VII SA/Wa 590/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. oddalić wniosek [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przewiduje możliwość cofnięcia przez skarżącego skargi. Zgodnie zaś art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Pismem z dnia 22 lutego 2011r. skarżąca Spółka cofnęła skargę złożoną na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] orzekającej o podleganiu przez zainteresowaną obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy zlecenia u płatnika składek [...] Sp. z o.o. sp. k. Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Sąd nie mógł natomiast uwzględnić wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 200 (na który powołuje się pełnomocnik skarżącej) czy też art. 201 § 1 powołanej ustawy. Zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie jest możliwe w sytuacji, w której organ wydał, wprawdzie na korzyść strony skarżącej, decyzję z dnia [...] grudnia 2010r. uchylającą (w trybie autokontroli) własną decyzję z dnia [...] czerwca 2010r., jednak miało to miejsce przed sporządzeniem i wniesieniem skargi (26 stycznia 2011r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wniosek o umorzenie postępowania, do którego skarżąca się przychyliła, organ rentowy złożył w dniu 13 stycznia 2011r., zatem również przed sporządzeniem i wniesieniem skargi do Sądu. W oparciu o przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Chodzi tu o taką sytuację, w której organ usunął stan niezgodności z prawem w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. przewiduje zwrot kosztów skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy. Powołane przepisy przewidują zwrot kosztów postępowania w sytuacji, w której Sąd uwzględnia skargę, bądź organ, w związku z wniesieniem skargi do Sądu, został zmobilizowany do ponownego przeanalizowania sprawy i zmiany własnego stanowiska. Chodzi zatem o sytuację, gdy organ, w trybie autokontroli, wydał decyzję uchylającą własną decyzję zaskarżoną do Sądu. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z żadną z wymienionych sytuacji. Wskazać należy, że Sąd nie rozpoznawał sprawy. Zważyć również należy, iż przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 ustawy), choć niewątpliwie wydanie tej decyzji zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2010r., sygn. akt I SAB/Wa 43/10, niepubl.; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2009r., sygn. akt I SAB/Wa 24/09, niepubl.). Nie może być zatem mowy o zastosowaniu w niniejszej sprawie przepisu art. 200 p.p.s.a., stanowiącego o zwrocie kosztów w razie uwzględnienia skargi przez Sąd, na który powołuje się skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego E.D. Również art. 201 § 1 nie będzie miał w sprawie zastosowania, ponieważ nie zaistniała sytuacja wskazana w art. 54 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w postanowieniu.