VII SA/Wa 598/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 598/09 ze skargi T. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej postanawia: odmówić przyznania T. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Razem ze skargą do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek T. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Strona utrzymuje się z emerytur oraz dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pracy i wynajmu garażu o łącznej wysokości 2173 zł netto. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 110 m2. Wnioskodawczyni ponadto wskazała, że dużą cześć dochodu wydaje na leki (około 400 zł miesięcznie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że nie jest zasadnym przychylenie się do wniosku strony. Wnioskodawczyni posiada stały miesięczny dochód, taki sam dochód uzyskuje mąż wnioskodawczyni, strona nie posiada nikogo na utrzymaniu. Strona nie wskazała by ponosiła szczególne wydatki związane z utrzymaniem, które wpływałby na płynność finansową w jej gospodarstwie domowym, wskazała jedynie że koszt leków to około 400 zł miesięcznie. Z tego względu uznano, ze stronę stać zarówno na opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych jak i zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).