VII SA/Wa 581/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W. K. i T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. Nr [...] Wojewoda [...] , po rozpatrzeniu odwołania W. i T. K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 zm., dalej: K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r. r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej pozwolenia T. i W. K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce nr [...] położonej w m. [...]. gm. [...] w pow. [...], w woj. [...]. Powyższa decyzja Starosty [...] Nr [...] z dnia [...]12.2012r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla T. i W. K. na budowę budynku mieszkalnego, została zakwestionowana przez inwestorów, w szczególności w zakresie pkt. 7 stanowiącego, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy [...] Nr [...] z dnia [...].05.2003 r. realizacja inwestycji na terenie zagrożenia powodziowego rzeki Wisły stanowi wyłączne ryzyko inwestora. Odwołujący się zarzucili również organowi pierwszej instancji, że nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia mimo wprowdzenie informacji o zagrożeniu powodziowym dla działki na której ma być realizowana inwestycja. Rozpatrując powyższe odwołanie organ odwoławczy uznał, że procedura postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę została przeprowadzona prawidłowo. Organ pierwszej instancji wezwał do uzupełnienia braku poprzez przedłożenie opinii Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]. Z przedłożonej opinii (pismem z dnia [...].12.2012 r.) Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wynika, że pozytywnie zaopiniowano budowę z uwagi, na fakt, że położenie działki, na której ma być zrealizowana inwestycja znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...], na którym nie obowiązują zakazy wymienione w art. 881 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, jednocześnie jednak, zdaniem Wojewody, zauważyć należy, że dla przedmiotowej działki rzędna wody stuletniej wynosi 62,51m n.p.m. i w przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego teren ten może być zalany wodą powodziowy, co inwestor powinien brać pod uwagę planując zagospodarowanie działki. Organ odwoławczy zauważył również, że w załączonych dokumentach znajduje się pismo z dnia [...].12.2012 r., w którym inwestor oświadcza, że jest świadomy położenia działki na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...], co łączy się z budową budynku mieszkalnego wyłącznie na ryzyko inwestora. Również zapis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § 8 pkt 7 stanowi, ze: "budowa wszelkich obiektów stałych na terenach zagrożenia powodziowego rzeki [...] stanowi wyłączne ryzyko inwestora". Zdaniem Wojewody [...], z uwagi na fakt, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie określa konkretnie zagrożenia powodziowego w odniesieniu do działki inwestorów, to w zakresie nierozstrzygniętym stanowisko takie, był zobowiązany zająć organ, do którego właściwości należy określenie położenia danej działki w obszarach zdefiniowanych w Prawic wodnym (art. 79 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne Dz. U. 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm) t. j Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej w [...]. Z powyższych względów organ drugiej instancji za zasadny uznaje pkt. 7 decyzji Starosty [...] rozstrzygającej sprawę z wniosku T. i W.K. Organ odwoławczy nie znalazł również podstaw do uznania, że wydając decyzję organ I instancji naruszył przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy t. j art. 6, 7, 8, 9,75, 77, 80, 107§ 3 i 4 k. p. a, jak również, że doszło do naruszenia prawa materialnego tj. art. 35 Prawa budowlanego i wskazał, że zgodnie z art. 107 § 4 k. p. a Starosta [...] odstąpił od uzasadnienia wydanego pozwolenia na budowę, gdyż decyzja uwzględniała wniosek inwestora z dnia 06.11.2012 r. w całości. W. i T. K. w skardze skierowanej do Sądu zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 6, 7, 8, 9, 11, 75 § 1, 77 § 1, 80, oraz art. 107 §3 i 4 K.p.a. przez podzielenie przez organ odwoławczy oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie skutkującego pogorszeniem sytuacji strony po zakończeniu postępowania. strona skarżąca nie ubiegała się o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...], pow. [...], woj. [...] z niekorzystnymi dla niej ograniczeniami tj. ze skarżonym zapisem powodującym pogorszenie ich sytuacji w trakcie realizacji przedsięwzięcia jak i po jej zakończeniu. Skoro skarżący nie wnosili o takie rozstrzygnięcie, nie można więc mówić, że ich żądanie zostało uwzględnione w całości bez żadnych ograniczeń. Nadto, zdaniem Skarżących, nie ma podstaw prawnych i faktycznych do uznania, że działka nr [...] położona w miejscowości D. znajduje się na terenach zagrożonych powodzią, nie ma więc również podstaw do lego, aby decyzja zawierała skarżony zapis. Skoro go zawiera, organ powinien umotywować konieczność umieszczenia go w zaskarżonej decyzji, pomimo braku woli strony co do takiego rozstrzygnięcia. Skarżacy podnieśli również, że naruszono przepis prawa materialnego art. 35 prawa budowlanego poprzez nie sprawdzenie w toku prowadzonego postępowania zgodności dokumentacji projektowo-budowlanej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Skarżących, organ nie sprawdził czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązuje i czy nic stoi w sprzeczności z aktem wyższego rzędu upoważniającym go do uchwalenia w/w prawa miejscowego o takiej właśnie treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Stosownie do art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami w tym przepisami prawa miejscowego. Norma ta kreuje wprawdzie wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności to jednak wymagane jest w procesie inwestycyjnym zachowanie reguł postępowania opisanym w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość orzeczenia przez organy administracji architektoniczno -budowlanej o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce nr [...] położonej w m. [...]. gm. [...] w pow. [...], w woj. [...]. Sąd obligowany był ocenić, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony przez wymienione organy, uprawniał Wojewodę [...] do wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Starosty [...] Nr [...] z dnia [...]grudnia 2012r. Jak wynika z akt sprawy Skarżący złożyli wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego według projektu typowego "[...]" na działce nr. [...] położonej w m. [...].. Do wniosku dołączyli: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany, projekt zagospodarowania działki, warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Miasta i Gminy [...] Nr [...] z dnia [...]05.2003r. dopuszcza na terenie działki nr [...] położonej w m. [...]. gm. [...] w pow. [...], w woj. [...] zabudowę jednorodzinną, jednakże w § 8 ust. 3 pkt 7 zastrzega ,że realizacja inwestycji na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...] stanowi wyłączne ryzyko inwestora nie określając takiego terenu. Słusznie zatem organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku w przedmiotowej sprawie, poprzez: przedłożenie stosownego rozstrzygnięcia Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w zakresie ustalenia dotyczącego położenia działki nr [...] w m. [...]. w obszarze szczególnego lub potencjalnego zagrożenia powodzią, zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 32,poz. 159). Z przedłożonej opinii (pismem z dnia [...].12.2012r.) Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wynika, że pozytywnie zaopiniowano budowę z uwagi, na fakt, że położenie działki, na której ma być zrealizowana inwestycja znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...], na którym nie obowiązują zakazy wymienione w art. 881 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, jednocześnie zauważyć należy, że dla przedmiotowej działki rzędna wody stuletniej wynosi 62,51 m n. p.miw przypadku zniszczenia lub uszkodzenia wału przeciwpowodziowego teren ten może być zalany wodą powodziowy, co inwestor powinien brać pod uwagę planując zagospodarowanie działki. Zauważyć należy również, że w załączonych dokumentach znajduje się pismo z dnia [...].12.2012 r., w którym inwestor oświadcza, że jest świadomy położenia działki na terenie zagrożenia powodziowego rzeki [...]. Skoro miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie rozstrzyga konkretnie, co do działki inwestorów, w zakresie zagrożenia powodziowego to uzasadnione było uprzedzenie strony o zapisie planu miejscowego. Z powyższych względów słusznie organ drugiej instancji za zasadny uznaje pkt 7 decyzji Starosty [...] rozstrzygającej sprawę z wniosku Skarżących. Sąd podziela również stanowisko Wojewody, że organ I instancji nie naruszył przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy t. j art. 6, 7, 8, 9,75, 77, 80, 107§ 3 i 4 k. p. a, jak również, że doszło do naruszenia prawa materialnego tj. art. 35 Prawa budowlanego. W art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zwrócić należy uwagę, że w świetle treści art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ramach określonych w art. 35 ust. 1 ustawy obowiązków Wojewoda [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie Sądu organy zbadały zgodność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego również w kontekście istniejących w nim zapisów. Sąd nie podziela stanowiska strony Skarżącej, że zapisy zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...], które zostały przywołane przez organ załatwiający sprawę, a zaskarżone niniejszym pismem, zostały uchylone ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy prawo wodne oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. 2011 nr 32 poz. 159). To ,że Dział V (art. 79 – 88) dot. ochrony przed powodzią oraz suszą został na mocy w/w ustawy uchylony nie oznacza, że przestały obowiązywać ustalenia planu miejscowego. Zdaniem Sądu nie można zarzucić organowi naruszenia ani art. 35 Prawa budowlanego ani przepisów prawa miejscowego tylko dlatego, że wskazał on zapis § 8 ust. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] z dnia [...].05.2003r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] poz.[ z [...].07.2005r., DEcyzja uwzględniała wniosek inwestora z dnia [...].11.2012 r. w całości zatem Starosta [...] był uprawniony do odstąpienia od uzasadnienia. Nie dopatrując się ze strony Wojewody [...] naruszeń przepisów prawa mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i oceniając legalność działań organów w oparciu o materiał zgromadzony w aktach sprawy, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o oddaleniu skargi z powodu jej bezzasadności.