VII SA/Wa 581/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant st.sekr.sąd. Sylwia Rosińska-Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynności Okręgowej Rady Lekarskiej w W. w przedmiocie uprawnień organizatora kształcenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) - tytułem uiszczonego wpisu T.Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "czynności Okręgowej Rady Lekarskiej w W." polegające na "faktycznym kwestionowaniu uprawnienia skarżącej - organizatora kształcenia, do wydania po dniu 1 stycznia 2016 r. zaświadczeń potwierdzających odbycie doskonalenia zawodowego przez udział w programie edukacyjnym realizowanym za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem". W uzasadnieniu skargi skarżąca wywiodła, że Naczelna Rada Lekarska w zaświadczeniu z 22 marca 2016 r. potwierdziła wpis spółki do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów, dokonany na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.). W związku z tym Okręgowa Rada Lekarska w W. nie miała podstaw do przyjęcia, że ten wpis nie uprawnia skarżącej do prowadzenia kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2020 r. bez dopełnienia obowiązku złożenia nowych informacji o formie kształcenia jak również uiszczenia nowej, należnej opłaty. Z uzasadnienia skargi wynika, że o bliżej nieokreślonych, będących przedmiotem skargi czynnościach Okręgowej Rady Lekarskiej w W. skarżąca dowiedziała się z rozmowy telefonicznej z dnia 16 listopada 2016 r. W tej rozmowie pracownica Okręgowej Izby Lekarskiej w W. p. A. D. podała, że "lekarze i dentyści nie uzyskują potwierdzenia dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego (...) na podstawie zaświadczeń wydawanych przez skarżącą po dniu 1 stycznia 2016 r. Podała także, że jest w tej sprawie została podjęta decyzja dyrektora z powodu niezłożenia przez Spółkę (...) informacji na druku: Informacja o formie kształcenia do 132 programów edukacyjnych oraz wniesienia stosownych opłat". Należy dodać, że w wyniku tej rozmowy telefonicznej w dniu 16 listopada 2016 r. skarżąca skierowała w dniu 21 listopada 2016 r. do Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej w W. wezwanie do zaniechania naruszenia prawa - "zaniechania praktyk dyskryminacyjnych poprzez nieuznawanie uprawnień organizatora kształcenia przedsiębiorstwa T. sp. z o.o. w zakresie wydawania zaświadczeń do programów edukacyjnych wpisanych do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie po dniu 1 stycznia 2016 r". W odpowiedzi na to wezwanie Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej w W. w piśmie z 23 grudnia 2016 r. wyjaśnił, że działania Okręgowej Izby Lekarskiej w W. nie są w żaden sposób podyktowane praktykami dyskryminacyjnymi, a jedynie obowiązującymi przepisami prawa, które nakładają na podmiot wykonujący tego rodzaju działalność regulowaną określone obowiązki. Te obowiązki w obecnym, nowym okresie szkoleniowym obejmują złożenie nowych informacji o formie kształcenia jak również uiszczenia nowej, należnej opłaty. Szczegółowy zakres tych obowiązków określa art. 19 c ust. 5 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.(Dz. U. z 2017 r., poz. 125). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że przedmiot skargi nie został bliżej określony. Skarżąca kieruje skargę pod adresem czynności Okręgowej Rady Lekarskiej polegających na " faktycznym kwestionowaniu uprawnienia skarżącej - organizatora kształcenia, do wydania po dniu 1 stycznia 2016 r. zaświadczeń potwierdzających odbycie doskonalenia zawodowego przez udział w programie edukacyjnym realizowanym za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem". W skardze tych czynności jednakże nie wskazano, nie podano ich dat ani treści. Dowodów na istnienie takich czynności nie ma również w aktach sprawy. Jedyną podaną w skardze informacją dotyczącą tych czynności jest rozmowa telefoniczna z dnia 16 listopada 2016 r. pomiędzy pracownikami skarżącej a organu. Żadnych konkretnych czynności podejmowanych przez organ w stosunku do skarżącej nie wskazuje również organ w piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie. Już zatem z tego powodu (braku wskazania konkretnego przedmiotu skargi) skarga jest niedopuszczalna. Trzeba ponadto zauważyć, że w myśl art. 70 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej spełnienie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej podlega kontroli w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności. Do tej kontroli stosuje się odpowiednio przepis art. 57 tej ustawy. Z art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika zaś, że organ prowadzący rejestr danej działalności jest uprawniony do kontroli tej działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej. W ramach tych kompetencji kontrolnych, organ prowadzący rejestr może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie (ust. 3 art. 57 ustawy). Na podstawie tych przepisów można wyprowadzić wniosek, że Okręgowa Izba Lekarska w W. podejmowała bliżej nieokreślone w skardze czynności w stosunku do skarżącej w ramach wykonywania kontroli prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej. Czynności kontrolne w ramach postępowania kontrolnego nie stanowią jednak aktów lub czynności podejmowanych w postępowaniu administracyjnym, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie mogą być więc zaskarżone do sądu administracyjnego. Można dodać, że do sądu administracyjnego może być zaskarżona ewentualna decyzja organu prowadzącego rejestr podjęta w razie nieusunięcia stwierdzonych uchybień. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. O zwrocie skarżącej wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.