VII SA/Wa 613/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] znak : [...]. W dniu 24 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] znak : [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] znak : [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] znak : [...] nakazującej zarządcy budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w P. – Miejskiemu Przedsiębiorstwu [...] w P. wykonać wymienione roboty i czynności budowlane w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w P. Wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji skarżąca uzasadnia tym, iż wykonanie ich pociąga za sobą ogromne nakłady finansowe, których nie posiada. Zdaniem skarżącej, obowiązek wykonania wymienionych prac wskazanych w decyzjach pozbawiony jest jakiegokolwiek sensu ekonomicznego, gdyż zachodzi prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek do stwierdzenia nieważności tych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gdyby akt lub czynność została wykonana. Nie wystarczy więc sam wniosek o wstrzymanie wykonanie decyzji bez jego uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 200 4r. FZ 65/04 (niepubl.). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosek uzasadnia tym, że obowiązek wykonania prac wymienionych we wskazanych decyzjach pociąga za sobą ogromne nakłady finansowe i pozbawiony jest jakiegokolwiek sensu ekonomicznego. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wskazane przez skarżącą przesłanki nie można uznać za szkodę o jakiej mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. GZ 138/04 (niepubl), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę majątkową a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.