VII SA/Wa 620/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę Z. S. Pismem z dnia [...] lutego 2007r. Z. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis art. 129 Kpa stanowi, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z decyzją Wojewody [...] stwierdzającą nieważność Burmistrza Miasta i Gminy G., zatem właściwym organem, do którego należało złożyć odwołanie był Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na w/w decyzję Wojewody [...] bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.