VII SA/Wa 594/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę Prezydent [...] po otrzymaniu informacji Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla W.o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia A. P., wszczął w dniu [...] października 2015 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania A. P. na badania lekarskie w trybie art. 99 ust 1 pkt 2 lit b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r o kierujących pojazdami ( Dz. U. z 2015r, poz. 115 ze zm.). Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2015r wydaną na podstawie art. 99 ust 1 pkt. 2 lit b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami - skierował A. P., posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kat. B, na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania A. P., decyzją z dnia [...] stycznia 2016r., Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium przywołało treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Natomiast w myśl art. 75 ust 1 pkt 5 ww. ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Starosta wydaje decyzję w tym zakresie z urzędu, na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych ( art. 99 ust 2 pkt 1 lit a w/w ustawy ) bądź zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy ( art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c w/w ustawy ). Zdaniem Kolegium w ustalonym stanie faktycznym sprawy wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Mianowicie w toku prowadzonego przez prokuratora postępowania przygotowawczego A. P. został poddany badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy w opinii z dnia [...] czerwca 2015r rozpoznali u niego chorobę psychiczną pod postacią epizodu maniakalnego z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Kolegium Odwoławcze przyjęło, że stwierdzone u A. P. schorzenie może nasuwać uzasadnione wątpliwości co do gwarancji bezpiecznego kierowania pojazdami i stanowi wystarczającą podstawę do skierowania na badania lekarskie. Organ odwoławczy podkreślił, iż decyzja w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie nie jest równoznaczna z pozbawieniem prawa jazdy. Celem skierowania na badania jest sprawdzenie, czy w stosunku do osoby, która już posiada uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie występują przeciwwskazania uzasadniające cofnięcie prawa jazdy. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że istotą przytoczonych przepisów jest ciągłe dbanie o bezpieczeństwo w ruchu drogowym poprzez kontrolowanie stanu zdrowia nie tylko osób, które starają się o dopuszczenie do udziału w ruchu w charakterze kierujących pojazdami, ale także eliminowanie z ruchu tych którzy utracili warunki zdrowotne po uzyskaniu uprawnień do kierowania lub u których przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów nie zostały ujawnione w toku badania przez wydaniem prawa jazdy. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że wprawdzie strona przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia 13 października 2015r wydane przez lekarza E. D. z którego wynika, że aktualny stan psychiczny badanego jest prawidłowy oraz nie ma negatywnych działań niepożądanych przyjmowanych leków tym niemniej powyższe zaświadczenie nie stanowi dowodu podważającego zasadność kwestionowanej decyzji. Zgodnie bowiem z § 4 ust 1 pkt. 8,11 i 12 oraz ust 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014r w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców ( Dz. U. z 2014r, poz. 949 ) w ramach badania lekarskiego uprawniony lekarz dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W zakresie badania lekarskiego uprawniony lekarz uwzględnia u osoby badanej obecność i rodzaj schorzenia, stopień zaawansowania objawów chorobowych i ich dynamikę z uwzględnieniem możliwości rozwoju choroby, jak i cofania się jej objawów oraz rozważa zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, jakie mogą mieć miejsce w przypadku kierowania przez badanego pojazdem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. P.. Skarżący zarzucił brak uwzględnienia przez organ zaświadczenia lekarskiego z dnia 13 października 2015r wydanego przez lekarza prowadzącego o aktualnym stanie zdrowia skarżącego. Dodatkowo przedstawił zaświadczenie z P. o bezszkodowej jeździe przez ostatnie 10 lat. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. W ocenie Sądu organ słusznie skierował skarżącego na badanie lekarskie przyjmując istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. O zastrzeżeniach, co do stanu zdrowia skarżącego mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów świadczy wiarygodna informacja pochodząca od Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla W.i mająca potwierdzenie w przedstawionej opinii z dnia [...] czerwca 2015r biegłych lekarzy psychiatrów, którzy po zbadaniu skarżącego rozpoznali u niego chorobę psychiczną pod postacią epizodu maniakalnego z objawami psychotycznymi w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Biegli stwierdzili, iż stan psychiczny skarżącego w czasie popełnienia czynu z art. 190 § 1 kodeksu karnego znosił u niego zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie trafnie uznały, że opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca stanu zdrowia skarżącego stanowiła wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na badania lekarskie. Zatem uzasadnione jest wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r o kierujących pojazdami. Podkreślić należy, że podstawą do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest wiarygodna informacja o zastrzeżeniach, co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, a nie ustalenie, czy w istocie rozpoznane zmiany stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje odpowiednie przewidziane prawem orzeczenie. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu. Niedomagania zdrowotne kierowcy są natomiast istotnym czynnikiem mogącym wpływać na zagrożenie bezpieczeństwa tego ruchu. Z kolei podejrzenie, że stan zdrowia kierowcy uniemożliwia kierowanie pojazdem może opierać się m.in. na informacjach o złym stanie zdrowia kierowcy, albo zaobserwowanych u niego objawach chorób, które stanowią przeciwwskazania do kierowania pojazdami. Decyzja kierująca na takie badania nie oznacza oczywiście, że przesądzona została kwestia braku zdolności skarżącego do kierowania pojazdem mechanicznym. Okoliczność czy stan zdrowia skarżącego stanowi przeciwwskazanie do kierowania pojazdem, będzie wyjaśniana w drodze stosownego badania lekarskiego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. trafnie wskazało, że przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie z dnia 13 października 2015r wydane przez lekarza prowadzącego E. D.nie stanowi dowodu podważającego zasadność kwestionowanej decyzji. Ocena stanu zdrowia skarżącego należy do uprawnionego lekarza stosowanie do uregulowań zawartych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014r w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców ( Dz. U. z 2014r, poz. 949 ). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo ustaliło stan faktyczny sprawy i uzasadniło decyzję zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) skargę oddalił.