VII SA/Wa 602/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), Sędzia WSA Wojciech Mazur, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2005 r. ze skargi M.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wyłączenia budynku z użytkowania i zabezpieczenia przed dostępem osób trzecich skargę oddala. VII SA/Wa 602/04 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 19 lutego 2003 r. M.S. od decyzji z dnia [...] lutego 2003r., znak: [...], wydanej w oparciu o art. 68 Prawa budowlanego, przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], nakazującej M.S., jako administratorowi budynku oficyny lewej przy ul. S. w P.: 1. wyłączyć z użytkowania budynek oficyny lewej przy ul. S. w P. w całości, 2. po opróżnieniu budynku wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, odpowiednie zabezpieczenia przed dostępem osób postronnych do budynku i terenu wokół tego budynku, 3. zawiadomić organ nadzoru budowlanego o wykonaniu decyzji, 4. ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podniósł, iż organ I instancji podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie zasadnie zastosował w przedmiotowej sprawie art. 68 Prawa budowlanego, który w razie stwierdzenia w wyniku oględzin bezpośredniego zagrożenia zawalenia się budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, nakazuje opróżnienie w całości lub części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem. W tym celu organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą wykonanie, w określonym terminie niezbędnych czynności, której adresatem jest właściciel lub zarządca budynku. Wskazał również, iż zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego, utrzymanie obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym jest obowiązkiem właściciela lub zarządcy tego obiektu. Ponadto budynki winny być poddawane okresowej kontroli stanu technicznej sprawności obiektu. Według [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji prawidłowo ocenił stan techniczny przedmiotowego budynku, na podstawie opinii technicznej wykonanej we wrześniu 1998 r. wraz z aneksem do tej opinii wykonanym w maju 2002 r., dotyczącej prowadzenia robót rozbiórkowych. Z opinii tych jednoznacznie wynika, że przedmiotowa oficyna lewa grozi zawaleniem. Wskazał również, iż opinia techniczna z 1998 r., na podstawie której rozpoczęto roboty rozbiórkowe oficyny przy ul. S. obarczona jest istotnymi błędami w obmiarach przedmiotowego budynku, którego ściany w rzeczywistości są cieńsze. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M.S. wnosząc o: 1. uchylenie przedmiotowej decyzji w całości, 2. zmianę adresata postępowania administracyjnego i nakazanie [...].W.I.N.B. przeniesienie obowiązku skutecznego zabezpieczenia osłabionej ściany na A. Sp. z o.o., 3. zastosowanie stosownych sankcji wobec "A." w P. za samowolę budowlaną niezgodną z decyzją UM w [...] i prawem budowlanym oraz prawem zwyczajowym, 4. przymuszenie inspektora nadzoru budowlanego do podjęcia stosownego postępowania administracyjnego wobec "A.", tym samym przymuszenie tejże do wykonania zabezpieczenia docelowego ściany oficyny lewej S. zgodnie z "aneksem do opinii technicznej" z maja 2002 r., 5. nałożenie na "A." obowiązku wyrównania szkód wyrządzonych posesji przyległej powstałych w czasie trwania sporu (od chwili wydania pozwolenia na rozbiórkę). Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. niewłaściwe ustalenie i przełożenie ciężaru i skutków decyzji na właścicieli oficyny S., 2. niewłaściwą i tendencyjną ocenę faktycznych zagrożeń, 3. sankcjonowanie przez P.I.N.B. i W.I.N.B. łamanie prawa budowlanego, zwyczajowego oraz decyzji UM w [...], 4. niewłaściwe ustalenie ważności uchybień uzasadniających decyzję, 5. brak stosownych reakcji administracyjnej ze strony INB mogącej powstrzymać zagrożenie budynku, 6. brak obiektywizmu oraz błędy w ustaleniach faktycznych, jak również tendencyjną ochronę interesów inwestora, 7. brak ustalenia faktycznego sprawcy zagrożenia, 8. utrzymanie przez [...].W.I.N.B. w mocy decyzji P.I.N.B. bez jej merytorycznego, zgodnego z prawdą uzasadnienia przez P.I.N.B. W obszernym uzasadnieniu swojej skargi skarżąca przedstawiła szereg istotnych z jej punktu widzenia okoliczności przemawiających za bezpodstawnym wydaniem decyzji nakazującej wyłączenie całego budynku. Jako administrator spornej posesji, jest świadoma jej stanu. Nie uważa jednak, by była to posesja w stanie całkowitej ruiny. Podniosła, iż gdyby przeprowadzono prawidłowo rozbiórkę oficyny S., nie zaistniałoby żadne zagrożenie oficyny skarżącej i mogłaby służyć jeszcze wiele lat. Ponadto nie zgadza się z faktem, iż inspektor nadzoru budowlanego uznał skarżącą za winną zagrożenia i obciążył ją jego skutkami, a nie inwestora. Przedstawiła również w swojej skardze plan działania jaki powinien jej zdaniem przeprowadzić Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podczas przeprowadzania robót rozbiórkowych przy oficynie S., które doprowadziły do pogorszenia stanu technicznego lewej oficyny S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego oraz procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynika sprawy. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu jest art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126). Przepis ten w pkt 1 i 3 stanowi, iż w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania oraz zarządzić umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania i wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy decydujące znaczenie ma więc treść przytoczonego przepisu, zobowiązującego organ nadzoru budowlanego do wydania odpowiedniej decyzji w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym oraz określenie, na kim będzie spoczywać obowiązek podjęcia określonych działań, mających na celu usuniecie zagrożenia. W przypadku stwierdzenia zaistnienia niebezpieczeństwa zawalenia budynku organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także obligowany do wydania nakazu opróżnienia obiektu budowlanego. (wyrok NSA IV SA 1159/96, LEX nr 43270). Adresatem tych obowiązków jest wyłącznie właściciel lub zarządca, który w myśl art. 61 Prawa budowlanego obowiązany jest użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Sama skarżąca nie kwestionuje faktu, iż jest administratorem przedmiotowego budynku. Ponadto z akt sprawy wynika, że to na wyraźny wniosek skarżącej, która pismem z dnia 20 marca 2002 r. skierowanym do [...] "A." Sp. z o.o., dotyczącym stanu technicznego budynku mieszkalnego S., przekazanym do P.I.N.B., do załatwienia zgodnie z kompetencjami, zostało wszczęte postępowanie w niniejszej sprawie. Wysuwane przez skarżącą roszczenie nałożenia na [...] "A." Sp. z o.o. "wyrównania szkód wyrządzonych posesji przyległej powstałych w czasie trwania sporu (od chwili wydania pozwolenia na rozbiórkę)", z istoty swej nie należą do materii uregulowanej w przepisach prawa budowlanego i podlegającej kognicji organów administracji publicznej, lecz należą do kompetencji sądów powszechnych. Ponadto należy podkreślić, iż skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów podważających ocenę bardzo złego stanu technicznego budynku. Domaga się jedynie przerzucenia wszelkich obowiązków na inny podmiot. Sąd podziela ocenę organu odwoławczego co do tego, że organ I instancji prawidłowo określił jakie czynności i przez kogo powinny być wykonane w celu usunięcia stanu zagrożenia jaki stwarzało dalsze użytkowanie obiektu. Nadto należy zaznaczyć, że skarżąca wykonała nałożone na nią obowiązki o czym powiadomiła organ I instancji pismem z dnia 3 lipca 2004 r. i co zostało potwierdzone w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 3 sierpnia 2004 r. Z tych też względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.