VII SA/Wa 612/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi W. i M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę w wyniku wznowienia postępowania skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. znak [...], działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 149 § 1 i 2 kpa, po rozpatrzeniu wniosku W. i M. M. – wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż wnioskodawcy w terminie przewidzianym w art. 148 kpa złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r., utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] sierpnia 1997 r. Jak wyjaśnił organ, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt IV SA 4320/02 oddalił skargę W. i M. M. oraz uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. w części rozstrzygającej o wniosku K. i P. B. W związku z powyższym organ wznowił postępowanie dotyczące decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. w części pozostającej w obiegu prawnym. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po wznowieniu postępowania, w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 kpa i art. 145 § 1 pkt 5 kpa – odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] października 2002 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż kontrolowana w trybie nadzorczym decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. utrzymała w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] sierpnia 1997 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą inwestorowi: System Gazociągów Tranzytowych [...] w W. pozwolenia na budowę zadania inwestycyjnego pn. System Gazociągów Tranzytowych przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [...] położonych na terenie gminy T. Wnioskodawcy, żądający wznowienia postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., jako podstawę wznowienia wskazali przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Jako okoliczność, o której mowa w cytowanym przepisie, wnioskodawcy przywołali decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. ustalającej lokalizację gazociągu tranzytowego [...] na terenie byłego województwa [...]. Zdaniem wnioskodawców "ani decyzja udzielająca lokalizacji dla gazociągu, ani Uchwała rady Gminy [...] z dnia [...] października 1994 r., nie przewidywały lokalizacji kabla światłowodowego". Jak ustalił organ, projekt zatwierdzony decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] sierpnia 1997 r. obejmuje ułożenie razem z gazociągiem rury ochronnej [...] dla kabla światłowodowego. Natomiast zakres prac polegający na wprowadzeniu kabla światłowodowego do rury ochronnej [...], nie odpowiada ustawowym cechom wskazującym na prowadzenie robót budowlanych, które wymagałyby uzyskania pozwolenia na budowę, czy też dokonanie zgłoszenia. Pozostałe zarzuty wnioskodawców, odnoszące się do wad materialnoprawnych decyzji (w tym składanych oświadczeń i podpisywanych przez wnioskodawców umów) muszą być ocenione jako bezprzedmiotowe w sprawie o wznowienie postępowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy na podstawie art. 127 § 3 kpa – utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r., podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu poprzedzającej decyzji, podkreślając, iż podnoszone przez wnioskodawców przesłanka nie stanowi nowej, istotnej okoliczności, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Odnosząc się do zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, żądanie "stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., organ nadzorczy wyjaśnił, iż była już ona badana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r., a zatem ponowne orzeczenie w tej sprawie byłoby działaniem w warunkach res indicato (art. 156 § 1 pkt 3 kpa). Skargę na powyższą decyzję wnieśli W. i M. M., podnosząc, iż organ udzielający pozwolenia na budowę "nie ocenił zgodności z prawem przeprowadzenia kabla światłowodowego przez nieruchomość wnioskodawców", czym naruszono ich prawo własności. Zdaniem skarżących "okoliczność ta istniała w dacie wydawania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ale dopiero w 2004 r. została potwierdzona stanowiskiem innego organu administracji publicznej". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uczestnik postępowania System Gazociągów Tranzytowych [...] S.A. w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 kpa, wznowienie postępowania może dotyczyć tylko sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Mając na uwadze treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt IV SA 4320/02, w którym decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. została uchylona jedynie w części rozstrzygającej o wniosku K. i P. B., prawidłowe było postanowienie z dnia [...] października 2005 r., w którym organ wznowił postępowanie dotyczące części decyzji pozostającej w obiegu prawnym Wyrok oddalający skargę M. i W. M. jest rezultatem jej uwzględnienia wobec niewystąpienia wad prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji albo stwierdzenie jej nieważności. Przy czym przesłanki wznowienia postępowania opisane w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7 i 8 z natury rzeczy mogą ujawnić się także dopiero po rozpoznaniu skargi i wydaniu wyroku je oddalającego (vide wyrok NSA z dnia 10.02.2003 r., sygn. akt II SA 815/01). Przepisy o wznowieniu postępowania, regulujące nadzwyczajny tryb uchylenia decyzji ostatecznych, a stanowiące wyłom w zasadzie trwałości decyzji określonej w art. 16 kpa, nie mogą w żadnej mierze podlegać wykładni rozszerzającej. Literalne brzmienie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, na który powołują się skarżący, wymaga ujawnienia się nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, przy czym muszą być one istotne dla sprawy, istniały w dniu wydania decyzji oraz po trzecie – nie były znane organowi, który wydał decyzję. Należy także wyjaśnić, iż przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Postępowanie wznowieniowe, o czym zdaje się skarżący zapominać, dotyczy postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. Postępowanie to zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] października 2002 r. i to właśnie ta decyzja poddana jest kontroli w trybie nadzwyczajnym. Zdaniem skarżących nową, istotną okolicznością o której mowa w art. 145 pkt 5 kpa jest fakt, iż Minister Infrastruktury w decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r. "potwierdził oczywisty fakt, że zarówno miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak i decyzja lokalizacyjna dla przedmiotowej inwestycji nie przewidywały lokalizacji kabla światłowodowego". Analizując powyższą kwestię należy stwierdzić, iż nie doszło do spełnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Treść decyzji Wojewody [...] z dnia 14 grudnia 1994 r. ustalającej lokalizację gazociągu tranzytowego [...] na terenie byłego województwa [...] z dnia [...] grudnia 1994 r. była znana Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w chwili wydania decyzji z dnia [...] października 2002 r. Rzeczą organu prowadzącego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest ocena, czy przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia którejkolwiek z przesłanek z art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Jest rzeczą oczywistą, iż brak decyzji lokalizacyjnej dla inwestycji, która wydania takiej decyzji wymagałaby, wyczerpywała przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 kpa w odniesieniu do decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącym takiej właśnie inwestycji. Należy więc uznać, iż kontrola w tym zakresie nastąpiła w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] października 2002 r. Jeżeli w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...], istniały "dowody" czy "okoliczności", których organ nie zbadał, to nie można ich uważać za "nowe" w postępowaniu wznowieniowym, nawet jeśli organ w postępowaniu poprzednim się z tymi dowodami lub okolicznościami się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił. Celem postępowania wznowieniowego jest bowiem usunięcie istotnych naruszeń proceduralnych popełnionych przy wydaniu decyzji, a mających wpływ na wynik sprawy, nie zaś usuwanie istotnych błędów tkwiących w samej decyzji, a wynikających w skutek niezastosowania lub błędnego zastosowania przez organ orzekający przepisów prawa materialnego. Zarzuty sformułowane przez skarżących zarówno w skardze, jak i wniosku o wznowienie, pomimo błędnej kwalifikacji ich przez samych skarżących, w istocie dotyczą błędu merytorycznego decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r., który jak twierdzą "nie zajął się kwestią sprzeczności treści decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją lokalizacyjną i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego". Prawidłowo więc organ ustalił, iż w sprawie nie zachodzi żadna nowa okoliczność, istotna dla wyniku sprawy, która istniała w dacie wydawania decyzji, a która nie była znana organowi orzekającemu. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).