VII SA/Wa 60/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-10-15
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Maciej Majewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy, prowadzący wspólne gospodarstwo domowe, posiadający mieszkanie, rentę i emeryturę, a ponoszący określone wydatki, kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?Ratio decidendi
Wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ ich sytuacja materialna, uwzględniająca uzyskane dochody, posiadany majątek oraz konieczne wydatki, uzasadnia przyznanie pomocy częściowej. Pomimo posiadania dochodów i mieszkania, wydatki te są w przeważającej mierze konieczne, a wnioskodawcy nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych, co uniemożliwia im samodzielne pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika.Stan faktyczny
Wnioskodawcy S. P. i C. P. złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, nie mają nikogo na utrzymaniu, posiadają mieszkanie o powierzchni 78 m2. Ich dochody to renta (1000 zł) i emerytura (1800 zł), łącznie 2800 zł. Miesięczne wydatki obejmują kredyty, media, leki i podatek od nieruchomości. Do wniosku dołączono dokumenty potwierdzające sytuację materialną.Rozstrzygnięcie
Przyznano S. P. i C. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. i C. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. P. i C. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać S. P. i C. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły na formularzu PPF wnioski [...] i [...] o przyznanie prawa pomocy poprzez w zakresie ustanowienia adwokata. Z uwagi na okoliczność, iż wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe ich wnioski rozpoznano łącznie niniejszym postanowieniem.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż [...] i [...] wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Nie maja nikogo na utrzymaniu. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 78 m2. Utrzymują się z dochodów: renty [...] w wys. 1 000 zł., i emerytury [...] 1 800 zł., co łącznie daje dochód 2 800 zł. Wnioskodawcy podali, że stałe miesięczne wydatki to: kredyty 650,29 zł., telefon 83,93 zł., woda 56,58 zł., gaz 151,68 zł., energia elektryczna 171,60 zł., media 50 zł., odpady komunalne 90 zł. leki 216,16 zł., podatek od nieruchomości 80 zł.
Do wniosku dołączono faktury za media, potwierdzenie wypłaty emerytury Stanisławy Pietruszki, potwierdzenia dokonania wpłat.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny.
Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby ubogie, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową [...] i [...] uznać należy, iż zasadnym jest przychylenie się do wniosku strony i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uznano, że strona uzyskując wskazany dochód oraz posiadając wskazany majątek i uwzględniając podane wydatki konieczne, kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia pełnomocnika w urzędu. Wnioskodawcy nie posiadają oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, natomiast podane wydatki to w głównej mierze wydatki konieczne, służące do opłacenia podstawowych potrzeb. Z uzyskiwanych dochodów strony nie będzie stać na ustanowienie we własnym zakresie pełnomocnika z wyboru i ustanowiono radcę prawnego z urzędu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło