VII SA/Wa 599/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...],[...] , [...] oraz małoletnich [...] i [...] reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] , kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2009r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne (kategoria I obiektu budowlanego), o parametrach technicznych: proj. pow. zabudowy - 38 m2, ogółem pow. zabudowy - 142,40 m2, proj. pow. użytkowa - 57,10 m2, ogółem pow. użytkowa - 233,50 m2, proj. kubatura - 214 m3 ogółem kubatura - 804 m3, na działce nr [...] , pow. [...] w woj. [...] . Ustalił, że obszar oddziaływania projektowanego obiektu, obejmuje działki nr [...][...],[...]i [...] Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., na podstawie art. 36a ust. 1 i ust. 3 oraz art. 71 ust. 6 pkt 1 w zw. art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2013 r., poz.1409, z późn. zm.), zmienił na wniosek inwestora - [...] ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2009r. przeniesioną za zgodą poprzedniego inwestora, decyzją Starosty [...] z dnia [...].06.2013r. w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany (zamienny) zamierzenia budowlanego obejmującego rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu jego użytkowania na budynek usługowy z niezbędną infrastrukturą (kategoria obiektu: XVII), na działkach nr [...] i [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] 11.2013 r. [...] złożył wniosek o zmianę pozwolenia na budowę Starosty [...] z dnia [...].01.2009r. przeniesionego na rzecz wnioskodawcy decyzją Starosty [...] z dnia [...].06.2013r. Do wniosku inwestor załączył m. in. projekt budowlany (zamienny) oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - działkami nr ewid. [...] i [...]. Działki te położone są na terenie na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] , zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...].05.2003r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] , poz. [...] z [...] .07.2005r. Teren oznaczony na rysunku ww. planu symbolem "A8 MN,U" – przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, usługi (w tym ogólnomiejskie i komercyjne). Organ wskazał, że istniejący budynek gospodarczy usytuowany jest bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi zabudowanymi działkami budowlanymi nr ewid. [...],[...] i [...] , a roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę Starosty [...] z dnia [...].01.2009r. zostały rozpoczęte. Inwestor w załączonym projekcie budowlanym (zamiennym) uwzględnił istotne odstępstwa, dotyczące m. in.: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki (terenu), charakterystycznych parametrów obiektu, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu oraz wymagające uzyskania opinii, uzgodnień i pozwoleń. W toku postępowania właściciele działek nr ewid. [...] i [...] wnieśli uwagi do przedmiotu postępowania. Inwestor uzupełnił wymaganą dokumentacji w zakresie wynikającym z postanowienia organu. W ocenie organu zostały spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 3 w związku z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego. Dokumentacja spełniała wymogi z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Inwestor złożył wymagane oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stwierdzono zgodność projektu budowlanego z ustaleniami planistycznymi, a także wymaganiami ochrony środowiska. Nie stwierdzono niezgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, zwłaszcza techniczno-budowlanymi w szczególności rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. nr 75, poz. 690, z późn. zm.). Analiza przesłaniania i zacienienia, zawierająca część opisową i graficzną, załączona w wyniku uzupełnienia projektu budowlanego, potwierdziła spełnienie warunków określonych w § 13 i § 60 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. Dalej organ wskazał, że w sprawie zastosowanie miał przepis § 12 ust.3 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Organ sprawdził kompletność projektu budowlanego oraz posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany (zamienny) został zaopiniowany bez uwag w zakresie zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz uzgodniony bez zastrzeżeń w zakresie zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pacy oraz wymaganiami ergonomii z rzeczoznawcą do spraw bhp, sanitarno-higienicznych. Załączono uzgodnienie zarządcy drogi oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...].11.2013r. Projekt budowlany (zamienny) opracowały osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane w odpowiednich specjalnościach i wpisane na listę członków właściwych izb samorządów zawodowych. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia, z których wynika, iż projekt budowlany został sporządzony zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz zasadami wiedzy technicznej. Zamierzenie inwestycyjne zaprojektowano z zachowaniem wymagań określonych w art. 5 Prawa budowlanego, zapewniając poszanowanie uzasadnionych interesów stron postępowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013, poz. 267, z późn. zm.) w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania [...]oraz [...] od decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2014 r. zmieniającej ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2009 r. udzielającą pozwolenia na budowę i zatwierdzającą projekt budowlany rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowy z niezbędną infrastrukturą, na działkach nr [...] i [...] położonych w [...] - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2014 r. W uzasadnieniu decyzji, organ II instancji podał, od decyzji Starosty [...] z [...].01.2014 r. odwołali się: [...] i [...] będący stronami oraz [...] nie będąca stroną. Odwołujący się zarzucili decyzji Starosty [...] naruszenie: 1) przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 10, 77, 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedostateczne rozpatrzenie materiału dowodowego, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia, 2) przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie usytuowania budynku i wymogów oświetlenia, przesłaniania. Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez Starostę [...] prawidłowo pod względem proceduralnym jak i merytorycznym. Nie stwierdzono niezgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, w szczególności określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm). Analiza przesłaniania i zacienienia zawierająca część opisową i graficzną, potwierdziła spełnienie warunków określonych w § 13 i 60 ww. rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie miał zastosowanie przepis § 12 ust. 3 pkt. 3 ww. rozporządzenia dotyczący odległości sytuowania budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Organ sprawdził kompletność projektu budowlanego oraz posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zgodnie z art. 71 ust. 6 pkt. 1 Prawa budowlanego jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę rozstrzygnięcie w sprawie zmiany sposobu użytkowania następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowe postępowanie dotyczy zmiany sposobu użytkowania obiektu, które w odniesieniu do decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której powstał obiekt, stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego i wymaga uruchomienia procedury z art. 36 a Prawa budowlanego. Organ odwoławczy zgodził się z merytorycznym uzasadnieniem decyzji Starosty [...] , nie stwierdzając naruszenia przepisów art. 7, 10, 77, 107 kpa jak i niewłaściwego zastosowania art. 36a i art. 71 ust. 6 pkt. 1 Prawa budowlanego. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. Domagał się uchylenia wydanych decyzji i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji, alternatywnie uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucał naruszenie: - art. 7 Kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, - art. 8 Kpa poprzez zaniechanie pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez nie odniesienie się do zarzutów, - art. 10 Kpa, poprzez naruszenie obowiązku umożliwienia stronom zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, - art. 77 § 1 Kpa poprzez nie rozpatrzenie całości zgromadzonego materiału dowodowego, - przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., - art. 92 ust. 6 i art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, - art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że [...] i [...] złożyli wniosek o zawieszenie postępowania przed organem II instancji. Wnioskodawcy zostali pozbawieni możliwości prawomocnego zakończenia postępowania wpadkowego (dotyczącego zawieszenia), przed wydaniem decyzji merytorycznej. Organ zaniedbał obowiązku poinformowania stron o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zajęcia ostatecznego stanowiska. Wydanie decyzji nastąpiło m. in. na podstawie postanowienia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z dnia [...] grudnia 2008r., organ uzgodnił wówczas złożony przez [...] , poprzednika prawnego inwestora, projekt budowlany. Ponieważ projekt techniczny przedmiotowej inwestycji został zasadniczo zmieniony, to powinien być ponownie uzgodniony przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Brak uzgodnienia inwestycji z właściwym organem konserwatorskim, powinien skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014r. Takiej samej rangi naruszeniem przepisów prawa materialnego był brak wyjaśnienia, czy proces budowlany, rozpoczęty na podstawie decyzji z dnia [...] stycznia 2009r. podlega zmianie wynikającej z wniosku [...] . Od czasu uzyskania ostateczności przez decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2009 r., do dnia złożenia przez [...] wniosku z dnia 21 listopada 2013r. minęło tyle czasu, że z mocy prawa wygasła decyzja z dnia [...].01.2009 r. Wbrew sformułowaniom zawartym w decyzji, przedmiotowy obiekt nie będzie podlegał ani rozbudowie ani nadbudowie, gdyż z projektu technicznego, wynika, że istniejący obiekt musi być z przyczyn technologicznych rozebrany w całości. Przeznaczony do rozbudowy i nadbudowy obiekt budowlany zostanie w rzeczywistości wyburzony. Uczestniczka postępowania [...] wnosiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz decyzji Starosty [...] , ewentualnie uchylenie obu tych decyzji. Powoływała się na zdjęcia przedstawiające przebieg robót budowlanych na podstawie decyzji z [...] 01.2014 - wskazując, że projekt budowlany zamienny przewidywał niemal całkowitą rozbiórkę budynku gospodarczego, który zgodnie z rozstrzygnięciem decyzji miał zostać poddany rozbudowie i nadbudowie. Wskazywała, że decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem: 1) art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (w brzmieniu obowiązującym w okresie od 8.07.2009 do 31.12.2017r.) w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego przewidującego budowę bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną budynku usługowego, podczas wskazany przepis ma zastosowanie wyłącznie do budynków w zabudowie jednorodzinnej, mieszkalnych, 2) art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym do 1.01.2017r.) poprzez zmianę ostatecznej decyzji z [...].01.2009r., mimo że brak było tożsamości między zamierzeniem budowlanym przewidzianym w projekcie pierwotnym i zamierzeniem objętym projektem zamiennym - niezbędne było uzyskanie nowej decyzji o pozwoleniu na budowę; 3) art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego poprzez wskazanie, iż zatwierdzono projekt budowlany zamienny obejmujący rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku, mimo że w rzeczywistości przewidywał wzniesienie nowego budynku w miejsce istniejącego (rozbiórkę 90% istniejącego budynku i wzniesienie nowego budynku). Uczestniczka podniosła, że Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny przewidujący, iż budynek usługowy będzie usytuowany bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr [...], a także przy styku granic działki nr [...] i przylegającej do niej działki nr [...]. Tymczasem przepis § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z 12.04.2002 w brzemieniu obowiązującym w czasie wydania decyzji stanowił: "W zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiedniej działki budowlanej jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych." Przepis ma zastosowanie jedynie do rozbudowy i nadbudowy budynków jednorodzinnych, mieszkalnych. Natomiast zaskarżoną decyzją zatwierdzono projekt budowlany budynku usługowego. Różnice między projektem pierwotnym zatwierdzonym ostateczną decyzją z [...].01.2009 r. (przeniesioną na [...]), a projektem zamiennym zatwierdzonym decyzją z [...].01.2014r., prowadzą do całkowitej zmiany zamierzenia inwestycyjnego. Projekt pierwotny dotyczył rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne (kategoria I obiektu budowlanego). W przypadku projektu zamiennego dotyczy on rozbudowy i nadbudowy budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek usługowy z niezbędną infrastrukturą (kategoria obiektu XVII). Obiekt realizowany na podstawie projektu zamiennego ma inną powierzchnię zabudowy, powierzchnię użytkową, kubaturę, szerokość elewacji frontowej, wysokość oraz konstrukcję dachu i stropów niż miałby, gdyby został wykonany jak w projekcie pierwotnym. Kubatura budynku wg projektu zamiennego jest ponad dwukrotnie większa niż wg. projektu pierwotnego. Projekt pierwotny nie przewidywał rozbiórki nawet niewielkiej części budynku przeznaczonego do rozbudowy i nadbudowy, natomiast w projekcie zamiennym wyraźnie wskazano, iż budynek ten zostanie w ramach "rozbudowy" i "nadbudowy" rozebrany w zakresie 77,73 m2 powierzchni zabudowy z 80,51 m2 całkowitej powierzchni zabudowy, a więc niemal w całości . Realizacja projektu zamiennego doprowadziła do powstania obiektu innego niż przewidziany w projekcie pierwotnym. W orzecznictwie wskazuje się, iż przepis art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego ma zastosowanie w razie istotnego odstąpienia od pierwotnego projektu budowlanego, a nie w przypadku całkowitej zmiany projektowanego przedsięwzięcia. Projekt zamienny zatwierdzony decyzją z [...].01.2014 przewidywał w istocie wzniesienie nowego obiektu budowlanego, po rozbiórce obiektu istniejącego, a nie rozbudowę i nadbudowę obiektu istniejącego. Uczestniczka wnosiła alternatywnie o uchylenie wymienionych decyzji ze względu na podnoszone naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie, czy nie nastąpiło wygaśnięcie decyzji z 15.01.2009r., czy w sprawie mogły być zastosowane przepisy § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z 12.04.2002 oraz art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Skarga [...] , zmarłego w toku postępowania sądowoadministracyjnego, została podtrzymana przez jego następców prawnych (spadkobierców) to jest: [...],[...],[...] oraz małoletnich [...] i [...]. Z akt sprawy wynikało, że nowy inwestor - [...] w dniu [...].11.2013 r. złożył wniosek o zmianę pozwolenia na budowę decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2009 r. Po rozpatrzeniu wniosku, Starosta [...] , działając na podstawie art. 36a ust. 1 i ust. 3 art. 71 ust. 6 pkt. 1 i art. 71 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane, wydał w dniu [...] 01.2014 r. decyzję zmieniającą ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2009 r. Porównanie dat decyzji pierwotnej oraz wniosku o jej zmianę, wskazuje że [...] złożył wniosek po upływie ponad czterech i pół roku od dnia, w którym decyzja pierwotna stała się ostateczna. W okolicznościach sprawy, obowiązkiem Wojewody [...] rozpoznającego odwołanie, było dokładne ustalenie, czy decyzja z [...].01.2009r. nie wygasła z mocy prawa i w konsekwencji, czy możliwe było zastosowanie trybu przewidzianego w przepisie art. 36a ust. 1 Prawo budowlane. Wymagały tego zasady wyrażone w art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a., Tymczasem w uzasadnieniu decyzji z [...].01.2014r. zostało zamieszczone lakoniczne stwierdzenie, że z dokumentacji załączonej do wniosku [...] o zmianę decyzji z [...]01.2009 wynika, iż roboty budowlane na podstawie decyzji z [...].01.2009 r. zostały rozpoczęte. Niewątpliwie utrata mocy obowiązującej decyzji z dnia [...].01.2009r. skutkowałaby tym, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógłby jej zmienić w trybie art. 36a ust. 1 Prawo budowlane. Przy braku jakichkolwiek ustaleń faktycznych w tym zakresie, Sąd nie jest w stanie odnieść się do zarzutu skargi, że decyzja pierwotna wygasła wobec upływu czasu i braku rozpoczęcia na jej podstawie robót. Niezależnie od tej kwestii, słuszny był również zarzut, że organ nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, a następnie przepisu § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z 12.04.2002r. w związku z lokalizacją budynku w granicy. Decyzja organu I instancji zawiera tylko stwierdzenie, że "w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis § 12 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., co uzasadniało odstąpienie od konieczności przeprowadzenia procedury, o której mowa w art. 9 Prawa budowlanego". Organ II instancji wskazał natomiast, iż w niniejszym przypadku ma miejsce istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego, co wymaga uruchomienia procedury z art. 36a Prawa budowlanego. Podzielić należy wywody skargi oraz przytoczone orzecznictwo, że w sytuacji gdy projekt budowlany zamienny przewiduje całkowitą zmianę zamierzenia w stosunku do projektu pierwotnego, to stosowanie trybu z art. 36a Prawa budowlanego jest niedopuszczalne i może zmierzać do obejścia prawa. Organy nie wykazały również, że występuje stan faktyczny odpowiadający hipotezie § 12 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., odnoszącego się do zabudowy jednorodzinnej. Tymczasem uzasadnienie prawne decyzji powinno zawierać wyjaśnienie, dlaczego organ zastosował dany przepis prawa. Uzasadnienie powinno być adekwatne do istoty okoliczności faktycznych i prawnych, a zwłaszcza podnoszonych przez uczestników zastrzeżeń. Z treści uzasadnienia, w sposób niebudzący wątpliwości, musi wynikać ustalony przez organ stan faktyczny i zastosowane w odniesieniu do niego przepisy. Wymogi te wynikają również z art. 11 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. Prawidłowo sformułowane uzasadnienie umożliwia także sądowi administracyjnemu prześledzenie i skontrolowanie toku rozumowania organu administracji. Tych elementów z pewnością nie spełnia zaskarżona decyzja. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie wypełnił ciążących na nim obowiązków, naruszając art. 7, 77 oraz 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji prowadząc ponownie postępowanie odwoławcze, organ powinien, uwzględnić przedstawione wyżej uwagi oraz dokonać rzetelnej oceny materiału dowodowego, zwłaszcza w kontekście podnoszonych przez skarżących zarzutów. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania (punkt drugi sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a..