VII SA/Wa 619/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [....] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. odrzucić skargę; II. zwrócić Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych). Strona skarżąca - Wspólnota Mieszkaniowa [....] w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [.] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2016 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) nadesłanie pięciu egzemplarzy odpisów skargi; b) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (uchwały o powołaniu Zarządu); c) wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która w imieniu Wspólnoty podpisała skargę lub nadesłanie skargi podpisanej zgodnie ze sposobem reprezentacji wskazanym w art. 21 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie zostało wysłane na adres strony skarżącej. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 24 marca i 1 kwietnia 2016 r.) i nie została przez stronę skarżącą podjęta w terminie. Zatem, dniem doręczenia tego wezwania był dzień 7 kwietnia 2016 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 14 kwietnia 2016 r. Strona skarżąca nie wykonała ww. wezwania Sądu. Pismem z dnia 23 marca 2016 r. strona skarżąca cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do skargi dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W art. 29 p.p.s.a. ustanowiono z kolei obowiązek, wymienionych w art. 28 podmiotów, wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, została wysłana na adres strony skarżącej. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 24 marca i 1 kwietnia 2016 r. i nie została przez stronę skarżącą podjęta w terminie. Zatem, dniem doręczenia tego wezwania był dzień 7 kwietnia 2016 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 14 kwietnia 2016 r. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie skardze biegu i powoduje jej odrzucenie. Odnosząc się natomiast do cofnięcia skargi przez stronę skarżącą pismem z dnia [....] marca 2016 r., wskazać należy, że przesłanki niedopuszczalności skargi, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. mają pierwszeństwo przez okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.