VII SA/Wa 619/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2019 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę, przebudowę i rozbudowę oddala skargę 1. Wojewoda M. (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy") decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202, dalej: "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania P. G. - utrzymał w mocy decyzję Starosty W. Z. (dalej: "Starosta", "organ I instancji") Nr [...] z [...] września 2018 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie przebudowy dachu, rozbudowy werandy i schodów wejściowych na dz. nr ew. [...], obręb [...] T., gm. I. W uzasadnieniu organ omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że do Starosty W. Z. [...] czerwca 2018 r. wpłynął wniosek Inwestora – I. Z., dotyczący zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie przebudowy dachu, rozbudowy werandy i schodów wejściowych na dz. nr ew. [...], obręb [...] T., gm. I. Decyzją z [...] września 2018 r. nr [...] Starosta W. Z. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 p.b. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę. 2. Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. G. Dodatkowo [...] grudnia 2018 r. P. G. złożył pismo uzupełniające w sprawie. 3. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda M. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Przywołał treść art. 138 k.p.a., a także art. 32 ust. 4 p.b. i art. 35 p.b. Wskazał, że z dokumentacji sprawy wynika, że wszystkie wymagania formalne w powyższym przedsięwzięciu zostały spełnione. Nie stwierdzono, aby skarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające art. 35 p.b., tj. projekt budowlany, sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Projekt budowlany kompletny i sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 p.b., spełniający wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935 ze zm.) jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.). Dalej wskazał, że projekt budowlany zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci. Organ stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. zobligowany jest sprawdzić zgodność inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren na którym zlokalizowana jest działka o nr ewid. [...] objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy I. z dnia [...] marca 2013 r. oraz oznaczony symbolem 14MN - tereny z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną: wolnostojącą i bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, przeznaczenie dopuszczalne: usługi nieuciążliwe. Projektowany budynek będzie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym co jest zgodne z przeznaczeniem podstawowym przewidzianym w obowiązującym planie miejscowym. Z uwagi jednak na fakt, iż budynek ten wybudowany został przed wejściem w życie wymienionego planu, dla rozpatrywania prawidłowości jego rozwiązań projektowych należy uwzględnić wymagania zawarte w § 15 planu ustalając: "Szczegółowe warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu (...)". Z tej części planu wynika, że (...) w - przypadku budynków - i obiektów powstałych przed wejściem w życie niniejszego planu dopuszcza się ich adaptację (...)". Odnosząc się do zarzutu podniesionego przez odwołującego organ zauważył, że stosownie do art. 10 § 1 k.p.a. i art. 61 k.p.a. - pismem z 24 lipca 2017 r., organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie, tym samym informując, że w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia, można zapoznać się z projektem budowlanym złożonym w urzędzie. W przedmiotowym postępowaniu przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany wraz z innymi dokumentami stanowi cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, z którym w wyznaczonym terminie strony postępowania miały możliwość zapoznania się. W związku z tym, starosta zapewnił stronom czynny udział w tym postępowaniu. Natomiast postanowienie z [...] lipca 2018 r. nie miało charakteru czynności, w której skarżący mógłby w jakikolwiek sposób uczestniczyć. Nie było jednocześnie żadnych przeszkód co do zapoznania się przez odwołującego z wszelkimi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy na każdym etapie postępowania. Niemniej jednak, skarżący zawiadomienie z 28 sierpnia 2018 r., o zakończeniu kompletowania dowodów w postępowaniu odebrał w dniu 3 września 2018 r. i tego samego dnia została wydana decyzja Nr [...]. W związku z czym organ I instancji zaniechał (stosownie do art. 10 k.p.a.) zawiadomienia stron postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem w terminie określonym w ww. piśmie. Powyższe uchybienie nie stanowi jednak o rozstrzygnięciu w przedmiotowej sprawie. Pismem z 23 listopada 2018 r. organ odwoławczy poinformował strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, wypowiedzeniem się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 10 grudnia 2018 r., do organu II instancji wpłynęło pismo P. G., w którym skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w odwołaniu z 15 października 2018 r. Ponadto wskazał, że bezpodstawne jest uznanie, iż usytuowany na działce ew. nr [...] budynek, będący własnością skarżącego, jest przeznaczony do rozbiórki, twierdząc, że jest to przejaw samowoli i wykroczenia poza kompetencje ze strony projektanta. Jako dowód skarżący załączył kopię wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt VII SA/Wa 1846/16). Organ wskazał, że zakres opracowania projektu zagospodarowania terenu obejmuje podanie przez projektanta informacji na temat stanu istniejącego danej inwestycji oraz oceny technicznej i opinii o możliwości jej przebudowy i rozbudowy, integralną częścią projektu zagospodarowania terenu, jest projekt robót budowlanych. Opracowanie to obejmuje część opisową i rysunkową sporządzoną w zakresie zgodnym z Rozporządzeniem Ministra Transportu Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1935 ze zm.). W związku z powyższym zasadnym było opisanie przez projektanta w punkcie dotyczącym lokalizacji działki z jaką zabudową przedmiotowa inwestycja będzie graniczyła, tj. "od południowego wschodu graniczy z zabudowaną działką nr ew. [...] (...) budynek - dawniej mieszkalny, wybudowany w konstrukcji i technologii drewnianej (...) Stan budynku drewnianego jest niezadowalający, wskazujący na konieczność dokonania jego rozbiórki i wyburzenia". Ponadto na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zostało wszczęte postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie stanu technicznego drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...], a w dalszej kolejności została wydana decyzja Nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. nakazująca P. G. rozbiórkę drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wobec powyższego bezzasadny jest zarzut skarżącego dotyczący samowoli i wykroczenia poza kompetencje ze strony projektanta, który opisując istniejący stan zagospodarowania terenu wskazał, że stan budynku drewnianego jest niezadowalający, a nie jak twierdzi skarżący "(...) całkowicie bezpodstawne jest przyjęcie że na działce będącej moją własnością zlikwidowana będzie istniejąca zabudowa". Reasumując, w ocenie Wojewody M., inwestor spełnił wszelkie wymogi formalne, tj. wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz przedłożył 4 egzemplarze projektu budowlanego. Natomiast po dokonanej przez organ analizie dokumentacji projektowej, stwierdzono, że spełnia ona wymogi prawa określone w art. 35 ust. 1 p.b. 4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody M. z [...] stycznia 2019 r. złożył P. G. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: a) art. 138 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie bądź niewłaściwą interpretację i nieprawidłowe zastosowanie, b) art. 35 p.b. poprzez nieprawidłową interpretację i niewłaściwe zastosowanie, c) art. 10 k.p.a. poprzez niewłaściwą jego interpretację i niezastosowanie w sprawie. W skardze rozwinięto argumentację zawartą w zarzutach. Zasadniczo skarżący odnosi się w niniejszej spawie do stanowiska projektanta odnośnie jego budynku. Wskazał, że Wojewoda M. nie uwzględnił bądź nieprawidłowo zinterpretował szereg argumentów oraz zarzutów jakie zawarte były w odwołaniu. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem - w jego opinii - fikcyjnym o ustaleniu, że będący własnością skarżącego budynek mieszkalny usytuowany na jego działce, która sąsiaduje z działką należącą do inwestorki I. Z., przeznaczony jest do rozbiórki. Organ świadomie i bezpodstawnie pominął złożoną przez skarżącego dokumentację dotyczącą rozbudowy i remontu należącego do niego budynku, a przeznaczonego rzekomo do rozbiórki. 5. Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do tego, czy organy zgodnie z prawem zatwierdziły projekt budowlany i udzieliły pozwolenia na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie przebudowy dachu, rozbudowy werandy i schodów wejściowych na dz. nr ew. [...], obręb [...] T., gm. I. Przebudowę definiuje się jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 ust. 7a p.b.). Rozbudowa zaś jest to szczególny rodzaj "budowy", gdyż "budowa" to wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego (art. 3 ust. 6 p.b.). Zatem istotą sprawy była przebudowa i rozbudowa istniejącego już budynku. Zdaniem organów, z posiadanej dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynikało, że wszystkie formalne wymagania w powyższym przedsięwzięciu budowlanym zostały spełnione. Zdaniem Skarżącego, projekt budowlany oraz wydana na jego podstawie decyzja o pozwoleniu na przebudowę są wadliwe i powinny być uchylone. Nowy projekt i decyzja powinny uwzględniać istnienie na działce sąsiedniej nr ew. [...] budynku mieszkalnego jak również regulować kwestie oddziaływania inwestycji I. Z. na działkę Skarżącego, sąsiadującą z jej inwestycją. Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie Skarżącemu. 2. Zdaniem Sądu, zasadnie organy w decyzjach wskazały, że w niniejszej sprawie Inwestor wypełnił wszystkie zasadnicze obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b. oraz art. 35 ust. 1 p.b., gdyż: - Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymagania art. 35 p.b., tj. projekt budowlany (4 egzemplarze), sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia; - projekt budowlany był kompletny i został sporządzony zgodnie z wymaganiami zawartymi w art. 34 p.b. spełniając również wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1935 ze zm.); - projekt budowlany był zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.); - projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; - organ zbadał zgodność przedmiotowej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (teren na którym znajduje się działka o nr ewid. [...] objęty jest MPZG zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy I. z [...] marca 2013 r. oraz oznaczony symbolem 14MN - tereny z przeznaczeniem podstawowym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną: wolnostojącą bliźniaczą, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, przeznaczenie dopuszczalne: usługi nieuciążliwe); - projektowany budynek będzie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym co jest zgodne z przeznaczeniem podstawowym przewidzianym w obowiązującym MPZP (zasadnie organy wskazały również, że z uwagi na fakt, iż budynek ten wybudowany został przed wejściem w życie MPZP, dla rozpatrywania prawidłowości jego rozwiązań projektowych należy uwzględnić wymagania zapisane w § 15 MPZP, ustalając szczegółowe warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu; z tej części planu wynika, że w przypadku budynków i obiektów powstałych przed wejściem w życie niniejszego planu dopuszcza się ich adaptację; odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy inwestycja w sposób oczywisty jest niezgodna z przepisami, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; w sytuacji, w której są spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 p.b., organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok WSA w Warszawie z 11 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2869/18). W ocenie Sądu, zasadnie przyjęły organy, że w niniejszej sprawie Inwestor spełnił wszelkie wymogi formalne dotyczące przedmiotowej inwestycji. Kompletność projektu budowlanego, jego sporządzenie i sprawdzenie przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodność projektu z ustaleniami planu miejscowego i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane, musi skutkować wydaniem decyzji pozytywnej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 4 września 2019 r., sygn. akt II SA/Go 203/19). Zatem w sytuacji stwierdzenia, że spełnione zostały wszystkie wymagania określone w art. 35 ust. 1 p.b. organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok WSA w Gdańsku z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 38/19). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Zatem bezzasadnie są twierdzenia Skarżącego o naruszeniu art. 35 p.b. 3. Zasadnie Skarżący wskazał natomiast na naruszenie w sprawie art. 10 k.p.a. Zdaniem Sądu, nie było to jednak naruszenie, które mogłoby powodować automatyczne uchylenie zaskarżonych decyzji. Przepis art. 10 § 1 k.p.a. wymaga każdorazowo zbadania, czy niezapewnienie stronie udziału na pewnym etapie postępowania administracyjnego mogło skutkować odmiennym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, przy czym wykazanie tego związku pomiędzy uchybieniem a potencjalnym rozstrzygnięciem spoczywa na stronie, która to twierdzi (por. wyrok NSA z 12 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1022/17). Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W niniejszej sprawie: - pismem z 24 lipca 2017 r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, informując, że w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zawiadomienia, można zapoznać się z projektem budowlanym złożonym w urzędzie; - skarżący zawiadomienie o zakończeniu kompletowania dowodów w postępowaniu administracyjnym z 28 sierpnia 2018 r., odebrał w dniu 3 września 2018 r. - tego samego dnia (tj. 3 września 2018 r.) została wydana decyzja Nr [...]. W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie naruszono art. 10 k.p.a. Powyższe uchybienie nie stanowi jednak o rozstrzygnięciu w przedmiotowej sprawie. Uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 1691/18). Wskazane naruszenie nie mało zatem zasadniczego wpływu na wynik sprawy. 4. W niniejszej sprawie Skarżący akcentuje w wyraźny sposób, to że należący do niego budynek mieszkalny bezpośrednio sąsiadujący z planowaną inwestycją p. I. Z. nie jest i nie będzie przedmiotem rozbiórki. W przepisie art. 67 p.b. ustawodawca jednoznacznie wskazał na obowiązek wydania decyzji o rozbiórce, jednak wyłącznie pod warunkiem, że obiekt nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia. Dopuścił zatem możliwość doprowadzenia obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu technicznego zarówno poprzez wykonanie remontu, a nawet odbudowy. Wskazuje przy tym na wyrok WSA w Warszawie z 16 marca 2017 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1846/16) uchylający poprzednie decyzje rozbiórkowe. Wskazał również na decyzję MWINB Nr [...] z [...] listopada 2018 r. uchylającą ostatnią decyzję rozbiórkową a także na decyzję PINB z [...] stycznia 2019 r. wskazującą na konieczność odbudowania budynku na działce nr [...]. W ocenie Sądu, wskazane w skardze okoliczności nie miały jednak zasadniczego wpływu na niniejsze postępowanie i rozstrzygnięcia. Wynikający bowiem z projektu budowlanego zakres przebudowy dachu, rozbudowy werandy i schodów wejściowych przez Inwestora w żaden sposób nie wpływa na działkę nr [...] i posadowiony tam drewniany budynek wymagający generalnego remontu. Nie ogranicza również praw Skarżącego związanych z dysponowaną nieruchomością. Subiektywne i ogólnikowe sformułowania Skarżącego zawarte w skardze wskazujące na oddziaływanie spornej inwestycji na działkę [...], nie znajdują potwierdzenia w projekcie budowlanym i dołączonych do niego dokumentów. Zdaniem Sądu, zasadnym było opisanie przez projektanta w punkcie dotyczącym lokalizacji działki, z jaką zabudową przedmiotowa inwestycja będzie graniczyła. Na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zostało wszczęte postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie stanu technicznego drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...]. W następstwie tego postępowania została wydana decyzja Nr [...] z [...] sierpnia 2018 r., nakazująca Panu P. G. rozbiórkę drewnianego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wobec powyższego bezzasadny jest zarzut Skarżącego dotyczący "samowoli i wykroczenia poza kompetencje" ze strony projektanta, który jedynie opisał istniejący wówczas stan zagospodarowania terenu. Zmiana stanu prawnego dotycząca tegoż budynku nie miała żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia organów w niniejszej sprawie. 5. Bezzasadne są również zarzuty odnośnie do naruszenia art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy podejmuje decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji wtedy, gdy w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Zwrot "utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję" oznacza, że nowe, powtórne rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest identyczne (pokrywa się) z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji organu I instancji. Ten skrót myślowy oznacza zatem, że organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę w sposób identyczny jak organ pierwszej instancji. Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oznacza przede wszystkim utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu, jakim jest rozstrzygnięcie (por. wyrok WSA w Warszawie z 2 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 521/19). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. 6. Mając to wszystko na uwadze, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.