VII SA/Wa 600/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione skargę oddala Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]na podstawie art. 34 § 1 i 4 oraz 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r. nr 229 poz. 1954) po rozpatrzeniu zarzutów zobowiązanej A. N. w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...] września 2011 r. w sprawie wynikającej z decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] uznał zarzuty za nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wskazał, że w/w decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nakazał rozbiórkę budynku mieszkalnego 6,80 x 9 m samowolnie dobudowanego do tymczasowego budynku magazynowego przy ul. [...] w [...]. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego poprzedziło upomnienie nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., a następnie doręczono stronie Tytuł Wykonawczy [...] z dnia [...] listopada 2009 r. wydany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Wobec zaistnienia następstwa prawnego zgodnie z Aktem Notarialnym Repertorium [...] numer [...] z dnia [...]czerwca 2010 r. nowym właścicielem działki o nr ew. [...] z Obr. [...] przy ul. [...] w [...] stała się A. N., co jest zgodne z oświadczeniem zawartym w rozpatrywanych zarzutach. Z uwagi na treść art. 28a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 – tekst jednolity z późniejszymi zmianami) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] przed zastosowaniem kolejnych czynności egzekucyjnych zobligowany był do wystawienia nowego tytułu wykonawczego na następcę prawnego zobowiązanego, co też zostało uczynione poprzez wystawienie [...] z dnia [...] września 2011 r. Następca prawny zobowiązanego A. N. złożyła zarzuty z zachowaniem terminu i jako podstawę zarzutów wskazała przesłanki z art. 33 pkt 4 i 7 w/w ustawy. Odnosząc się do zarzutów tj błędu co do osoby zobowiązanej i braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] stwierdził, że A. N. wstąpiła do postępowania egzekucyjnego w stadium na jakim się ono znajduje stając się osobą zobowiązaną do wykonywania obowiązków nałożonych Decyzją nr [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia A. N. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego zobowiązanego postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku na następcę prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. N. wnosiła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego, ewentualnie o uchylenie obu postanowień. Skarżąca zarzucała organom: 1. błędną interpretację art. 33 pkt 4 u.p.e.a. w zw. z art. 52 prawa budowlanego przez przyjęcie, ze egzekucja została skierowana do osoby będącej zobowiązanym do dokonania rozbiórki budynku mieszkalnego w wym. 6,80x9 m, samowolnie dobudowanego do tymczasowego budynku magazynowego przy ul. [...] w [...], podczas gdy egzekucja została skierowana do osoby nie będącej zobowiązanym do dokonania rozbiórki o której mowa powyżej; 2. błędną interpretację art. 52 w zw. Z art. 49 b prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że zobowiązanym do dokonania rozbiórki budynku mieszkalnego o wym. 6,80 x 9 m, samowolnie dobudowanego do tymczasowego budynku magazynowego przy ul. [...]w [...] jest właściciel nieruchomości, podczas gdy powinien to być inwestor, czyli J. R. S.; 3. błędną interpretacje art. 33 pkt 4 u.p.e.a. w zw. z art. 52 prawa budowlanego w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 oraz 4 kpa oraz nie uznanie że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., znak [...] nakazująca M. P. Z. B. D. J. i W. sp. z o.o. z siedzibą w [...], ul. [...] rozbiórkę budynku mieszkalnego o wym. 6,80x9 m samowolnie dobudowanego do tymczasowego budynku magazynowego przy ul, [...] w [...] jest decyzją nieważną, pomimo nie skierowania decyzji do inwestora; 4. błędną interpretację art. 33 pkt 7 w zw. Z art. 15 § 1 u.p.e.a. przez przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak konieczności uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia co w konsekwencji doprowadziło do wszczęcia egzekucji przed upływem terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku wykazanego w pisemnym upomnieniu wzywającym do jego wykonania; 5. błędną interpretację art. 15 § 1 u.p.e.a. przez przyjęcie, że w sytuacji zaistnienia następstwa prawnego wystawiany jest przeciwko następcy prawnemu nowy tytuł wykonawczy bez konieczności wystawiania nowego upomnienia wzywającego do dobrowolnego wykonania o obowiązku; 6. błędną interpretację art. 28 a u.p.e.a. przez przyjęcie, że w sytuacji zaistnienia następstwa prawnego wystawiany jest przeciwko następcy prawnemu nowy tytuł wykonawczy bez konieczności wystawienia nowego upomnienia wzywającego do dobrowolnego wykonania obowiązku. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosowanie do treści art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżone postanowienia w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd orzekający w niniejszej spawie nie dopatrzył się naruszenia przez organy egzekucyjne przepisów prawa. Wobec tego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].11.2011 r., znak: [...] , w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów A. N. wniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym mającym na celu doprowadzenie do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] .09.2011 r. nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].12.2005 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego o wym. 6,80x9 m samowolnie dobudowanego do tymczasowego budynku magazynowego przy ul. [...] w [...]. Celem egzekucyjnego postępowania administracyjnego jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym. Przedmiotowe postępowanie toczy się według zasad określonych w ustawie z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zwanej dalej u.p.e.a Jedną z nich jest ograniczenie kompetencji organu egzekucyjnego do badania wyłącznie dopuszczalności egzekucji administracyjnej z wyłączeniem oceny zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym ( art. 29 § 1 u.p.e.a.). Środkiem prawnym zwalczania przez zobowiązanego niezgodności z prawem egzekucji administracyjnej są natomiast zarzuty, których podstawą mogą być wyłącznie okoliczności wymienione w ar. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogą być: 1. wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie albo nieistnienie obowiązku 2. odroczenia terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty płatności pieniężnej; 3. określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, którym mowa w art. 3 i 4 ; 4. błąd co do osoby zobowiązanego; 5. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6. niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7. brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8. zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9. prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10. niespełnienie wymogów określonych w art. 27u.p.e.a. Skarżąca podnosi zarzut z art.33 pkt 4 i 7 u.p.e.a. Odnosząc się do pierwszego zarzutu tj zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego stwierdzić należy, że nie jest on zasadny skoro A. N. jest następcą prawnym inwestora Z. B. D. J. i W. sp. z o.o. w [...] (dawniej M. P. Z. B. D. J. i W. sp. z o.o.). Skarżąca zawarła umowę kupna-sprzedaży nieruchomości a także umowę przelewu wierzytelności wnikającej z prawomocnego wyroku Sądu Wojewódzkiego w [...] Wydział [...] Gospodarczy z dnia [...] kwietnia 1996 r. sygn. [...] nakazującego J. R. S. wydanie tejże nieruchomości. W ocenie skarżącej egzekucja została wadliwie skierowana do właściciela nieruchomości zamiast do osoby która nieruchomością faktycznie włada i uniemożliwia właścicielowi dostęp do nieruchomości. Skarżąca nie ma w tej sytuacji możliwości wykonywania decyzji o nakazie rozbiórki. Należy mieć na względzie przepis art. 28a u.p.e.a stosownie do którego w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego-co ma miejsce w niniejszej sprawie – postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności pozostają w mocy. Obowiązek rozbiórki jest obowiązkiem wynikającym z norm prawa materialnego administracyjnego i nie podlega on badaniu czy weryfikacji w postępowaniu egzekucyjnym. Jeżeli jednak wystąpi następstwo prawne obowiązek ten przechodzi na następcę prawnego, a nie na inny podmiot. Następca prawny jest zobowiązany do wykonywania obowiązku. Prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało więc skierowane do skarżącej jako następcy prawnego zobowiązanego z decyzji o nakazie rozbiórki w sposób zgodny z prawem. Bezspornie obowiązek wykonania rozbiórki nie może obciążać inwestora skoro nie jest on właścicielem ani zarządcą ani posiadaczem działki. Skarżąca z racji nabycia nieruchomości, na której znajduje się przedmiotowy budynek, a także wobec nabycia wierzytelności o wydanie nieruchomości jest podmiotem, w stosunku do którego powinno być prowadzone postępowanie egzekucyjne. Natomiast okoliczność, że nieruchomość jest we władaniu osoby trzeciej, co do której skarżąca prowadzi egzekucje komorniczą co jej wydanie może być podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Nie jest także zasadny zarzut skarżącej odnoście braku doręczenia zobowiązanemu upomnienia przed wydaniem tytułu wykonawczego, bowiem w przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę pranego zobowiązanego postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a czynności egzekucyjne pozostają w mocy. Doręczenie upomnienia jako czynność zmierzająca do egzekucji nastąpiło już uprzednio w stosunku do inwestora, a zgodnie z przepisami postępowania egzekucyjnego zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może nastąpić po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku na następcę prawnego ( art. 28a u.o.e.a.) co mało miejsce w niniejszej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.