VII SA/Wa 614/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 614/11 ze skargi R. R. na pismo Prokuratora Generalnego z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], Prokurator Generalny udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 12 października 2010 r., zawierające podanie o wniesienie przez Prokuratora Generalnego do Sądu Najwyższego skargi kasacyjnej od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] czerwca 2010 r. sygn. akt [...]. Wyrokiem tym sąd powszechny oddalił apelację R. R. oraz odrzucił apelację w zakresie żądania odszkodowania od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] marca 2010 r. sygn. akt [...] w sprawie z powództwa przeciwko Z. S.A. w W. o przywrócenie do pracy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył R. R., wnosząc o stwierdzenie nieważności ww. pisma, zasądzenie odszkodowania od Państwa polskiego i zwrot ziemi zabranej przez Państwo. W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że czynności podejmowane przez niego w ramach uprawnienia do wnoszenia skargi kasacyjnej przewidziane w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego nie są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z powyższego wynika, że sprawy z zakresu postępowania cywilnego (dot. skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego), podejmowane przez Prokuratora Generalnego w ramach posiadanych przez niego uprawnień procesowych, nie mieszczą się w katalogu spraw zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wskazany powyżej katalog dotyczy wyłącznie spraw administracyjnych, tj. takich sprawy w których zapadają akty administracyjne przyznające (lub odbierające) określonym indywidualnym podmiotom prawa i obowiązki. W żadnym razie nie można uznać, że zaskarżone do Sądu Administracyjnego pismo jest aktem administracyjnym, które zapadło w postępowaniu administracyjnym lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że pismo to zostało sporządzone w ramach procedury cywilnej (art. 3981 § 1 i następne k.p.c.). Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. nie można też uznać, że zapadło ono w trybie przepisów ustaw szczególnych, ponieważ przepisy k.p.c. nie przewidują w ramach procedury cywilnej kontroli sądów administracyjnych. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ przepisy prawa nie przewidują kontroli sądów administracyjnych w sprawach z zakresu postępowania cywilnego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.