VII SA/Wa 597/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 8 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w niniejsze sprawie. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony wnioskodawcy S. K. w dniu 30 października 2015 r. A zatem z dniem 30 listopada 2015 r. skarżącemu upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W trakcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. w dniu 18 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym miejscu należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest tzw. "przymusem adwokacko-radcowskim". Następnie, po rozpoznaniu ww. wniosku postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. Referendarz Sadowy przyznał S. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ustanowienie przez Sąd pełnomocnika z urzędu nastąpiło więc po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika z pisma z dnia 21 maja 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – r. pr. A. S. W dniu 5 kwietnia 2016 r. pełnomocnik ten złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 8 października 2015 r. wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu ww. wniosku wskazała, że w dniu 7 marca 2016 r. odebrała przesyłkę z informacją o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla S. K. Podkreśliła, że w dacie upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący nie był należycie reprezentowany, a oczekując na ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie mógł samodzielnie podjąć żadnych dalszych czynności w sprawie. Natomiast pełnomocnik miał możliwość przygotowania skargi kasacyjnej dopiero po dniu 7 marca 2016 r. tj. po dniu, w którym dowiedziała się o ustanowieniu w sprawie. Ponadto wskazała, że dopiero po zapoznaniu się z aktami w sądzie, omówieniu sprawy ze skarżącym i faktycznym sporządzeniu przez nią skargi kasacyjnej zaczął się bieg 7 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności te zdaniem pełnomocnika powodują, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upływał w dniu 7 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4). W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie. Jak wynika z treści przedmiotowego wniosku, w dniu 7 marca 2016 r. r. pr. A. S. została zawiadomiona o wyznaczeniu jej osoby do występowania w niniejszej sprawie, natomiast już w dniu 5 kwietnia 2016 r. wniosła ona w imieniu skarżącego S. K. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/ (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II UZ 72/04, pub OSNP 2005/20/325, LEX nr 156659), w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Wobec złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną w dniu 5 kwietnia 2016 r. niewątpliwie w niniejszej sprawie należało uznać, że czynność procesowa, o jakiej mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., nastąpiła niezwłocznie skoro w takiej sytuacji, zgodnie z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem orzecznictwa, termin ten w okolicznościach niniejszej sprawy przysługiwał pełnomocnikowi z urzędu do dnia 7 kwietnia 2016 r. A zatem należało uznać, że przedmiotowy wniosek wraz ze skargą kasacyjną został wniesiony w terminie, a uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony skarżącej. W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu