VII SA/Wa 585/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu. W dniu [...] lutego 2013 r. skarżący J. M. złożył skargę administracyjną na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r., znak: [...]. Wraz ze skargą został złożony wniosek o przewrócenie terminu do złożenia skargi. Z wyjaśnień J. M. wynika, że w związku z nieuwzględnieniem jego zarzutów w zaskarżonej decyzji, zaniechał podejmowania dalszych czynności w sprawie. Następnie doszedł do wniosku, że Skarb Państwa nie dokonał czynności odszkodowawczych, dlatego konieczne jest złożenie skargi administracyjnej. J. M. zaznaczył, że w dalszym ciągu jest chory po wypadku samochodowym w dniu [...] kwietnia 2011 r. W dniu [...] października 2013 r. poddał się badaniom EMG i w wyniku doznanych elektrowstrząsów wystąpiła u niego bolesność pooperacyjna trwająca ponad 2 mieniące. Skarżący podniósł, także że decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2013 r. otrzymał pod koniec 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 ppsa, tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje, że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przyczyny od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia po jego stronie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jedynie ogólne stwierdzenie dotyczące choroby skarżącego, która uniemożliwiała dokonanie w terminie czynności, nawet przy pomocy osób trzecich, niepoparte żadnymi dowodami uzasadniającymi te okoliczności jest niewystarczająca do uwzględnienia wniosku. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzekł, jak w sentencji.