VII SA/Wa 6/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D., Z. D., E. W., J. W., Z. F., M. F., D. P., F. D., H. T. oraz M. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przywrócić J. D., Z. D., E. W., J. W., Z. F., M. F., D. P., F. D., H. T. oraz M. T. termin do wniesienia skargi W dniu 30 listopada 2011 r. (data nadania w UP) J. D., Z. D., E. W., J. W., Z. F., M. F., D. P., F. D., H. T. oraz M. T., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podniesiono, że w związku z otrzymanym zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, znak: [...], jedna z osób wytypowanych przez strony postępowania dokonała w dniu 23 listopada 2011 r. przejrzenia akt postępowania znajdujących się w Oddziale Administracji Architektoniczno-Budowlanej Urzędu Wojewody [...]. W wyniku tej czynności ustalono, że w dniu [...] stycznia 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1995 r., udzielającej pozwolenia na budowę 23 segmentów mieszkalnych w zabudowie szeregowej na działkach o nr ew. [...] położonych w P. przy ul. T. – III etap budowy osiedla T. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący wskazali, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję naruszył ich interes, pomijając ich, właścicieli segmentów, jako strony postępowania, czym uniemożliwił sądową kontrolę decyzji. Wskazali także, iż niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone przed organami toczył się m.in. w następstwie uwzględnienia odwołań J. i Z. D., E. i J. W., H. i M. T. od wcześniej wydanych w sprawie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie, albowiem, skarżący uprawdopodobnili okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie mogli oni złożyć w ustawowo określonym terminie skargi, nie została im bowiem doręczona decyzja. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonana została czynności, której termin został uchybiony, a mianowicie została złożona skarga, w terminie siedmiodniowym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy także jednoznacznie podkreślić, że rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu Sąd nie rozstrzyga o zasadności skargi, czy interesie prawnym skarżącego. Skarżący wykazali, że kwestionowana decyzja dotyczy ich własności, wobec tego Sąd uznał za dopuszczalne badanie merytoryczne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dopuszczalność skargi będzie zaś przedmiotem dalszej kontroli Sądu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.