VII SA/Wa 614/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi G.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Starosta [...] decyzją nr [...]z dnia [...].03.2011 r. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z póź. zm./ oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...].10.2009r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...]S.A. z siedzibą w [...]pozwolenia na budowę stacji bazowej sieci [...]S.A. Wojewoda [...]po rozpatrzeniu odwołania G. M. decyzją z dnia [...].02.2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 1 pkt 3 w zw. Z art. 104 kpa. umorzył postępowanie odwoławcze od ww. decyzji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że z przedłożonej dokumentacji nie wynika, aby Pan G. M. był właścicielem działki znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej sieci [...] S.A. na działce o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...], a co za tym idzie nie można przyznać mu statusu strony przedmiotowego postępowania odwoławczego. Organ wskazał, że z uwagi na to, że Pan G. M. nie występował jako strona w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, Wojewoda [...] pismem z dnia [...].11.2011 r. wezwał skarżącego do wykazania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym w sprawie wskazanej inwestycji. W odpowiedzi Pan G. M. wskazał, iż jest "właścicielem działki o nr ew. [...] obręb sąsiadującej bezpośrednio z działką o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...]w [...]. Biorąc pod uwagę powyższe organ wojewódzki pismem z dnia 9.01.2012 r. zobowiązał skarżącego do nadesłania aktualnego odpisu z Księgi Wieczystej lub też innego dokumentu, który poświadczałby, że jest on właścicielem lub użytkownikiem wieczystym ww. nieruchomości. W piśmie z dnia 24.01.2012 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie wskazano, że Pan G. M. jest właścicielem działki o nr ew. [...] obręb [...] przy ul. [...] w miejscowości [...] (a nie jak omyłkowo wskazano poprzednio działki o nr ew. [...] obręb [...]) oraz dołączono dokumenty, z których wynikać miałoby ww. twierdzenie. Organ zaznaczył, że z odpisu zwykłego Księgi Wieczystej (stan z dnia [...] .01.2012 r.), dołączonego do akt postępowania przy piśmie skarżącego z dnia 24.01.2012 r., wynika że właścicielem działki o nr ew. [...] obręb [...] w [...] nie jest Pan G. M., a "[...]" Sp. z o.o. Jakkolwiek skarżący kwestionuje prawidłowość ww. zapisu Księgi Wieczystej, to w ocenie Wojewody [...] w świetle przedstawionych dokumentów, brak jest podstaw do poparcia przez organ administracji ww. stanowiska. Z przedłożonej przez odwołującego się - na dowód powstania nieprawidłowego wpisu w Księdze Wieczystej - kserokopii aktu notarialnego (rep. [...] nr [...] z dnia [...].07.2008 r.), jak również z kserokopii protokołu sprostowania oczywistej omyłki (rep. [...] nr [...] z dnia [...].05.2011 r.) nie wynika, aby skarżącemu przysługiwało prawo własności nieruchomości o nr ew. [...]. Organ wyjaśnił, iż sprostowanie aktu notarialnego, będącego podstawą omyłkowego wpisu w Księdze Wieczystej, zgodnie z pkt 2 ww. protokołu polegać ma na : a) wykreśleniu, wpisanych w dziale III księgi wieczystej [...], praw i roszczeń wynikających z przedwstępnej umowy sprzedaży z dnia [...].06.2008 r. (rep. [...] nr [...]) b) odłączenie z księgi wieczystej [...] działki o nr ew. [...] obręb [...], założenie dla niej nowej księgi wieczystej, a następnie: c) dokonanie w dziale II nowozałożonej dla tej działki księgi wieczystej wpisu własności na rzecz [...] sp. z o.o. z siedziba w [...]. Z powyższego nie wynika, aby sprostowanie Księgi Wieczystej dotyczyło wpisów w przedmiocie podmiotów, którym przysługuje prawo własności działki o nr ew. [...] obręb [...]. Organ dodał, że wezwał odwołującego się do złożenia oryginałów lub odpisów potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Przedłożone przez Pana G. M. akty notarialne stanowią niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie, a tym samym nie mogą stanowić dowodu w toku postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy zaznaczył, że działki o nr ew. [...] obręb [...] oraz o nr ew. [...] obręb [...]w [...]nie sąsiadują bezpośrednio z działką o nr ew. [...], a ponadto nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej stacji bazowej. Planowana inwestycja (z uwagi na wysokość umieszczenia osi promieniowania 36,0 m n.p.t.) nie powoduje ograniczenia w zabudowie ww. nieruchomości, stąd ich właścicielowi nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przedmiotowego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zdaniem organu administracji architektoniczno - budowlanej materiały i dowody będące w jego dyspozycji nie potwierdzają posiadania przez Pana G. M. przymiotu strony toczącego się postępowania. Organ podniósł, że stosownie do treści art. 105 § 1 K.p.a. "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Wskazał, że niewątpliwe bezprzedmiotowe jest postępowanie administracyjne wszczęte na skutek wniesienia odwołania przez osobę, która nie legitymuje się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 K.p.a. Wskazać należy ponadto, że umorzenie postępowania administracyjnego nie jest uzależnione od woli organu orzekającego, lecz od spełnienia się obiektywnie istniejącej przyczyny bezprzedmiotowości, której istnienie organ orzekający musi stwierdzić i wykazać w decyzji o umorzeniu, wydanej w ramach art. 105 § 1 K.p.a. Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł G. M. wnosząc o uznanie decyzji wojewody [...] jako niezgodnej z prawem. Skarżący podniósł, że decyzja Wojewody [...] narusza jego interes prawny poprzez błędne określenie stanu faktycznego. Wskazał, że Wojewoda [...] w oparciu o błędne ustalenia faktyczne dotyczące prawa własności nieruchomości skarżącego nie uznał go jako strony oraz umorzył postępowanie Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: I. Prawa procesowego: art. 7 Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. Dz.U. Nr 30, poz. 168 (dalej jako "KPA") poprzez niewyczerpujące zbadanie stanu faktycznego sprawy, której dotyczyło postępowanie, art. 80 KPA poprzez brak zbadania całokształtu materiału dowodowego oraz art. 77 § 1 KPA poprzez braku umożliwienia stronie przedstawienia całości materiału dowodowego, na wyraźny wniosek strony. II) Prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów ustaw: Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 414), ustawy o Planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 80, poz. 717) oraz przepisów KPA. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.). Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Z przywołanych unormowań wynika jednoznacznie, że to na organach administracji spoczywa obowiązek wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i ustalenia prawdy w sensie materialnym. Zakres postępowania administracyjnego wyznaczany jest treścią hipotezy normy prawnej mogącej być podstawą wydawanej decyzji. W niniejszej sprawie oznacza to, że organ odwoławczy powinien był ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy skarżący posiada w sprawie interes prawny. Podstawę rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowiło ustalenie, że G. M. nie jest właścicielem żadnej działki sąsiadującej z inwestycją i w związku z tym nie przysługuje mu przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. W ocenie Sądu ustalenie to nie zostało poczynione z zachowaniem zasad wyżej wskazanych. Przede wszystkim nie można zgodzić się z twierdzeniem, że złożone w toku postępowania odwoławczego dokumenty nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z dołączonej do akt sprawy księgi wieczystej nr [...] wynika, że właścicielem działki nr [...] jest [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jednakże z aktu notarialnego repetytorium [...] nr [...]oraz aktu notarialnego repetytorium [...] nr [...] ( protokół sprostowania oczywistej omyłki ) wynika, że wspomniana wyżej księga wieczysta była prowadzona dla kilku działek zaś umowa sprzedaży zawierająca wniosek o zmiany w księdze wieczystej oraz stanowiąca podstawę tych zmian dotyczyła tylko jednej z tych działek. Prawidłowo sformułowany wniosek powinien dotyczyć odłączenia ze wspomnianej księgi działki objętej przedmiotem sprzedaży i założenie dla niej nowej księgi wieczystej oraz wpisania w dziale II własności na rzecz [...]Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Okoliczności te uprawdopodobniają fakt nieprawidłowego wpisu w księdze wieczystej nr [...] w zakresie własności, powstałego na skutek błędu notariusza sporządzającego akt notarialny dotyczącego umowy sprzedaży jednej z działek objętych w/w księgą wieczystą. Dodatkowo fakt ten potwierdza znajdujący się w aktach sprawy wypis z rejestru gruntów. W związku z tym za nieprawidłowe należało uznać zakończenie postępowania bez podjęcia z urzędu niezbędnych czynności wyjaśniających lub zobowiązania skarżącego do przedstawienia stosownej dokumentacji. Należy przy tym podkreślić, że szybkość postępowania nie może szkodzić jego jakości. W tej sprawie, biorąc pod uwagę fakt, że odwołanie złożono 11.04.2011 r. było wystarczająco dużo czasu aby właściwie przeprowadzić postępowanie odwoławcze. W tej sytuacji brak precyzyjnego wyjaśnienia kwestii własności działek sąsiadujących z inwestycją stanowi naruszenie wskazanych na wstępie zasad postępowania administracyjnego mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie charakter powyższych naruszeń postępowania administracyjnego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji wydano na mocy art. 152 ustawy.