VII SA/Wa 610/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania oceny technicznej lokalu mieszkalnego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. na podstawie art. 81c ust. 2 w związku z art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanu technicznego lokalu nr [...], wraz z przynależnym balkonem, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy Al. [...] w [...], nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" z siedzibą przy [...] w [...] obowiązek wykonania we wskazanym terminie oceny technicznej lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy Al. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn powstawania zawilgoceń lokalu i przynależnego balkonu. W uzasadnieniu postanowienia organ odwołał się do ustaleń dokonanych w trakcie czynności kontrolnych na balkonie i w mieszkaniu, tj. stwierdzonych zawilgoceń ściany pokoju dziennego, od strony północnej, na wysokości ok. 20 cm oraz zielonego nacieku na ścianie zewnętrznej, od strony balkonu. Wskazał na dokumentację fotograficzną przesłaną przez lokatora przy piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Na powyższe rozstrzygnięcie, Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania, ew. o uchylenie w części dotyczącej nałożenia obowiązku wykonania oceny technicznej. Kwestionowała adresata nałożonego obowiązku, podnosząc że Wspólnota nie jest stroną postępowania, bowiem lokal mieszkalny nr [...] oraz przynależny balkon nie stanowią części wspólnej budynku, tylko wyłączną własność M. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Zgodził się ze stanowiskiem organu powiatowego, że powstały uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego części obiektu budowlanego, tj. ścian zewnętrznych lokalu mieszkalnego nr [...] oraz balkonu. Wypełnione zostały przesłanki określone w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. Przyznał, że wprawdzie lokal nr [...] stanowi odrębną własność M. S., jednak nie ma to wpływu na prawidłowość wyboru adresata postanowienia, gdyż stwierdzone zawilgocenia występują w m.in. ścianie zewnętrznej obiektu budowlanego. Wskazał, że bezspornym jest, że elewacja zewnętrzna stanowi część wspólną budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zauważył przy tym, że właścicielka ww. lokalu nie wykonała w nim robót budowlanych, które byłyby przyczyną wystąpienia zawilgocenia. Co więcej organ powiatowy powziął wątpliwości co do prawidłowości wykonania izolacji przeciwwodnej balkonu. Podkreślił, że stwierdzone nieprawidłowości dotyczą prawdopodobnie wadliwej izolacji przeciwwodnej balkonu, co stanowi element konstrukcji budynku. Organ stwierdził, że organ powiatowy nie może ustalić zgodności stanu technicznego z obowiązującymi przepisami prawa bez sporządzenia przez Wspólnotę oceny technicznej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "[...]". Zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie: art. 81c ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, art. 28 k.p.a. w zw. z art. 81c ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W uzasadnieniu powtórzyła argumenty z zażalenia wskazując, że nie ona powinna być stroną postępowania, nie na nią powinien być nałożony obowiązek wykonania oceny technicznej, bowiem lokal mieszkalny nr [...] oraz przynależny balkon stanowią wyłączną własność M. S., zatem obowiązek powinien być na nią nałożony. Podniosła ponadto, że pracownicy organów nadzoru budowlanego posiadają ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa i mogą samodzielnie dokonywać ustaleń w przedmiocie stanu technicznego obiektu budowlanego. Zarzuciła brak właściwego przeprowadzenia postepowania wyjaśniającego i dokonanie zbyt mało dokładnych i nieadekwatnych do wykształcenia i stopnia wiedzy pracowników organu - oględzin lokalu nr [...] i przynależnego balkonu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną- zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do tego przepisu organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika więc, iż stanowi on instrument umożliwiający organom (architektoniczno – budowlanym jak i nadzoru budowlanego) sprawne wykonywanie ich ustawowych zadań określonych przepisami. Postanowienie wydane w oparciu o omawiany przepis ma charakter dowodowy i takim celom służy. W ocenie Sądu organy wystarczająco wykazały, iż w sprawie występują uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego i uzasadniły, dlaczego nałożono obowiązek wykonania oceny technicznej lokalu mieszkalnego nr [...]. Istnieją uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego części budynku mieszkalnego. Występujące zawilgocenia m.in. na ścianie zewnętrznej obiektu budowlanego budzą uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości wykonania izolacji przeciwwodnej balkonu. Sam fakt występowania zawilgocenia na ścianie lokalu mieszkalnego i przynależnego do niego balkonu, stanowiącego wyodrębnioną własność nie oznacza automatycznie, że właściciel lokalu winien wykonać ocenę techniczną. Przeprowadzający czynności kontrolne inspektor nadzoru budowlanego, a więc pracownik posiadający specjalistyczną wiedzę powziął wątpliwości co do prawidłowości wykonania izolacji przeciwwodnej balkonu, co znalazło swoje potwierdzenie w urzędowym dokumencie – protokole z oględzin z dnia [...] lutego 2014 r. Sąd nie podzielił zarzutu odnośnie nieprawidłowego wskazania adresata nałożonego obowiązku. Obowiązek został nałożony na wspólnotę jako zarządcę części wspólnych budynku mieszkalnego przy Al. [...] w [...]. Należy zgodzić się z organem, że izolacja przeciwwodna balkonu stanowi element służący nie tylko właścicielowi lokalu, do którego przynależy ten balkon, ale stanowi również element konstrukcji budynku, który ma bezpośredni wpływ na zachowanie właściwego stanu technicznego całego budynku. Należy podkreślić, że wydane postanowienie nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym w postępowaniu prowadzonym w sprawie stanu technicznego lokalu mieszkalnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy Al. [...] w [...]. Ma ono jedynie charakter dowodowy, nie kończy postępowania administracyjnego i nie przesądza o kierunku rozstrzygnięcia w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Dopiero bowiem uzyskany w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego materiał dowodowy pozwoli organowi na ustalenie przyczyn powstania zawilgocenia ścian zarówno lokalu mieszkalnego jak i ścian zewnętrznych, określenie zakresu robót niezbędnych do wykonania celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Na tym etapie nie zapada decyzja na kogo obowiązek ten powinien być nałożony w decyzji meriti a więc na Wspólnotę Mieszkaniową czy też na właściciela lokalu. Dopiero bowiem ustalenie przyczyny powstania zawilgocenia ścian, pozwoli organowi nadzoru budowlanego na określenie adresata decyzji orzekającej co do istoty sprawy. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku