VII SA/Wa 594/14

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Sp. z o.o. w W. w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym tarasu postanawia: odmówić C. Sp. z o.o. w W. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie kosztów sądowych. Spółka C. Sp. z o.o. w W. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Argumentując wniosek ww. Spółka wskazała, że spółka nie posiada obecnie płynności finansowej, gdyż kontrahenci z którymi współpracuje nie wywiązali się z zawartych umów. Spółka nie posiada środków na regulowanie bieżących należności. Z formularza PPPr wynika, że Spółka posiada na koncie bankowym 13 422,35 zł., natomiast za zeszły rok uzyskała zysk w wysokości 132 603,05 zł. Wysokość kapitału/majątku wskazano na kwotę 3 128 000 zł. Wartość środków trwałych Spółki to 9 405 245,06 zł. Do wniosku dołączono kopię decyzji o nadaniu nr identyfikacji podatkowej, kopię zaświadczenia o nr regon, kopię bilansu na dzień 31 grudnia 2013 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek trudno mówić by wnioskująca Spółka znajdowała się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na koncie bankowym około 13,5 tys. zł., a zysk za zeszły rok wyniósł 132 603,05 zł. Kwota posiadana na bieżącym rachunku bankowym wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu w niniejszej sprawie, stąd brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Spółki, a wiec podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą ukierunkowaną na zysk, na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Spółki zostaje finansowana ze środków publicznych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.