VII SA/Wa 590/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : przyznać E. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 4 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez E. J. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym nie zaznaczyła w punkcie 4. w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 8 marca 2010 r. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia nadesłanego formularza poprzez stawienie się w siedzibie Sądu i zakreślenie w punkcie 4. o co wnosi lub też nadesłanie prawidłowo uzupełnionego formularza w punkcie 4. w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). W dniu 29 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął prawidłowo wypełniony formularz w którym wnioskodawczyni zakreśliła, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż. Wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu zatrudnienia w wysokości 3.050,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że maż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podała, że oprócz mieszkania o powierzchni około 50 m ² nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że ze względu na konieczność poniesienia znacznych kosztów związanych z leczeniem siebie i męża zaciągnęła pożyczkę. Oświadczyła, że miesięcznie ponosi następujące wydatki : z tytułu spłaty pożyczki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w wysokości 150,00 złotych, na leczenie w wysokości 550,00 złotych oraz utrzymanie mieszkania w wysokości 700,00 złotych. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni przy wykazanym miesięcznym dochodzie i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i męża. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.