Powyższe w znacznym stopniu ogranicza prawa właścicieli w korzystaniu z ich nieruchomości. Skarżący podnieśli również, że agregat powoduje hałas, który uniemożliwia skarżącym odpoczynek nawet przy zamkniętych oknach. W budynku I. G. stwierdzono rozszczelnienie sieci gazowej, które pojawiło się ponownie w krótkim czasie pomimo jej wymiany. W ocenie skarżących fakt niszczenia budynków przez agregaty posadowione na spornym fundamencie został stwierdzony przez rzeczoznawcę. Również w raporcie sporządzonym na zlecenie inwestora wykazane jest przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu na sąsiednich działkach co świadczy o oddziaływaniu hałasu na sąsiednią zabudowę. PINB całkowicie raport ten pomija w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].07.2007r. Skarżący wskazali także, że zgodnie z Polską Normą pomiary drgań powinny być wykonywane przez specjalistów, z których jeden jest doświadczonym rzeczoznawcą budowlanym a z pomiarów tych powinien być sporządzony protokół. W niniejszej sprawie brak jest poświadczenia uprawnień R. H. do dokonania oceny wpływu drgań na budynek. R. H. posiada uprawnienia rzeczoznawcy w zakresie badań i ocen akustycznych nie może więc dokonywać pomiarów drgań. Zwrócono dalej uwagę, że kwestia drgań w ogóle została pominięta przez organ nadzoru budowlanego. Skarżący podkreślił również, że organ II instancji zaniechał rzeczywistego uzasadnienia przesłanek jakimi się kierował przy dokonywaniu oceny braku powiązania celów statutowych skarżącego Stowarzyszenia z przedmiotem sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 14.06.201 Or. (k.154) WSA w Warszawie odrzucił skargi I. G., M. D., E. i J. R., A. Ł., E. i T. R., J. K., B. i W. D., A. C., A. T., Z. B, , A. K. i F. K. natomiast postanowieniem z dnia 14.06.2011r. skargę J. K.. Rozpoznając skargę I. G. i Stowarzyszenia [...] w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.dalej: P.p.s.a.) sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana w jednym z nadzwyczajnych postępowań - postępowaniu nieważnościowym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji traktowane jest jako nowe postępowanie w sprawie i toczy się wg przepisów art. 157 kpa. Zgodnie z treścią §2 tego przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu przy czym odmowa wszczęcia takiego postępowania następuje w drodze decyzji (§3 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji). Jednocześnie w przypadku wadliwego wszczęcia postępowanie winno zostać ono umorzone jako że brak jest przesłanki podmiotowej do toczenia takiego postępowania. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Kwestia wymagającą oceny w niniejszej sprawie jest czy skarżącej I. G. i Stowarzyszeniu [...] w K. przysługuje skutecznie prawo żądania wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w K. z dnia [...].07.2007r. Jaki wynika z treści tej decyzji organ umorzył wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie samowolnego wykonania robót budowlanych polegających na budowie fundamentów pod urządzenie produkcyjne P. na hali Ż. w P. w K.. W uzasadnieniu wskazał, że wznowił postępowanie w oparciu o art. 145§1 pkt. 5 kpa w związku z ujawnieniem nowych okoliczności istotnych dla sprawy a nieznanych wcześniej organowi. Wznowione postępowanie doprowadziło do ujawnienia samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu fundamentów w postaci komory żelbetowej i zamontowaniu na nich urządzenia P. Inwestor wypełnił nałożony przez organ obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej, z której wynikało, że roboty budowlane zostały wykonane w sposób zgodny z warunkami technicznymi i wiedzą fachową, Nie stwierdzono spękań ścian komory, zarysowań, ugięć lub odchyleń. Ekspertyza nie wykazał również szkodliwego działania na środowisko oraz na zabudowę sąsiednią. Powyższe skutkowało tym, że brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania w trybie art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego a w konsekwencji postępowanie należało umorzyć. Sąd podziela argumentację organu, iż skarżąca I. G. nie posiada interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Rację ma organ, że zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądowoadministracyjnym mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego, powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu-strony postępowania (tak m.in. wyrok NSA z dnia 27.09.1999r. IVSA 1285/98 lex 47898). Skarżąca wskazała, że przepisem prawa materialnego, który uzasadnia jej interes prawny jest art. 140 i 144 kc. O ile, co do zasady, przepis ten mógłby uzasadniać twierdzenia o posiadanej legitymacji do żądania stwierdzenia nieważności, o tyle w okolicznościach niniejszej sprawy nie może mieć on zastosowania. Przepisy te związane są wszak z szeroko pojętą, konstytucyjnie zagwarantowaną ochroną własności. Nie negując konieczności przestrzegania tej zasady należy ze wszech miar podkreślić, że przedmiotem postępowania umorzonego decyzją z dnia [...].07.2007r. była budowa obiektu budowlanego jakim były fundamenty pod urządzenie produkcyjne. Skarżąca we wszystkich pismach kierowanych do organów oraz do sądów konsekwentnie wskazuje, że przyczyną pęknięć jej budynku, rozszczelnienia instalacji gazowej, ponadnormatywnego hałasu i działania innych szkodliwych czynników na środowisko jest nie fundament ale umieszczony na nim agregat. Rację ma zatem organ, że wszystkie te czynniki częściowo także potwierdzone złożoną ekspertyzą mogą co najwyżej stanowić podstawę do wszczęcia postępowania przez inne organy właściwe do ochrony środowiska. W takim postępowaniu skarżąca, o ile zostanie stwierdzone oddziaływanie agregatu bądź innych urządzeń na nim umieszczonych (hałas, drgania) na jej nieruchomość, winna dochodzić swoich praw. A zatem nie mogły odnieść pożądanego przez skarżącą skutku zarzuty dotyczące szkodliwego działania na środowisko w tym na nieruchomość I. G. agregatu, który powoduje drgania przenoszone na budynek stanowiący własność skarżącej oraz ponadnormatywny hałas. Nie negując prawdziwości podniesionych zarzutów wskazać należy, że działanie agregatu nie było przedmiotem postępowania umorzonego decyzją z dnia [...].07.2007r. a w konsekwencji skarżąca nie może skutecznie żądać stwierdzenia nieważności tej decyzji Nawet jeśli hipotetycznie zakładając decyzja objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności winna była dotyczyć również agregatu umieszczonego na przedmiotowym fundamencie jako części urządzenia budowlanego to - skoro brak jest rozstrzygnięcia organu w tym zakresie - nie może być mowy o ocenie przymiotu strony w odniesieniu do tego "urządzenia". W tej sytuacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy również pozostają zarzuty skarżącej odnoszące się do nieprawidłowo dokonanych pomiarów drgań i hałasów oraz ewentualnego braku uprawnień do dokonania tych pomiarów przez R. H.. Dalej skarżąca nie może skutecznie żądać uchylenia zaskarżonej decyzji odnoszącej się do pozostałych osób wnoszących skargę, co do których postanowieniami z dnia [...].06.10 i [...]. 06.2011 r. Sąd odrzucił skargi. W tym zakresie skargę należało oddalić w oparciu o art. 50 P.p.s.a albowiem skarżąca nie posiada legitymacji do żądania oceny legalności decyzji, która nie dotyczy jej interesu prawnego. I wreszcie jedynie na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, ze wyrokiem z dnia 23 czerwca 2008r. WSA w Opolu w sprawie II SA/Op 147/08 oddalił skargę na decyzję wydanaąw postępowaniu wznowieniowym dotyczącym tej samej decyzji PIBN w K.. Jak wynika z uzasadnienia kontrolowanej przez Sąd decyzji w sprawie tej organ odmówił uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania wskazując na brak przymiotu strony I. G.. Zajętym w tym postępowaniu stanowiskiem - na mocy art. 170 P.p.s.a. związany jest również Sąd w niniejszej sprawie. Sąd podzielił również argumentację organu co do braku przymiotu strony Stowarzyszenia [...] w niniejszym postępowaniu. Skoro przedmiotem decyzji, której dotyczył wniosek o stwierdzenie nieważności jest jedynie fundament, który sam przez się nie oddziałuje negatywnie na środowisko to nie można uznać, że przedmiotowa organizacja może skutecznie żądać wszczęcia postępowania jako jego strona. W przedmiocie wszczęcia postępowania z urzędu wypowiedział się organ w odrębnym postępowaniu, które nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. W wreszcie rację maja skarżący co do tego, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 15 i 138§1 pkt. 1 kpa albowiem organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, mimo że miał obowiązek ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę. Należy jednak zwrócić uwagę, że zawarte w odwołaniu zarzuty są zbliżone do tych, które zostały skonkretyzowane w skardze a dotyczą one nie fundamentu lecz umieszczonego na nim urządzenia a zatem nie mogły one mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Natomiast, co zostało wskazane na wstępie, jedynie takie naruszenie przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji