VII SA/Wa 583/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak,, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowa uchylenia decyzji dot. nakazania wykonania określonych czynności skargę oddala. VII SA/Wa 583/04 U Z A S A D N I E N I E Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...].12.1997r., znak.: [...], na podstawie art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nałożył na S. B. obowiązek dokonania czynności wskazanych w tejże decyzji. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.1998r., znak: [...] utrzymał w mocy w/w decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Wnioskiem z dnia 09.02.2002r. skarżąca S. P. wystąpiła o wznowienie postępowania, powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Skarżąca wskazuje jako nowe dowody w sprawie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej na rzecz S. B. Z zaświadczenia z Urzędu Miasta [...] z dnia 18.01.2002r. wynika, iż od dnia 02.01.1995r. do dnia wydawania niniejszego zaświadczenia działalność gospodarcza prowadzona przez Pana S. B. obejmuje "Zakład Produkcyjno-Usługowo-Handlowy - produkcja drewna, usługi stolarskie, transportowe w zakresie leśnictwa, budowlane". Jako miejsce prowadzenia działalności podano "[...] ul. [...] i teren całego kraju". W wyniku wznowionego, postępowania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].01.2004r., znak.: [...] odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].02.1998r., znak: [...] utrzymującej w mocy w/w decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Po rozpatrzeniu odwołania S. P.od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].03.2004r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ w uzasadnieniu stwierdził, że w sprawie istotne jest ustalenie zakresu faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej. Organ uznał, iż sama treść wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie daje organowi podstawy do wydania arbitralnego nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. Dopiero niewykonanie obowiązków określonych w w/w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.1997r., utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...].02.1998r., będzie podstawą do wydania przez organy nadzoru budowlanego decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania. Organ odwoławczy nie podziela stanowiska organu I instancji, jakoby z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynikała "pewność organów administracji, prowadzących postępowanie w sprawie dotyczącej samowolnej zmiany sposobu użytkowania (...) co do rodzaju działalności rzeczywiście prowadzonej przez Pana S. B.". Podziela jednakże stanowisko organu I instancji, iż wskazana przez skarżącą nowa okoliczność nie ma charakteru okoliczności istotnej dla sprawy. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu skarżącej, organ odwoławczy stwierdził, że nietrafny jest zarzut wydania decyzji "bez uprzedniego umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów". Pełnomocnikowi skarżącej zostało bowiem doręczone postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie zakończonej kwestionowaną decyzją. Brak w aktach sprawy dokumentów potwierdzających uniemożliwienie stronie zapoznania się z aktami sprawy. Skargę na powyższą decyzję złożyła S. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca ponownie podnosi, że decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a w szczególności art. 7, 10, 12§1 i 77§l Kpa. Zdaniem skarżącej, fakt, że inwestor nie tylko planuje ale formalnie zgłosił już do ewidencji podjęcie na tym terenie działalności produkcyjnej, powinien był w ogóle wykluczyć rozważanie możliwości wydania inwestorowi pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Zdaniem strony zbędne byłoby w tych warunkach nakładanie na inwestora obowiązku dostarczenia dodatkowych opinii i uzgodnień. Zdaniem strony skarżącej wiedza o treści zgłoszenia do ewidencji, jeśli nie eliminowałaby w ogóle możliwości wydania w przyszłości pozwolenia na użytkowanie obiektu winna być przynajmniej podstawą zaznaczenia w decyzjach z dnia [...].12.1997r. i z [...].02.1998r., że opinie i uzgodnienia, które obowiązany jest przedłożyć inwestor muszą mieć na uwadze, że w przedmiotowym obiekcie nie może być prowadzona działalność produkcyjna. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymuje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W ocenie Sądu kontrolowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego na tyle istotnym , iż miało wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd podzielił stanowisko organów I i II instancji, iż wskazana przez skarżącą nowa okoliczność nie ma charakteru okoliczności istotnej dla sprawy. Zdaniem Sądu przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy bowiem rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Przy wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie o dokonania określonych czynności na podstawie art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, lecz czy były to istotne okoliczności w sprawie. Warunkiem wznowienia postępowania jest w tym przypadku jedynie to, aby nowa okoliczność miała istotne znaczenie dla sprawy i istniała w dniu wydania decyzji, przy czym nie była znana organowi, który wydał decyzję. Należy uznać, iż zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie ma związku i nie ma wpływu na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, które na podstawie art. 71 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakłada na S. B. obowiązek dokonania określonych czynności wskazanych w decyzji. Słusznie stwierdza organ II instancji, że sama treść wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie daje organowi podstawy do wydania nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. Dopiero niewykonanie obowiązków określonych w w/w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.1997r., utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...].02.1998r., mogłoby być podstawą do wydania przez organy nadzoru budowlanego decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania. Podzielić należy zatem stanowisko organu II instancji, iż wskazana przez skarżącą nowa okoliczność nie ma charakteru okoliczności istotnej dla sprawy. Należy uznać, iż zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie ma wpływu na treść podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, bowiem sam wpis do ewidencji nie może przesądzać, iż działalność prowadzona jest w takim właśnie zakresie w omawianym obiekcie budowlanym. Na jego podstawie nie można również ocenić wpływu prowadzonej faktycznie działalności na warunki higieniczno-sanitarne czy też ochrony środowiska. Dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie może przesądzać o sposobie użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. Za nieuzasadniony uznać należy również zarzut wydania decyzji bez uprzedniego umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Gwarantowana w art. 10 § 1 kpa zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, obliguje organ prowadzący postępowanie do stworzenia stronie prawnych możliwości podejmowania czynności procesowych w obronie swoich interesów. Organy umożliwiły stronie udział w postępowaniu, doręczając pełnomocnikowi strony skarżącej, postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie zakończonej kwestionowaną decyzją. Pełnomocnik strony mógł również zapoznać się z aktami sprawy. Zauważyć należy, iż strona w przedmiotowej sprawie reprezentowana była przez adwokata, a więc podmiot zajmujący się profesjonalnym udzielaniem porad. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.