VII SA/Wa 607/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać M. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 24 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejsze sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 999,00 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 67,7 m ² oraz garażu o powierzchni 18 m ². Oświadczyła, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała, że od 4 stycznia 2010 r. jest wdową i musi samodzielnie ponosić koszty związane z utrzymaniem mieszkania oraz spłatą pożyczki hipotecznej. Oświadczyła, że pozostała jej do spłaty kwota w wysokości 18.000,00 złotych, a miesięczna rata wynosi 730,00 złotych. Wskazała, że ponosi także koszty związane z utrzymaniem mieszkania w tym opłaty za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wodę, telefon o łącznej wysokości 620,00 złotych oraz wydatki związane z leczeniem w wysokości 100,00 złotych miesięcznie. Oceniając przedstawioną we wniosku sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy uzyskiwanym dochodzie i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.